Dumb Tagalog Novels & Stories

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

ahhh HAHAHAHA YAN PATAYIN MO HAHAHA SIGE PA GILITAN MO PA YAN SIGE HAHAHAHAH Yan sige huwain mo pa HAHHAHA HAHAHAHA pinatay kona siya hahha patay na siya hahaha Dapat walang makakita sakanya teka teka saan ko siya dadalhin? ?????doon doon Dapat ikaw ang inilalagay dito s drum..danasin mo ang hirap na dinanas ko sa mga kamay mo peeo kulang pa ang hirap ko sayo sa tagal ng panahon na pinagmalupitan mo ako..

Litaw pa rin ang dimples na umiling siya. “Luther?” “Nope.” “Louis?” Umiling siya. “Louie?” Hindi pa rin. “Lucifer?!” Umiling ulit siya at natatawa na dahil pagkangiwi ko. “Filipino ang name ko.” “Ang layo naman sa Lulu!” Sumabog ang halakhak niya. “No, I mean, it's a tagalog name.” Tagalog? Wala akong maisip na tagalog na Lu. Delulu? Lukring? Lugaw? Luga? Ew.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Sa loob niyon ay isang singsing na may hugis pabilog na diyamante. “Will you marry me, baby?” Mariin niyang pinagdigpit ang mga labi, napailing. “P-pero Michael . . . ”

At nagkasabay din kami sa pagtayo ay nabangga Ng ulo nito Ang baba ko. Ouch...Mrs... mag-ingat ka naman Saad ko dito. dahil sa pagkakabangga Ng baba ko Ng ulo niya ay nakagat pa ko pa Ang dila ko. Ano? Ms. palang ako ano bang tingin mo sa akin matanda na? masungit na Saad niya. Oo... dahil sa kasungitan mo ay Lalo Kang tumatanda... Saad ko dito.

Tahimik kaming bumyahe papuntang tagaytay. Nasa Nuvali na kami ngunit patuloy pa rin ito sa pag iyak. "Jana stop crying. Ilang oras ka na ng umiiyak? Mamaya ay magkasakit ka niyan. Ano ba talagang problema?" Sunod sunod kong tanong. "Maru akala ko kaya ko..." panimula nito. Kumunot ang noo. Hindi ako sumagot at hinayaan lang siyang umiyak.

Hindi ko itinuloy ang sasabihin ko saka ko mabilis na tinakpan ang labi ko. Trap! Buti na lang smart kid ako. "Why aren't you saying his name?" "Ano ako uto-uto? At saka p'wede ba, magtagalog ka naman. Nasa Pilipinas tayo uy." Dinudugo ang utak ko sa mga english niya eh. Muli itong tumawa kaya naman muli rin akong napairap. --- DAMON

Uutang lang naman pala ang dami pa'ng kuda. Pagkabigay niya ng kape ay nahiga siya sa duyan na nasa loob ng tindahan. "Salamat, Miss D., hulog ka talaga ng langit!" nakangiting wika ni Tonton sa kan'ya. Tinanguhan niya lang ito. "Hulog kasi tayo ng impiyerno," sabat ni Kiko na ikinatawa niya. "Gag* ikaw lang. Hulog ako ng lupa," ani ni Tonton na binatukan pa ang kaibigan.