Novel & Cerita Dismayado

Disappointment is all over his face. "Sagutin mo na," pabulong kong sabi na tila na disappoint. What? Nadisappoint saan? Napangiwi ako sa sarili kong kaisipan. Am I to maniac now? Tumayo siya at tinungo ang telepono. Mabuti nalang at hindi pa ito nakahubad at nakasuot parin ang puting roba.

Ang killjoy kahit na kailan. Pero wait, kinusot kusot ko pa ang mga mata ko. Hindi ba ako pinaglalaruan ng paningin ko? Sa dinami rami ng araw ay ngayon niya pa naisipang magsuot ng polo na pink. Sir naman eh, kung kailan nilagyan ni Jenny ng malisya ang utak ko saka ka nag pink. Tama ba naman iyon? Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir?

“Naghiwalay ba kayo?!” “As if.” Napailing siya habang puno ng disgusto ang mukha niya. “I would never let go of her. And guess what? Your plan didn’t work.” May kung anong marahas na pumutok sa loob ng dibdib ko. Pagkadismaya. Selos. Galit.

Hindi ko na napigilan ang luha ko na nagraragasang tumulo pababa sa mukha ko. 'I am so disappointed. I am so disappointed. I am so disappointed.' Parang sirang plaka na bumabalik sa pag-iisip ko ang sinabi sa akin ni Daddy. Hindi ko na alintana ang ginagawa niya sa akin dahil namanhid na ang katawan ko at ang emosyon ko sa mga sinasabi niya. One word is enough for me to feel like this. To feel this shit. To feel like I am useless. That my existence is a fucking useless.

"Mabilis ba talagang magbago ng expresion ang babaeng ito? The woman is staring at her intensely. He can see anger and disappointment. He also can see sadness and hatred at the same time. Jeon prepared himself for a boring show. How many times he has seen this scene on repeat? “EXCUSE ME LANG HO SIR, UNA SA LAHAT SIR HINDI TAMANG BULYAWAN NINYO PALAGI ANG KATULONG NINYO, TAO PO KAMI HINDI KAMI ASO O LANGAW NA KUNG BUGAWIN MO AY GANUN GANUN NA LANG"

silence means yes. "Sab, im sorry if i am a failure to you. Hindi ko naman sinadya na matanggal sa trabaho. kaso, kasi--- hirap na hirap na ako sa boss ko. akala ko kaya ko pang tagalan hanggang sa maka birthday su Seve kaso sumabog na ako, e. nasagot ko 'yung boss ko. nangatwiran ako kaya nga lang ay tinanggal nya ako. pasensya ka na kung naglihim ako sa 'yo. ayoko kasing ma-disappoint ka. but--- dont worry, tuloy pa rin ang binyag at birthday ni seve." he said with sadness in his eyes. i Hate seeing and hearing Nikko Like this. parang may kung anong kumirot sa aking dibdib.

Bawat hakbang, maingat at iniiwasang makaapak ng kahit na anong gamit na posibleng pagmulan ng ingay. " Sh*t, " napamura ang isa nang hindi sinasadyang masagi ang isang plastic bag na may lamang mga de lata na nagkalaglag sa lapag. Doon, nabulabog ang mahimbing na natutulog na dalaga. Inalis niya ang librong nakapatong sa d****b niya ay mabilis na bumangon sa kama.

Nagalit ko talaga siya. "I'm really sorry Hydeo" hingi kong patawad. "Your sorry won't do anything. F*ck!" He frustatedly sigh. "Get out!" Yumuko ako bago ako dali-daling umalis ng kwarto. I bit my lips when I feel like it is...shivering. Ang tanga mo Mariecon! Ang tanga tanga mo!

Pagpasok ko— sumunod siya. Umupo sa tapat ko. Tahimik. Pinagmasdan niya ako. Matagal. Mas matagal kaysa komportable. Pero hindi ako umiwas. Hindi ako natakot. Hindi na. “You’re calmer than I expected.” Ngumiti siya nang bahagya. Hindi mabait. Hindi rin galit. Parang… curious. “Disappointed?” sagot ko. Tumawa siya nang mahina.

Umupo and dalawa sa batuhan habang di mapigilang matulala. Lumapit si Adonis sa kanilang dalawa at nag-anyong tao. Isang matangkad, makisig at matipunong binata. Nagulat si Mayari at ang kapatid nito. ‘’Isa ka palang tao?’’ Ang tanong ni Mayari