Dismayado นิยาย & เรื่องราว

singhal nito sa dalawa sa maawtoridad na boses. Muling tumaray ang ekspresyon ng mukha ni Dominica. "What so great about this guy? Why should I be grateful? Mabubuhay niya ba ang ating apo sa pamamagitan ng pakikipagbasag-ulo?" "I said stop it!" Nang puntong iyon ay makikita ang totoong galit sa mukha ni Javier kaya natahimik nalang si Dominica. Humalukipkip ito sa sobrang pagkainis.

dagdag pa nito. Bumuka ang bibig ni Madeleine pero agad niya ‘yung sinara dahil hindi msabi-sabi ang kanyang gustong sabihin. Madeleine was disappointed but she can’t really refute her since totoo naman. And worst comes to worst, it made her extremely guilty especially when she saw Perez’s dissatisfaction towards her. Pakiramdam niya ay hindi siya naging mabuting asawa rito.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

“Rest assured, we’re handling it.” Habang tumatagal, lalo siyang namumutla. “I won’t let you down.” Pagkababa ng tawag, mariin niyang hinaplos ang mukha niya. Halos bakas na bakas ang pagod at frustration sa ekspresyon niya. “This is a disaster,” mahina niyang sabi. “Absolute disaster.” Mabigat siyang huminga. “It’s destroying our family’s reputation.”

I pleaded. I saw the discombobulation in his eyes. His eyebrows furrowed while his lips is twitching. Nagmadali siyang nagbihis at pabagsak na sinara ang pintuan. Ramdam ko ang sakit sa gitnang parte ng p*gkababae ko. Pakiramdam ko sobrang dumi kong tao dahil sa ginawa niya sa 'kin. Hindi ko lubos maisip na mangyayari 'to sa akin.

"Matanda! Ang tanda-tanda mo na, umiiyak ka pa rin. Hindi ka ba pwedeng maging mas matatag?" Walang masabi si Sean. Matapos ang ilang sandali, sinabi niya, "Ha?" Nakakatuwa ang ekspresyon niya. Iyon ang uri ng ekspresyon na bigla siyang nagulat at hindi agad nakabawi. Si Aino ba ang kausap niya kanina?

Bahagya pang tumaas ang boses nito na halatang hindi nagustuhan ang kanyang sinabi. Hindi siya kumibo pero ngayon pa lang ay parang gusto na niyang matakot. Hindi niya kasi maiwasan ang mangamba na baka ang nangyari sa kanila ay maging dahilan pa para masira ang kanilang pagkakaibigan. Naitulak niya tuloy nang marahan si GB ngunit hindi naman siya bumangon. Umupo lang siya ay sumandal sa may headboard. “Shit!” bulalas ni GB.

Buhay na buhay pa rin ang disgusto sa mga mata. They were at their wit's end. Just then, the assistant entered the room and was about to speak, but the atmosphere made her feel uncomfortable for a moment. Salitang tinapunan nito ng tingin sina Atticus at Gabe na naabutan sa loob. “Get me discharged!” saad ni Gabe nang maramdaman ang pagdating ng kanyang assistant. The assistant looked at her face and hesitantly pointed out. Alam niyang magagalit si Gabe ngunit gusto niya pang malaman ano ang nangyari sa amo.

Mahabang pahayag niya. Napalunok ako. Confirmed, mawawalan na talaga ako ng trabaho simula sa araw na 'to. Paano na ako ngayon? Napabuntong hininga ako. "I'm sorry if I disappointed you, Mr. Marquez. I admit that I'm not doing well and I also admit that I'm a bit distracted, but I'm willing to correct my mistake. I really need this job. Can you give me another chance?" Pakiusap ko.

Lumuhod siya sa harapan nito at iniunat ang binti nito bago pa ito makasagot. “Dammit! Don’t touch me!” he roared in both agony and fury. Tila agad naman itong nahimasmasan nang makita ang panggigilalas na bumakas sa mukha niya. Agad lumukob sa ekspresyon nito ang pagsisisi at disgusto sa sarili. “I’m sorry, Doreen,” anito sa mas mababa nang tinig. “No, no, it’s alright,” aniya.