Novel & Cerita Dugo Sa Sahig

Sa sahig ay nagkalat ang mga pira-pirasong basag na mga salamin. Ilang sandali pa ay napaupo na lamang siya sa sahig na para bang pagod na pagod siya sa ginawa niyang pagwawala. Dahil sa kanyang pag-upo sa sahig ay may nga naupuan siyang mga bubog kung saan ay tumagos sa suot niyang pantalon ang mga dugo. Dahil rito ay hindi maiwasan ng mga tauhan niya na mag-alala pero hindi lang siya nagsalita at nakasimangot lang habang nakaupo pa rin doon na para bang wala siyang pakialam. Hindi niya napansin na maging pala sa kanyang mga kamay ay natamaan din ng mga salamin kung saan ay maging doon ay may tumutulo na ring dugo.

CHAPTER 60 ATHENA’S POV Shocked at wala sa sariling kamalayan ako matapos na makita ang dugo sa sahig, ang mga dugong umagos mula sa tama ng asawa. At hindi ko alam kung gaano ako katagal sa ganoong state pero napapitlag ako nang makarinig na sunod-sunod na yabag na nagmumula sa labas. Sobrang ingay at mukhang nagmamadali ang mga ito.

" Kaya nga dapat makauwi na tayo." __________________________________________________________________________ Basag na salamin. Sira-sirang gamit ang nagkalat sa sahig. Mga patak ng dugo ang naipinta sa sahig. Sa madilim na sulok nakaupo ang duguang Yakuza. Walang damit pang-itaas. Umuusok ang isang cancer stick sa pagitan ng kaniyang dalawang daliri. Nakabaluktot ang kaniyang isang tuhod.

Natumba ako at nadamay ang mga upuan. Nabangga pa ang noo ko sa isa sa mga upuan bago ako natumba sa sahig. Napakabigat ng pakiramdam ko habang nakahiga sa sahig. Ang sakit ng noo ko at mukhang may sugat dahil sa pakiramdam kong dumudugo ito.

Sumuka ito ng dugo at bumagsak sa malamig na sahig. “Fuck you!” Anito sa naghihingalong kaharap. Pinaulanan niya ito nang bala. Hindi siya tumigil hanggang hindi nauubos ang lang ng baril niya. He finally satisfied ng makita niyang halos bumulwak ang dugo sa sahig. Binalingan niya ang daplis ng bala sa balikat niya. Lumapit sa kaniya ang kaibigan at nagtataka siya nitong tinignan.

agad ko siyang dinaluhan nang makita ko na natumba ang lalaki sa sahig. Nasugatan ang gilid ng ulo nito at may mga maliit na sugat sa mukha. Mukhang may sugat pa sa braso nito dahil kita ko ang dugo na umaagos sa kamay nito. "Zap look out!" sigaw ng kasama namin sa loob. Mabilis akong prinotektahan ni Zaprine. Niyakap ako at nagpagulong-gulong kami sa sahig dahil sa sunod-sunod na putok ng baril sa paligid.

Natapos na rin sila maligo at naghanda na lang sila para matulog. Darwin ok lang sa'yo? Ang alin? Ang mag katabi tayo? Ang liit ng higaan natin. Ok lang ako dito sa sahig alangan naman dalawa tayo d'yan. Hindi naman tayo mag-kakasya. Ok lang sa'yo diyan ka sa sahig? Oo ok lang ako ikaw dapat ang mahiga diyan. Alangan naman ako ang nasa kama tapos ikaw yung nasa sahig?

, nadulas at nahulog sa sahig. Sa ilang sandali lang, isang malaking pool ng dugo ang lumabas sa likod ng kanyang ulo, na nakakagulat! Ang pool ng maliwanag na pulang dugo ay patuloy na lumawak at bumubulusok. Ang isang normal na tao na malalantad sa ganitong kadaming dugo ay tiyak na wala ng pag-asa. Sa puntong ito, pumikit si Gng. Villamor at humiga sa sahig na walang hininga.

"Bakit ako, ikaw na! ikaw naman ang lalaki kaya ikaw dapat sa sahig." "Ayoko nga, hindi ako sanay matulog sa sahig. May choices ka naman eh, ang matulog dito sa sahig o sa kama na kasama ako." Pagkasabi niyon ay pumasok na sa banyo si Argel para muling maligo. Napapakamot sa ulo ang dalaga na pinagmasdan ang sahig.

Sumadsad ako sa sahig pagkatapos ay dumura ako ng dugo dahil pakiramdam ko ay naubusan ako ng hininga. Mabilis kong kinuha ang aking baril sabay kasa at pinatamaan ko sa ulo ang may gawa niyon. Balak ko na sanang tumayo mula sa pagkakasadsad ko sa sahig ng biglang hilahin ang aking paa at walang habas akong inihagis patungo sa ibabaw ng entablado. Tumama pa nga aking likuran sa kahoy nito. "Mamamatay ka!" hiyaw nito.