Novel & Cerita Divergent 2

Chapter 20 SHE heard noise from the surroundings kaya nagising ang diwa niya hanggang sa dahan-dahan niyang maidilat ang mga mata. “Rina, Rina, anak…” Nakita ni Rina ang inang nakadungaw habang namumugto ang mga mata at umiiyak pa rin nang dahil sa kanyang nangyari. Hindi magawang makapagsalita ni Marina, nakita niya ang doctor, sila Hendrix, Alfie at ang ama niya na nag-aalala sa kanya.

ani ng lalaking mahaba ang buhok. Ang umakbay kay Ravus ay pabagsak ang maikling buhok habang ang isa pa ay pataas. Ang kanilang mga katawan ay halos magkakahawig lang, heavily built. Pinanood ko silang nagtutulakan at nag-aasaran. Nang natigil ay saka lang nila ulit ako tiningnan at nginitian. Umiling lang ulit si Estavo. "This is Sithya, a member of Summit Force. Sithya, don't mind them. They're just a bunch of idio-" one of the three cut him off.

Minho is lucky to have Marra beside him. Muli na naman siyang napabuga nang marahas na hininga. He felt frustrated but he couldn’t do anything about it. Wala na nga siyang magagawa kundi sundin ang gusto ng ama, ang magpakasal kay Tracy. Kaya naman wala na rin siyang magagawa nang muling lumapit sa kanya si Tracy. Dahil kung hindi ay kay Dexton mapupunta ang kumpanyang hawak niya kung hindi niya susundin ang gusto ng ama.

Pagkapasok na pagkapasok niya ay natigilan siya ng bumagsak ang tingin niya sa kaisa-isang kasama niya sa bahay niya na tutok na tutok sa laptop nito na nakapatong sa hita, at sa dalawa pang laptop na nasa center table. Tatlong taon niya ng nakakasama sa iisang bubong ang masasabi niyang matalino, magaling, at madiskarte pagdating sa hacking at pag invade ng mga top secrets data ng intel o kahit anong may kinalaman sa computers. Ang pangalan nito ay Franco, pero sa likod ng panglalaking pangalan na ‘yun ay isang magandang dalaga na blonde ang kulay ng buhok ang tunay nitong kasarian. Fraeya Yanco Beaumont ang pangalan nito, nakilala niya na itong parang lalaki kung pumorma kaya hindi nakalig

Masakit lang isipin na mahigit dalawang buwan pa lamang silang nagkakalayo ay agad na itong nakahanap ng bago. She drew a hurtful breathe, saka mapait na ngumiti habang pinagmamasdan ang hawak niyang resignation letter. Iyon ang tinitipa niya kanina habang naglalampungan ang dalawa. She was fixed with her decision—magri-resign siya dahil lalo lamang siyang nasasaktan sa tuwing nandiyan ang presensiya ni Morgan—so close she could touch him, yet so far to feel his heart...

I am very happy to see her smiling like before. We discovered two fingerprints sa crime scene at dahil iyon kay Devon. While compiling the evidences ay hindi ko namalayan ang araw at lumipas ang two months at nalaman naman that the fingerprints existed noon pa but someone altered the evidences. I signed the divorce papers that my wife is saying before going to Manila dahil sa pangungulit ni Winston to run a paternity test between his friend Rednell Sy at Yacinda. Paglapag namin sa building niya ay dada siya ng dada.

Hindi naman sigurado si Jared kung sapat ba ang limang libo na ibinigay niya kay Scarlett kaya kinuha pa nito ang isa niyang card. “Gamitin mo yan kapag kinulang ka sa pera. 122500 ang password. Maiwan na kita dito dahil may flight pa ako mamaya.” Pagpapaalam ni Jared saka ito umalis. Natulala na lang si Scarlett habang nakatingin siya sa likod ni Jared na papalabas na.

She sat on a window seat. "Ma'am? Are you sure you want to seat here? You might want to accompany your husband?" Iinom na sana siya ng tubig na binigay ng flight attendant nang muntik na niya itong mabuga. Hindi naman na-inform ang flight attendant sa bagong status ng buhay niya. Ngumiti lamang si Thalia habang tinaas ang titig sa babae. "We're divorced." Napuno agad nang pagsisisi ang flight attendant at agad na humingi ng pasensya. Pinalampas lang maman iyon ni Thalia at natulog na lang sa buong biyahe patungong Korea.

Sambit ni Mitch ngunit tulog pa rin ito. Wala ng nagawa si Bryan binuhat niya si Mitch sa kanyang matipunong mga bisig at pumasok na si Bryan sa loob ng elevator patungo sa kanyang tinutuluyang kwarto. Ilang minuto ang lumipas at nasa loob na sila ng silid ni Bryan. Dahan-dahan siyang inihiga ni Bryan sa kama nito hindi napigilan ni Bryan ang kanyang sarili pinagmasdan niya ng mabuti ang magandang mukha ni Mitch. Hinawi niya ang buhok ni Mitch na tumatakip sa mga mata nito at hinaplos ang pisngi nito. Hindi naiwasan ng kanyang mga mata na dumako sa mapulang labi ng dalaga marahan niya itong hinaplos ng kanyang daliri at dinampian ng munting halik.

Unti unting kong ibinaba ang paningin ko at sa isang iglap ay para akong kinain ng dilim nang karimlan. *** Morgan's POV: "Ano bang nangyayari, Morgan? Si Fayra nasa ICU pa at hindi pa na'tin alam kung ayos lang ba sila ng anak niya, tapos heto naman si Lyden ay muntikan pang makunan. Jusko, ano ba 'to?"