Dismayado นิยาย & เรื่องราว

tumataginting kong sinabi, habang naghahanap na ng tiyempo kung kailan at saan ko ito bubuhatin mamaya. Ako ang nahatak palapit dito nang pabigla siyang humarap sa 'kin. Her face is angry, shaking, weak, and crying. I can't describe it properly, it's all just mixed up. "A-Alam mo ba kung ano ang nararamdaman ko ngayon? Alam mo ba kung ano ang tingin ko ngayon sa s-sarili ko after ng nangyari sa a-atin, ha?!"

Pero imbes na gumaan ang loob niya, mas lalo siyang kinabahan. Because if Damion’s smile was unsettling… then his apology was downright terrifying. Damion Marquez was not the type to lose. Hindi siya marunong yumuko, puwera na lang kung may gusto siyang makuha. At kapag may target siya… nine out of ten, walang nakakatakas. “I didn’t mean to bother you,” dagdag niya. “I just… thought your hands looked like my wife’s. That’s all.”

Marahan niyang salita at kiniss ako sa noo bago niya ako iwan sa kwarto. Sunod-sunod naman na tumulo ang luha ko. Ang sensitive ko naman ata masyado. Hindi ko kasi matanggap na ginawa ni Hugo ‘yon sa akin. I am hurt. I am disappointed. Hindi ko alam kung ano ba talagang mas lamang sa nararamdaman ko ngayon. Galit ba, sama ng loob, disappointment, hindi ko alam. Ang gulo ng utak ko.

Kalma. Damn!

Unti-unting napawi ang ngiti ko nang makita kong nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. He looks sad and disappointed.

What is he doing out at this hour? At nang magtama ang mga mata namin.. Ay putik. Yung expression niya? Worry. Frustration. At isang bagay na mas masakit: Disappointment. Parang ako pa talaga ang nagkulang. Parang ako pa ang mali sa lahat ng nangyari. Parang ako pa ang nagkasala. Nanuyo ang lalamunan ko. Pinilit kong pinakalma ang sarili. Dang! Kanina ok na ako ‘e.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

hindi niya mapigilang asar dito lalo pa't mukhang matayog ang pagkakatayo no'n. Natigilan ito at napababa ng tingin bago umungol ng disgusto. "Don't f*cking look at it!" frustrated nitong asik sa kanya ngunit kinagat lang niya ang ibabang labi kaya lalo itong napamura.

Sorry (sad emoji) Isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang labi. Why is she sorry? Hindi naman siya galit kay Emena kundi sa sarili niya. He hated himself for acting so stupid. He was like a possessive boyfriend upon seeing his maid with another guy. He got pissed all of a sudden. Damn it! What the fuck is he even thinking? Very unreasonable and stupid manner. May amo bang ganun para sa kanyang maid? Dragging her because he hates the person she's been with? Siyempre, wala! Fuck!

Gusto kong matawa, ngunit ang kagustuhan kong tumawa ay napalitan ng pagngisi sa kawalan. I was expecting 'sorry' from him, pero naisip ko rin na ano pa bang aasahan ko sa kaniya? He won't apologize for what he did, dahil unang-una sasabihin niya na walang totoong kami. Pangalawa, wala sa bokabularyo niya ang mag-sorry. Mas mataas pa yata sa estatwa ni Liberty ang pride niya. "Inaantok ako Seigraine, Wala akong ganang makipagusap."