English Writing Story Mga Nobela at Kwento

Pursigido na siya na sumali sa contest. "Kayang kaya ko 'to. Malapit mo ng maabot ang mga pangarap mo Alex. Kapit lang Alex," wika ni Alex habang gumagawa ng kaniyang auditioned story. Ilang oras na ang nakalipas ngunit nagsusulat pa rin si Alex. Hindi siya sigurado sa nais niyang idagdag sa kaniyang story. Gusto niya itong maging unique at umangat sa ibang story na gawa ng ibang Writers. Ang tagal niyang nakatulala sa kaniyang laptop. Oh My God ngayon pa siya nagkaroon ng Writer's Block. Kailangan na niyang matapos ito para bukas ay irereview na lang niya. Matapos kaya niya ito sa oras.

kung may bumabasa sa story kong ito maari po kayong mag iwan ng komento kung anong masasabi niyo sa takbo ng kuwento. Paki follow na rin po ako actually i'm a new writer, at pasensiya na po sa mga maling typo at wrong grammar ko but i hope suportahan niyo pa rin po ako kahit hindi ako perfect writer gaya ng ibang writer na kilala niyo, Thank you and god bless us all.♥♥♥🙏🏻🙏🏻🙏🏻

pinag masdan kopa ang ginagawa at natutuwa ako dahil disidido talaga itong mahanap ang writer nayan. Kung ako yan hindi nalang ako mag aaksaya wala akong pakialam sa writer nayan. "Alam moba na halos lahat ng story na ay unique." sabay tingin nito sakin. "Talaga.. paano mo nasabi?" Tanong ko. "Dahil nag iisa syang magaling at lahat ng story nya ay nakabasi sa totoong buhay." sagot nito.

"Ah! actually hindi pa ko natutulog. Bumaba lang talaga ako para sana kumuha ng kape. Nagsusulat kase ako sa gabi." "Ou nga pala! nasabi nga sa akin ni Manang Rita na writer ka daw. Gumagawa ka ng mga kwento. Malikhain pala ang iyong isipan " "Passion ko ang pagsusulat ng mga kwento. Nung teen ager ako nakahiligan ko na ang magbasa ng mga novel books hanggang sa sinubukan kong pag aralan ang pagsusulat." "Ibig sabihin marami ka ng nagawang story?"

Isang linggo ang lumipas, at nagsimula akong gumawa ng bagong routine. Pagkatapos ng café shift, nag-eenroll ako sa short writing workshop sa local university. Matagal ko nang gustong magsulat, pero noon, lagi akong nauuna ng takot. Ngayon, parang kailangan ko na talagang sabihin lahat ng nasa loob ko — kahit sa papel lang. Unang araw ng klase, mahigit sampung estudyante lang kami. Pinag-assign kami ng instructor ng essay tungkol sa “The Person Who Changed Me.”

Ang mga salitang iyon ay inimbento lang para magpaasa at para may masaktan. Tatlong taon na ang nakalipas ng huli siyang magsulat ng isang romance story. Hindi na naulit pa dahil mas nagustuhan na niyang magsulat ng mga istorya na malayo sa pag-ibig. Na binibigyang pansin ang reyalidad. Na nagmumulat sa mga mambabasa na hindi naman talaga lahat ng kuwento ay nagtatapos sa happy ending. Like her own love story. Hindi pa nga nagkakaroon ng simula ay nalagyan na kaagad ng wakas.