Dugo Sa Sahig Novels & Stories

Masyado nang maraming dugo ang umagos sa sahig. Nagsimula nang magsilabasan ang ibang kasambahay na gaya ko, ang ilan ay napatakip pa ng bibig nang makita ang duguang ulo ni Donya Ria. Ang ingay ng mga hakbang nila sa sahig ay parang dumagundong sa aking pandinig. Mabilis silang lumapit habang ang takot nila at pagkabigla ay kitang-kita sa kanilang mga mukha.

Unti unti itong umupo sa sahig habang umiiyak. Nasapo ko ang bibig ng makita ang pictures namin ni kuya na nagkalat sa sahig. Yung naghahalikan kami, yung niyayakap ako ni kuya. Klarong klaro ang mukha naming dalawa ni kuya. "Papa magpapaliwanag-Papa!!" Halos sumabog ako ng makita ko itong hindi makahinga. "Papa!" Nahihirapan itong huminga.

Sa tuwing naiisip ko nga ang pagdampi ng mga labi namin sa isa’t isa, parang gusto ko na lamang magtago sa ilalim ng kama at hindi na lumabas pa. Para tuloy akong sira na pagulong-gulong sa malaking kama hanggang sa hindi ko namalayan na napasobra pala ako, dahilan para mahulog ako sa sahig. Kaagad akong napaaray at napahawak sa puwitan ko dahil iyon ang unang humalik sa malamig na sahig. Ilang segundo siguro akong nakaupo roon at tumayo lamang ako nang maramdaman kong hindi na gaanong kumikirot ang bahaging iyon.

Itinukod ang mga siko sa matigas na sahig ng tree house at inalalayang makabangon. "Shit!" Nabunggo ng paa niya ang isa sa wala nang lamang bote. Nagkalat ang mga 'yon sa sahig. Naparami siya. Nadagdagan nang nadagdagan ang balak na dalawa lang sana.

Humigpit ang hawak ko sa phone ko na isang lalaking nakahiga sa sahig na puno nv dugo ang katawan at si. "M-mama!" bulong ko sa sarili ko ng makita ko walang buhay na katawan ni Papa at umiiyak na si Mama.

Nang marinig ni Elaine ang mga salitang ito, naramdaman niya na hindi ito makatwiran at napahiya siya sa punto na gusto na niyang mamatay. Lumuhod sa sahig at dilaan ang lugaw? Sobrang dumi ng sahig! Gaano karaming tao na ang tumapak sa sahig na ito? Bukod dito, sobrang dumit at itim ng mop sa banyo. Paano niya ibababa ang pamantayan niya para dilaan ang lugaw na nasa sahig? Hinding-hindi niya didilaan ang lugaw na nasa sahig kahit na mamatay siya sa gutom!

Nagtaasan ang balahibo ko sa sobrang creepy ng kaniyang boses. "Matagal na akong nauulol sa 'yo. Pinipigilan ko lang." Nanlaki ang mga mata ko at mabilis na sinipa ang pagkalalaki niya. Nang mabitawan niya ako, saka naman lumapit ang mga tauhan niya at kinapitan ako. "Gahasain niyo 'yan!" sigaw ni Hugo habang nakaluhod sa sahig at namimilipit sa sakit.

Hindi tama iyon! Pagkasara ko ng pinto, dumulas ako pababa at umupo doon sa sahig at umiyak ng malakas habang nakatakip ang mga kamay ko sa mukha. Hindi ko alam kung gaano ako katagal nanatili doon sa sahig at umiiyak, pero parang hindi nauubos ang mga luha, na parang nabuksan ang mga pintuan ng isang dam at hindi na maisara at binabaha ako ng sakit.

At saka dahan-dahang pumwesto si Hugo sa pagitan ng kanyang hita. "Aaahhhh....." ungol ni Micah nang ipasok ni Hugo ang sandata sa kanyang pwerta. Nang una'y dinahan-dahan iyon ng binata. Napakagat-labi si Micah at saka muling napaungol nang umungol. "Ahh.. Shit! .... F-ck!" mura ni Hugo at saka mas lalong binilisan ang paglabas-masok sa pagitan ng hita ng dalaga.

Bumagsak ito sa sahig. Bago ko pa maproseso ang nangyayari, mabilis siyang tumakbo papalapit sa akin, padapang lumuhod sa sahig, at mahigpit na niyakap ang mga binti ko! “WAAAAAAH!” Isang napakalakas, napakabingi, at napakapangit na hagulgol ang pinakawalan ng Supremo. Parang batang inagawan ng kendi!