Novel & Cerita Dugo Sa Sahig

DANGEROUS Dumating nga si Sage. Hindi ko alam kung anong oras na iyon. Nakapagpahinga na rin si tita Dahlia kanina dahil may pasok daw ito sa hospital mamayang alas singko. She's a Doctor at St Luke's pero may sarili din silang hospital sa Bacolod. Ayoko sanang makita kami ng mga kasama sa bahay na magkasama ni Sage pero parang wala itong pakialam.

Kuminot ang noo ni Anika ngunit hindi nagtangkang komontra. Si Dennis naman ay kasalukuyang nakahandusay pa rin sa sahig. Hinawakan nito ang ulo nitong makirot.Doon lamang nito napansin na puro na dugo ang kanyang mukha. Nakapa kase nya na may dugong umaagos sa kanyang ulo. Nanginginig pa rin si Denniis habang pinagmamasdan ang nangyayari sa paligid niya.

Dumodoble na ang paningin ng dalaga ng hindi n'ya mapansin na elevated ang design ng karugtong na sahig, kaya ng pagkaapak n'ya sa maling hakbang ay nakaamba ng matumba ang dalaga. Nang biglang isang matipunong dibdib ang kinauntogan n'ya imbis ang malamig na marble na sahig. Buti at naharangan siya ni Hayden at nasalo ito kundi bukol ang aabutin n'ya kinabukasan.

Napangiti ako nang makita na duguan na si Shaniah na unti-unting bumabagsak sa sahig. End of Chapter.

Hindi niya napansin ang mga bubog sa sahig; paglutang niya, tumusok ang mga ito sa kanyang tuhod at agad siyang dumugo. "Ah!" napasigaw si Angelica sa sakit, bumagsak sa sahig, nakatitig sa kanyang duguang tuhod na may nakabaong mga piraso ng bubog, hindi malaman ang gagawin.

sagot pa niya at ibinaba na ang tawag. Para akong mawawala sa sarili, kinuha ko ang baso na gamit ko sa pag inom at binato ito sa pader dahilan para mabasag ito at magkalat ang bubog sa sahig. Humagulhol lang ako ng humagulhol habang nakasalampak sa sahig, hindi ko kayang magalit sakin ng ganito si Mav, hindi ko kayang itapon na lang niya lahat, hindi ko kayang iwan niya ako… hindi ko kaya.

“Sino— Sapo ang ulo ay dahan-dahan itong bumagsak sa sahig. May dugo na ring dumadaloy mula sa ulo nito dulot ng kung anong matigas na bagay na inihanpas na kung sino mang dumating. "Hayop! ahh," “Ahh,” napaungol pa ito bago tuluyang mawalan nang malay. “God, are you okay?” nag-aalalang anang lalaking dumating. Bahagya niyang iniangat ang ulo at naaninag niya ang mukha nito. “Darrius?” mangiyak-ngiyak na usal niya ng makilala ito.

Napatingin sa gilid niya si Athena, hindi niya alam na isa palang bakanteng pwesto ang katapat niya kung saan may mga ilang kalalakihan. Dahan-dahang inilingon ni Athena ang ulo niya sa taong nakabulagta na sa sahig. Napatakip na lang siya sa bibig niya dahil nagkalat na ang dugo sa sahig at alam niyang nag-aagaw buhay na ang isang lalaki. Kita pa naman niyang gumagalaw ito pero baka hindi ito palalampasin ng mga lalaking ito.

Nang lumapag ang mga ito sa sahig ay kahing puti ng kumot ang kanilang mga mukha, dumura ang mga ito ng sariwang dugo! Malamig ang ekspresyon ng kanilang mga mukha nang lumutang pabalik sa sahig si Donoghue.

Nakahiga si Luna sa sahig, hirap siyang huminga at puno ng dugo ang katawan niya. Samantala, sa tabi niya, nagpapanggap si Aura na tulungan siya, ngunit paulit ulit itong nabigo. Tuwing itatayo niya asi Luna, hahayaan niyang bumagsak ang katawan ni Luna sa bubog sa sahig. Tuwing babagsak si Luna sa sahig, papasok sa katawan niya ang mga bubog at bubukas ang sugat, kaya’t lumabas ang mas maraming dugo.