Dugo Sa Sahig Novels & Stories

"Liza, bumalik ka sa kwarto mo at doon ka matulog." Hindi kailanman nakasanayan ni Hugo na may katabi sa pagtulog. Sa mga panahong nakikipagpatintero siya sa kamatayan sa Southeast Asia, hindi siya nagtiwala kaninuman. At mas lalong hindi niya hahayaang may matulog nang payapa sa tabi niya. Pero hilo at lupaypay nang napasubsob ang babae sa kanyang dibdib, at hindi na ito muling nakabangon.

tawag ko sa asawa ko habang maingat akong bumaba mula sa hinihigaan ko. Paglapag ng mga paa ko sa sahig ay agad kong naramdaman ang malamig at basang likido na dumampi sa aking balat. Napakunot ang noo ko. Ano ito? Dahan dahan akong yumuko upang tingnan ang aking tinatapakan. Nanigas ang buong katawan ko. Ang buong sahig ay natatakpan ng kulay dugong tubig. Hindi ito simpleng pula lamang. Napakalalim ng kulay nito na tila sariwang dugo ang bumabalot sa buong paligid.

Kung namatay si Diego dito, siya ay masyadong nakulong sa isang labirinto ng nakakasakal na bakal. Umungol si Diego, isang hilaw at sinaunang tunog ng purong pagsisikap, ginamit niya ang kanyang bisig upang iangat ang kanyang dibdib mula sa sahig, nilalabanan ang pababa na pagdurog ng bakal. Sa isang huling at matinding pag-angat, sinipa niya ang sarili sa lumiliit na siwang. Sumalabog ang shutter sa sahig na metal na may isang tiyak at tumutunog na *CLANG*, na tuluyang pumutol sa suplay ng hangin mula sa naunang sektor.

Sa subrang gulat ay agad o ngang pinulot ang mga damig ko na nagkalat sa ibat ibang parte ng sahig at mabilis na nagbihis. Baliw kang babae ka! Lasing pa! Iyan tuoy ang napapala mo!!! Naku naman jusko! Sijo ba yung lalaking naka sex ko at bakit parang nahihirapan akong maglakad dahil parang biak na biak talaga yung sa akin sa baba! At ang dami pa talagang dugo na nagkalat sa sahig!!! Kung sino ka man!! Naku siguradong magbabayad kang lalai ka!!

May dugo rin kahit saan ka tumingin pero ang mas naka-agaw ng kanyang pansin ay ang taong nasa gitna nito at nakaluhod sa sahig habang sa harapan nito ay isang lalaki at babae Hindi siya pwedeng magka-mali. Ang taong nakaluhod sa sahig ay walang iba kung hindi si WEST! Puno ito ng sugat at kahit hindi ito d*****g ay alam niyang pagod at sobra na itong nasasaktan. Lumaki ang kanyang mata ng makitang mag-labas ng baril ang lalaking nakatayo sa harapan nito at itinutok iyon sa direksyon ni West

Masyado nang maraming dugo ang umagos sa sahig. Nagsimula nang magsilabasan ang ibang kasambahay na gaya ko, ang ilan ay napatakip pa ng bibig nang makita ang duguang ulo ni Donya Ria. Ang ingay ng mga hakbang nila sa sahig ay parang dumagundong sa aking pandinig. Mabilis silang lumapit habang ang takot nila at pagkabigla ay kitang-kita sa kanilang mga mukha.

Unti unti itong umupo sa sahig habang umiiyak. Nasapo ko ang bibig ng makita ang pictures namin ni kuya na nagkalat sa sahig. Yung naghahalikan kami, yung niyayakap ako ni kuya. Klarong klaro ang mukha naming dalawa ni kuya. "Papa magpapaliwanag-Papa!!" Halos sumabog ako ng makita ko itong hindi makahinga. "Papa!" Nahihirapan itong huminga.

Sa tuwing naiisip ko nga ang pagdampi ng mga labi namin sa isa’t isa, parang gusto ko na lamang magtago sa ilalim ng kama at hindi na lumabas pa. Para tuloy akong sira na pagulong-gulong sa malaking kama hanggang sa hindi ko namalayan na napasobra pala ako, dahilan para mahulog ako sa sahig. Kaagad akong napaaray at napahawak sa puwitan ko dahil iyon ang unang humalik sa malamig na sahig. Ilang segundo siguro akong nakaupo roon at tumayo lamang ako nang maramdaman kong hindi na gaanong kumikirot ang bahaging iyon.

Itinukod ang mga siko sa matigas na sahig ng tree house at inalalayang makabangon. "Shit!" Nabunggo ng paa niya ang isa sa wala nang lamang bote. Nagkalat ang mga 'yon sa sahig. Naparami siya. Nadagdagan nang nadagdagan ang balak na dalawa lang sana.

Humigpit ang hawak ko sa phone ko na isang lalaking nakahiga sa sahig na puno nv dugo ang katawan at si. "M-mama!" bulong ko sa sarili ko ng makita ko walang buhay na katawan ni Papa at umiiyak na si Mama.