Novel & Cerita El Filibusterismo In Tagalog

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

Tiningnan ko naman agad iyon saka binasa. “How about, ‘Isang malaking bagay ang pagtataguyod ng mga proyekto at programang nakatuon sa pagpapaunlad, pagpapayaman, pangangalaga, at preserbasyon ng Wikang Filipino at Wikang Katutubo sa Pilipinas sapagkat sa wika matatagpuan ang identidad, gunita, oral na tradisyon, at panitikang nakasulat,’ after this one?” sambit ko sabay turo sa parte kung saan dapat niyang isulat iyong sinabi ko.

Natawa siya habang umiiling. "Marunong ka pa pala magtagalog," biro niya sa pag-asang mababago niya ang usapan nila. "Yeah, just in case I get to hook up with a Filipina woman, at least I know how to say 'himasin mo ng mabuti ang---" Agad niyang ibinato rito ang football kaya natigilan ito. "Anong himasin?" natatawa niyang komento. "What? Isn't that the tagalog word for 'caress'?"

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?

Unang kita niya pa lamang rito dalawang taon na ang nakalipas ay alam na niyang hindi ito ang klase ng tao na dapat niyang banggain. Mr. Santos met Hunter when his shipping company was on the brink of bankruptcy. Hunter offered him help in exchange for letting their group use his company however they wanted. And because Mr. Santos has no one else to turn to, he agrees to Hunter's proposition. Kinalimutan niya ang konsensya niya, at ibinenta niya ang dignidad at integridad niya.

Pu-ni-tive? Gusto kong umiyak sa inis.. Pakiramdam ko ay lalo akong naging mangmang sa harap niya. Ang tanging malinaw ko lang na naintindihan ay ang huling apat na salita. "H-Hindi ko po kayo maintindihan..." bulong ko, pilit na nilalabanan ang panginginig ng boses ko.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

pangiting sabi niya na tila kinikilig pam "Oo nga nu, parang hindi na talaga ako makapaghintay. Ano kaya 'yung feeling na nakasuot ka ng weeding dress habang lumalakad papuntang altar, siguro masarap sa pakiramdam iyon. Nako na e-excite na talaga ako Annabelle," sabay huminga ng malalim habang palihim na nag-iimagine sa bagay na iyon.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.