Dugo Sa Sahig Novels & Stories

Dugo nga. Napatayo at pumunta sa dulo si Chloe, sinilip ang eksena at doon niya nakita ang isang pamilyar na pigura. Nakaupo sa sahig, may tinatakpan ang noo, at mula sa pagitan ng daliri ay umaagos ang dugo.

Panay naman ang dura ni Uno sa sahig na halos magsuka na siya. Tawang-tawa naman si Juviler habang hawak ang tiyan niyang gumugulong sa sahig, halos maluha na ito. Kahit si Uno ay naiinis, natatawa niyang binagsak ang katawan sa kama saka pinikit ang mata. Sa sobrang kahihiyan ay namumutla ang labi nito na halos wala ng dugo. “Ano, ha? Sarap na sarap ka?” Natatawang pangungutya ni Juviler saka humagalpak ulit sa tawa.

Nagawa naman niyang tanggalin ang aking saya at nang makahubad na ako sa pang ibaba ay kanyang hiniga ako sa sahig. Hindi ko na nabatid ang maalikabok na sahig. Hindi ko na rin namamalayan ang oras at pangyayari. Tila nasa ibang panahon kami ng ginagawa namin iyon. N*******d na ako. H***d na ng buo ang aking katawang pinahiga ni Eduardo sa sahig. Napakasarap talagang damhin ang paglapat ng kanyang mapawis na balat sa aking balat. Muli ay ibinalik niya ang kanya mga h***k sa aking labi.

Tuluyang bumagsak sa sahig ang dalaga, ang masama ay sumunod ang katawan ni Louie at dumagan sa kanya. "Aww!" impit niyang d***g. Lumapat ang likod niya sa nayupi na kahon ngunit dahil matigas ang sahig at mabigat ang nakadagan sa kanya ay nasasaktan pa rin ang likod niya dahil sa malakas na pagkabagsak.

Pasugod na siya sa kinatatayuan ko at hinila ko Yung whole body na salamin kaya doon siya tumama at nabasag ito. "What the hell are you doing!" Galit na sabi nito sa akin habang nasa sahig ito at pinag uupuan niya ang mga nabasag na bubog. Dumugo ang noo nito at hindi ko alam sa sarili ko kung bakit tuwang tuwa ang sistema ko na makakita ng dugo. Dumadami na rin Ang dugo sa sahig, atsaka lumapit Ang mga stuff sa amin.

Unti-unti na ring kumakalat sa sahig ang dugo na nagmumula sa ulo nito. “Let’s go,” narinig kong sabi ni Hugo sabay hila sa palapulsuhan ko para gumalaw ako mula sa kinatatayuan ko ngunit tila dumikit ang paa ko sa sahig dahil hindi man lang ako gumalaw. “What are you doing? Let’s go!” mariing bulong ni Hugo at pwersahan akong hinila.

Hindi naman matigas ang sahig dahil gawa naman 'to sa kahoy. Lumipas ang ilang oras bago nagising si Veronica—gulat na gulat siya nang makita si Hugo na nasa sahig. Masakit pa rin ang ulo niya, pero kaya na niyang gumalaw. Nagising si Hugo dahil ginising siya ni Veronica upang lumipat sa kama, pero lumabas 'to upang kumuha ng kanyang makakain.

Mas malakas. Mas malapit. At doon na ako napakilos. “Damn it…” Dahan-dahan akong lumapit sa pinto. Hinawakan ko ang doorknob. Huminga nang malalim. At binuksan . Magulo ang hallway. May dalawang lalaking nakahiga sa sahig—hindi ko alam kung buhay pa. May mga guwardiya na tumatakbo. At sa dulo.

Sigaw ni Kris at tsaka inihagis rito ang katanang nadampot sa sahig. Mabilis naman iyong nasalo ni Yahiko at walang takot na sinalubong si SAITAN. Sabay nilang iwinasiwas ang katana ng isa't isa. At nang malagpasan na nila ang isa't isa ay doon unti unting nasira ang kanilang mga suot na maskara. Nakayuko si SAITAN habang nakatukod sa sahig ang katana upang hindi siya matumba.

Sa bawat pagkapit niya sa mga bagay sa loob at pagtumba ay may mga gamit din siyang nasasagi kaya hindi maiwasang kumalat ito sa sahig. At sa kasamaang palad, nang madulas siya ay padapa siyang bumagsak sa sahig at dumiretso sa matalim na bagay na kumalat sa sahig na ikinasawi ng kaniyang buhay. Maya-maya'y bumukas ang pinto at pumasok ang iilang kalalakihan na naka-itim. Kahit madilim ang paligid ay nakita nila ang nakadapang babae sa sahig na kung susuriin ay wala nang buhay, dahil hindi na ito gumagalaw. Marami na ring dugo ang umaagos mula sa hindi malamang parte ng babae kung saan ito nasugatan. Ngunit ang mas umagaw ng kanilang atensyon ay ang umiiyak na sanggol. Tumungo agad ang isa s