Dugo Sa Sahig Novels & Stories

Nang marinig ni Elaine ang mga salitang ito, naramdaman niya na hindi ito makatwiran at napahiya siya sa punto na gusto na niyang mamatay. Lumuhod sa sahig at dilaan ang lugaw? Sobrang dumi ng sahig! Gaano karaming tao na ang tumapak sa sahig na ito? Bukod dito, sobrang dumit at itim ng mop sa banyo. Paano niya ibababa ang pamantayan niya para dilaan ang lugaw na nasa sahig? Hinding-hindi niya didilaan ang lugaw na nasa sahig kahit na mamatay siya sa gutom!

Nagtaasan ang balahibo ko sa sobrang creepy ng kaniyang boses. "Matagal na akong nauulol sa 'yo. Pinipigilan ko lang." Nanlaki ang mga mata ko at mabilis na sinipa ang pagkalalaki niya. Nang mabitawan niya ako, saka naman lumapit ang mga tauhan niya at kinapitan ako. "Gahasain niyo 'yan!" sigaw ni Hugo habang nakaluhod sa sahig at namimilipit sa sakit.

Hindi tama iyon! Pagkasara ko ng pinto, dumulas ako pababa at umupo doon sa sahig at umiyak ng malakas habang nakatakip ang mga kamay ko sa mukha. Hindi ko alam kung gaano ako katagal nanatili doon sa sahig at umiiyak, pero parang hindi nauubos ang mga luha, na parang nabuksan ang mga pintuan ng isang dam at hindi na maisara at binabaha ako ng sakit.

Damn his husband. At saka siya napaungol nang maramdaman ang matigas na bagay na dahan-dahan nitong ipinasok sa kanyang hiyas. Shit! Hanggang sa unti-unting bumibilis ang pag-ulos ng kanyang asawa. Inayos ni Micah ang kanyang buhok sa pagitan ng kanilang p********k. Tanging ang mga halinghing at ungol nila ang maririnig sa loob ng banyo. "Aaaah.... Ohh.. damn it! I-I'm cum....cumming....., f-ck!" ani ni Hugo at saka nila kapwa narating ang sarap nang kanilang pagniniig.

Bumagsak ito sa sahig. Bago ko pa maproseso ang nangyayari, mabilis siyang tumakbo papalapit sa akin, padapang lumuhod sa sahig, at mahigpit na niyakap ang mga binti ko! “WAAAAAAH!” Isang napakalakas, napakabingi, at napakapangit na hagulgol ang pinakawalan ng Supremo. Parang batang inagawan ng kendi!

"S-Sino ka—Ugh!" Isang tadyak ang bumaon sa sikmura ng isa, habang ang isa naman ay duguang bumagsak sa sahig, wasak ang ilong at nagkalat ang mga ngipin sa sahig. Parang mga basahang inihagis lang sila sa gilid, umuungol sa matinding sakit at hindi na makatayo.

Hindi naman ako nahirapan kaya mas lalo akong napangiti. Nag pumiglas sya ngunit hinawakan ko ang panga nito at marahas na hinalikan. Sinagad nya ko kaya mag dusa sya. Kinagat ko pa ang labi nito hanggang sa mag dugo kaya mabilis syang d*****g.

Hindi sumagot ang lalaki, sa halip ay wala siyang imik dahil sa gulat kung bakit nito kilala ang kaniyang amo. Dahil dito, biglang tumayo ang lalaki upang sugurin si Celeste, ngunit agad naman nitong pinutok ang baril sa ulo ng lalaki. Bumagsak ang katawan ng lalaki sa sahig habang nakadilat ang mga mata. Ang noo nito ay may malalim na butas at may lumalabas na usok mula sa balang nakabaon rito.

Unti-unting nanghina ang mga tuhod niya hanggang sa tuluyan siyang bumagsak sa sahig. Nanginginig ang mga kamay niya. Pati buong katawan niya ay halos hindi mapigilan sa panginginig. Napatingin siya sa paligid. Nagkalat ang mga nabaling upuan. Basag na salamin. At ang marmol na sahig ay may bahid ng dugo mula sa sugat sa paa niya. “No… no… this can’t be happening,” mahinang bulong niya. “Ayoko mapag-isa…”

Kung nasa kaliwa siya, pupunta ako sa kanan. Kung nasa harapan siya, lulusot ako sa likod. Kung bigla siyang nasa harap ko? Simple lang. > "AHHHH! BIGLANG NAGING INTERESANTE ANG SAHIG! ANG GANDA! TINGNAN MO NAMAN YUNG PAGKAKAPOLISH!" > "Bakit nakahiga ka sa sahig, Lara?" > "…Pinag-aaralan ko ang texture."