Novel & Cerita Tagalog Quotes About Mother's Sacrifices

iritableng sabi ng kanyang nanay. "Ano pa bang tulong ang kailangan kong gawin para maging masaya ka?" basag ang boses na sabi ng dalaga. Pinanuod ko kung paanong ang kaninang ngiti niya ay napalitan ng matinding lungkot at pagkadismaya. “I have sacrificed everything my whole life just to make you happy,” naiiyak na sabi niya. "Ano ba! Hindi ka titigil? Huwag mong antayin na palayasin kita rito sa bahay!" galit na sabi ng matanda.

"Investors are returning. Your sacrificed was necessary." Sacrifice. As if I were an offering placed neatly on a altar of profit and power. Bigla naman lumapit sa akin si mommy at niyakap ako. "You'll thank us someday." "I regret to be your daughter, your faces always makes me disgusted. I wish I was never be your daughter." I said enough for them two to hear it.

“Always choose your happiness, Haven. Always choose your peace. I will be always there, watching you all from above and praying... Praying that you will find someone who will love you more than you deserve. I love you, Apo.” I found him, Mama La? Hindi mo man lang hinintay na maikasal ako o sila Tita Nika at Tita Mon. Ang daya mo naman, pero anong magagawa ko? I blamed Lolo for all your pain, pero kapag wala naman siya, mabubuhay ba kami? I always admire Mama La’s sacrifices. She’s our pillar. Kahit na nahihirapan na siya sa kalagayan niya, kami parin ang iniisip niya. Kahit na kasama naman namin si Tito Elio na handa kaming tulungan at protektahan, ay kami parin ang laman ng isip niya. I mi

NOAH VILLAMOR (PRESENT TIME) Masasabi ko na ngayon na sulit na sulit ang lahat ng pinagdaanan namin. Na hindi nasayang ang lahat ng mga naging sakripisyo namin. “Bagay na bagay sa ‘yong maging tatay,” sabi sa akin ni mommy kaya tumawa ako dahil ang totoo ay kinilig ako. Para sa akin ay compliment ‘yon.

Hindi na siya kasing sigla gaya noon. “Anak… baka wala nang natitira para sa’yo,” mahinang pagkakasabi sakin ni Mama, pilit man niyang itago sa akin ang kaniyang totoong nararamdaman ay dama ko ang sakit sa kaniyang mga mata sa tuwing makikita niya ako. Alam kong sumasama ang loob niya dahil palagi niyang iniisip na pabigat siya sa akin. “Alagaan mo rin ang sarili mo… Hindi na natin kayang ituloy pa ang ganitong kalaking gastos. Sapat na ang ibinibigay mo para sa akin. Huwag mo nang isakripisyo ang kinabukasan mo. Okay na ako anak, atleast mawala man ako sa mundong ito alam kong nasa maayos kang kalagayan”

"You still don't know how to respect; your mother seems like she forgot to teach you." "You don't deserve my respect, and mention my mother; she taught me well. Something you did not do to your daughter," kalmadong sagot ni Alejandro na para bang walang pakialam sa kausap nito. Kumuyom ang mga kamao ni Ma'am Emerald sa galit dahil sa sinabi ni Alejandro.

66 'Leave alone my son or say bye to your brother.' Hindi mawala sa isip ko ang mga katagang huling sinabi ng mama ni Tyson bago niya ako iniwan mag-isa sa restaurant na iyon. Ni hindi ako makatulog sa isang araw na lumipas dahil nangangamba ako sa kapakanan ni Anton at nina Tiya Joan. Hindi ko pa man gano'n kakilala si Ma'am Ana ngunit alam kong kaya niyang gawin kung ano man ang sinabi niya. Alam kong kaya niya 'yon. May kapangyarihan siya para gawin 'yon.

Nag umpisa na pumatak ang luha ni Mama at ngumiti ng mapait. "That day, nag sisi ako, na bakit hindi tayo naging mas malapit at pinili ko na solohin at idamay ang lahat sa sakit na nararamdaman ko, I didn't expect that you will chose me over your happiness, I promised that I will stay here as long that I am alive, andito lang si Mama para bumawi at mahalin ka, dahil kung hindi ko man nasabi sayo noon kung gaano kita kamahal, ngayon maipapakita at maipapadama ko sa'yo na andito si Mama para sa'yo at sa bawat desisyon mo, andito lang ako." I bite my lips, she just touched my heart and soul. Akala ko ay wala lang kay Mama ang lahat, but ky sacrifices warmth her heart, kahit na sa tingin nya ay

Tila binigyan siya ng espasyo para bumuga ng apoy. Huminga nang malalim si Cinderella at nangingibabaw ang tapang sa bawat salita. “My mother was not perfect,” matatag niyang sinabi na parang sigaw sa katahimikan. “But she was brave... braver than you’ll ever be. She loved quietly, fiercely, and sacrificed everything for me. Unlike you, she never twisted her pain into a weapon to tear others down. That’s where you and she will never, ever be the same.”

Wala siyang iniwasan ng tingin o nilaktawan. "Sa lahat ng mga kapamilya kong buo ang tiwala at suporta sa akin, ang aking Mom at Dad na kahit hindi payag ay napilitan na lang din. Mom, Dad, alam niyo pong sobrang thankful po ako sa lahat ng mga ginawa at sakripisyo niyo sa akin. Kay Dad na kahit hindi ko totoong ama, mahal na mahal ko po kayo." Mahabang pahayag niya na hindi napigilang maging emosyonal ng mga sandaling iyon.