You're So Damn In Tagalog Novels & Stories

gigil na sumbat ko. "I can't live without you, I can't," anas nito na humagulhol at parang ako ang kinaka-usap. "You son of bitch!" mura ko nang pilit nitong binawi ang sarili sa pag-unat ko. "Pull yourself together! Napakadelikado ng ginawa mo!" madiin na pangaral ko hinawakan ko sa bisig nito.

Bakit ngayon ay nasasaktan ako na marinig ito sa iba? “Ay hindi naman ako ang may sabi nun. Narinig ko lang. Ganun lang talaga dito sa probinsya. Maraming tsismosa. Hindi ako kasali dun” ani Aneng. Mukhang natakot yata kaya dali dali itong umalis. Napansin yata nito na hindi ko nagustuhan ang sinabi niya. Napatawa si mommy Agatha sa ikinilos ng kasambahay.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Pero nanatili pa rin ang mata ko sa kanilang dalawa at puno ng tanong ang aking isipan. Bakit? Bakit hindi nalang ako? Am I not enough? "What were you thinking?" ramdam ang inis sa boses na tanong nito sa akin and in just a snap I lost it.

`yung tipong slow pero delikado. “Hmm…” bulong ko sa sarili ko. “Interesting…” Tumayo ako ng tuwid, saka inayos ang sarili ko. At bago pa ako tuluyang umalis sa pwesto ko. Hindi ko napigilang bumulong. “Game over ka ata, pamangkin…”

Hindi talaga ako makapaniwala. 'What the f*ck! It's really priceless!'

"Alam naman nating lahat na walang lugar ang mga tulad mo sa kaharian pero heto at daig mo pang may bahid ng dugong bughaw kung makaasal. Nakakaawa ka, alam mo ba 'yon?" "Tandaan mo, hindi mo pa rin ako dapat tinatrato ng ganito. Isa pa rin ako sa naging dahilan kung bakit ka nasa grupo ng Uno ngayon!" Hindi ko na maipaliwanag ang galit na namamayani sa mukha no'ng matanda.

Ako man ay lalong nag iinit pa ang mga pisngi. "Sir please", pakiusap ko Dahil alam kong pinagloloko niya ako. "I mean what is the Tagalog of You" Yun naman pala eh.. " You is "ikaw" sir." "How about me?" "Me in Tagalog is "ako" , then if you want to know the Tagalog of you and me is "ikaw at ako". tuloy tuloy ko Ng wika. " Ok, Mahal Kita' , ikaw at ako", tilian Ang mga estudyante ko.

"What did you fucking say?" Nilawakan niya ang ngisi. Kung akala nito ay matatakot siya, puwes, nagkakamali ito. "Gusto mong ulitin ko? Fine! And this time, I'll make it clear. Ang sabi ko, sa pangit mong pagmumukha na'yan, hindi na rin kataka-taka kung bakit walang pumapatol sa'yo." He then faked a laugh. "Ano? Klaro na ba iyon sa pandinig mo? O baka naman gusto mong ulitin ko pa. That's fine with me."

I am still catching my breath. "Damn you," hindi ko mapigilang ibulong dito.