Isipin mo, nakasalubong mo ang isang tao na sobrang malapit sa'yo sa simula, pero sa hindi malamang dahilan, unti-unting nagiging estranghero siya. Iyun ang tema ng alienation sa ‘Bakit di pagbigyang muli?’. Sa kwentong ito, masasalamin natin ang mga pighati at pagkawala ng koneksyon sa isang relasyon. Ang alienation ay nagiging sentro ng ating mga damdamin nang dahil sa mga hindi pagkakaintindihan at mga masakit na karanasan. Ipinapakita ng kwento na kahit gaano pa natin kaalam ang isang tao, may mga pagkakataong ang ating sariling damdamin ay nagiging hadlang sa ating koneksyon sa kanila. Nakakabagabag isipin na ang mga nagdaang samahan ay biglang nagiging estranghero sa ating buhay, hindi ba?
Bilang isa na nakaranas ng ganitong sitwasyon, ramdam ko ang bigat na dala ng alienation. Minsan kailangan nating harapin ang katotohanan na ang pagbabago at pagdududa ay bahagi ng buhay. Kung hindi tayo magiging tapat sa ating sarili, hindi natin maiawasan na mapabayaan ang mga relasyon na mahalaga sa atin. Ang kwentong ito ay nagtuturo sa atin na ang komunikasyon at pag-unawa ay susi, sapagkat ang alienation ay nagmumula sa kakulangan ng yaman na dala ng emosyonal na pagsasama.
Sa kabuuan, ang alienation sa 'Bakit di pagbigyang muli?' ay hindi lamang tungkol sa pisikal na paghihiwalay kundi higit din sa mga pader na itinayo natin sa ating mga puso. Ang mga gabing puno ng kalungkutan at mga tanong ay nagiging parte ng ating paglalakbay habang patuloy nating hinahanap ang daan pabalik sa mga taong mahalaga sa atin. Padaplis na pagninilay-nilay ang nangyayari dito, ngunit talagang nakakalungkot na may mga pagkakataong hindi na tayo makabalik. Ang pagkakaroon ng mga karanasan na ganito ay tiyak na mag-iiwan ng marka sa ating buhay na mahirap kalimutan.