Dog-eat Dog World の小説・ストーリー

“You’re so beautiful Clint.” Hindi pa rin nawawala yung pagkamangha ko sa kaniya. I’m a dog lover even I don’t have one. Kung ganun totoo ang mga nasa libro at alamat. Paanong nangyaring ang isang lobo ay naligaw sa mundo namin?

“Woo!” Huminga ng malalim si Yumi at patagong sinabi, “Nasabi ko na dati. Si Donoghue ay mabisyo at may hindi malulutas na sama ng loob sa mundo ng mga cultivator sa World Universe. Tayo ay mga tao ng World Universe, paano tayo makihalubilo sa isang taong ganoon?" Kinakabahan at galit na galit siya at the same time nang sabihin niya iyon.

’ Pero hindi katulad ng iba, may sariling estilo si Alec pagdating sa pagpapakain nito. Ang klase ng ‘dog food’ niya ay mabagsik—spicy, kahit. Sa unang tikim, parang sinusunog ka, pero kapag nalasahan mo nang mabuti, aaminin mong matamis pala ito nang husto. Seryoso, sino pa ba sa mundo ang bibili ng kotse para sa babaeng mahal nila at magtatanong ng ganito? Si Young Master lang.

tanong ko, pilit na pinipigilan ang inis. Ngumiti siya, parang wala siyang pake sa tono ko. “Eh Sir Ethan, ayaw niyo naman pong tumikim, kaya sila na lang. Saka healthy naman ‘to—walang preservatives, no sugar added, perfect for dogs with high taste!” sabay tawa na parang wala na siyang pake sa mundo.

Napansin ko lamang siya nang ilapag niya sa center table ang dalang dog food. "I got him something to eat on our way home," aniya. Bahagyang umawang ang mga labi ko nang makita ang mga container ng dog food na binili niya. Iba-iba ang flavor: may chicken, beef, lamb, salmon, at sweet potato. At higit sa lahat, puro mamahalin ang mga iyon! "Just let him taste them all, so we can know what he prefers most," he added. Nakatunganga lang ako at hindi makapagsalita. Ano raw? Seryoso ba siya roon?

Ang kanyang mukha ay isang pinong lilim ng ashen grey habang ang kanyang katawan ay umaalon sa tuyong hikbi. Ang kanyang mga kasama, na kanina pa natulala sa katahimikan, ay lumipad sa kahihiyan ng kanilang host. Maging si Dog ay biglang naging interesado sa paglalagay ng pinakamaraming distansya sa pagitan niya at ng namimilipit na pigura sa lupa sa pamamagitan ng pagyuko sa sulok ng suite.

"Mr. Mayo, alam mo ba na 'Invincible General' si Dog No. 1? Hindi pa siya natatalo ng kahit sinuman. Paano naman siya matatalo ng isang normal na aso?" Nagpaliwanag sa kanya si Thomas, “Si Dog No. 1 ay sanay na may interaksyon sa mga tao, kaya sa mga tao siya umaasa sa kanyang pagkain at inumin. Ang aso na ito ay pampered na kaya hindi siya kasing bagsik ng kanyang itsura. Kung titingnan ang balahibo at kilos ng Dog No. 2, mukhangh nagdusa ito sa loob ng mahabang panahon at nakipaglaban sa ibang aso para sa kanyang pagkain. Ang mga mata nito ay walang awa, malupit, at competitive. “Kung ikukumpara mo, matatalo ang asong mayabang. Dahil dito ay sigurado ako na mananalo ang Dog No. 2.”

Tumambad saakin ang mga tira-tirang mga buto ng manok, kanin, spaghetti, gravy and plastics. Wala na akong karapatang mag-inarte. This is something that all dogs do, especially the homeless ones. After all, I need to survive in order to clear my reputation and receive the justice I deserve. I was about to eat when I heard a dog’s growl. I looked back and saw three stray dogs killing me with their growls and stares. When the biggest one took a stride forward, I took a step back. “Teritoryo namin ‘to!” He growled angrily.

“Ayos ka ah! Mukhang tataas ang bill ko ng tubig dahil sayo. You smart boy, hahaha!” Pinatay ko ang shower at saka kinuha ang shampoo niya. Noong nakaraan ay dumaan ako sa mall para bumili ng shampoo, collar, at dog food. He didn’t like the dog food kaya sayang lang ang isang kilong binili ko. He likes to share with my food, mas marami pa nga siyang nakakain kesa sa akin eh. Tama sina Mom, magastos pala talaga ang mag-alaga ng aso. Nakatingin sa akin si Chogi habang sina-shampoo ko siya. He will smell like strawberries again. Mas matangkad siya sakin kapag naka-talungko ako kaya naka-yuko siya ngayon sa akin.

Kumibit balikat si Eric, "Okay lang ito sa akin. Ano ang nakakahiya sa isang doggy bag? Paraan iyon para maiwasan ang pag-aksaya ng pagkain. Ang pinakamahalaga sa lahat ay ang mag-enjoy tayo sa pagkain. Kaya mag-order ka ng kahit anong gusto mo, huwag kang mag-alala kung hindi mo man matapos ang mga ito. Huwag mo ito masyadong isipin dahil makakaapekto ito sa mood mo. Kumuha ka lang ng isang doggy bag kung kailangan mo." Dahan-dahang huminahon si Tanya. Okay lang basta okay lang din ito kay Eric. Napakaraming mga pagkain ang inorder nila. Hindi nila kayang ubusin ang lahat ng ito ... tama ba? Habang tumatagal, tuluyan nang hindi pinansin ni Tanya ang doggy bag na kailangan niya kanina, dahil