Novel & Cerita Drank Or Drunk

Nagreklamo pa siya pero hindi ko na lang ito pinansin. My head is aching so badly because of what we drink last night. Hindi ko rin matandaan kung paano ako nakarating sa kwarto kagabi dahil sa kalasingan. Naglakad ba ako mag isa? Gumapang? Ugh. I hate it when I’m too drunk! "You're such a weak drinker, Hussy." Hinilot ko ang aking sentido to ease the pain I’m feeling. Para itong mabibitak sa sobrang sakit.

Kanina pa ako tapos kumain, hindi ko lang alam kung pati siya. “No.” nilingon ko siya at may pagtataka amg mukha ko. “Uminom ka tapos hindi ka pala kumain?” “Ano pala dapat? Eat before drink?” huminga ako ng malalim. “Eat lang, walang drink ng alak.” inirapan ko siya, napangisi siya tuloy. “Okay ma'am. But it's wine only. I will never get drunk, unless I drink too much.” tumango ako sa sinabi niya. Ediwow.

"Why the hell I woke up in a sofa?" Trevor's voice suddenly roared in his house the moment he wakes up. Napahawak siya sa ulo niya ng biglang may sumakit ulit iyon. Mukhang nasubrahan sila kagabi ni Drake ng inom. 'That drink...I won't drink it again!'. Drake take advantage of his stress kaya nabudol siyang inumin iyon. Halos hindi niya maimulat ang mga mata dahil sumasakit lang ang ulo niya.

mahina kong tanong, kahit ramdam kong alam ko ang sagot. He gave me a small, sad smile. “I like you. I really do.” Parang may sumabog sa loob ko. Hindi ko alam kung kilig ba iyon o kaba, pero alam kong totoo ang bawat salitang lumabas sa bibig niya. “You’re drunk,” bulong ko, halos wala na ring boses. “Yes, I am. But drunk words are sober thoughts. And I know… deep down, I’ve been wanting to tell you this for a long time.”

Tss. ''K-Kaya nga makulit... kasi lasing, eh! *Hik!'' Pagkatapos no'n ay naglakad s'ya. Pasuray-suray. ''Damn, bro! Kaya mo ba talaga?!'' nag-aalalang tanong ko habang nakasunod sa kanya. Tinaas n'ya ulit ang kamay n'ya. ''I... swear! I... can! I'm a... d-drunkard, bro! D-Drunkard!''

Ayaw ko naman na pumasok na may hangover. “Sure,” agad na sagot ni Dim. “Teka, iinom ba talaga?” may halong pag-aalangan na tanong ko, ngumisi naman sa akin si Drake. “It takes five bottles of JDs to get us drunk, Ali. So don’t worry,” sagot naman niya. “Mag-wine ka na lang para hindi ka malasing,” dagdag pa niya kaya pilit na lang akong tumango at ngumiti.

pinikit ko ang aking mata ng makilala ang amoy na iyon, the wine has a drug, a drug that makes your body hot Pamilyar saakin iyon dahil minsan ginamit ko na iyon para lang maramdaman ang totoong pakiramdam ng sarap pero hindi umepekto Humarap ako sa kaniya at nagsalita "Why did you----" pero hindi natuloy ang sasabihin ko ng sunggaban niya ako ng halik sa labi Muling tumigil Ang aking katawan, my eyes nearly roll back when she use her tounge to lick my lower lip "You're drunk, stop it" I whisper Pero hindi din tumutugma ang sinasabi ko sa mga action ko, my hands circle her waist and pulled her closer

kalmadong sambit nito saka ako marahang tinulak para umupo sa sofa. Drunk? I guess? I took a deep breath as I felt the heavy feeling because of the alcohol, I closed my eyes and let myself drown by darkness.

*gik" He's here, and he's drunk? Kinakabahan ngunit hinarap ko siya. Nakasandal siya sa lamesa sa bandang garapan ko na parang walang kontrol sa sarili. Lasing siya? "You're drunk?" I asked. It's obvious that he's drunk yet I still aksed him. "N-no" *gik* He loom me into his eyes. The stares were dark, evil, but alluring.

I was supposed to stop drinking, but I took the glass to my mouth and drank the remaining beer in it. Ramdam ko ang tingin ni Zandrey sa akin. “Hindi ka pa ba uuwi?” Basag niya sa katahimikan. Ramdam ko na ang panginginit ng pisngi ko, which means I’m quite drunk now pero hindi naman iyong tipong lasing na lasing. Just drunk enough to be shameless. “Do you wanna go home now?” I asked back. I tried to stare back at him. Pareho ngayon kaming nakatingin lang sa isa’t-isa, like no one wants to lose the staring game.