Extended In Tagalog の小説・ストーリー

Nagawa pang pagtawanan ang sitwasyon ko kanina eh nasa peligro na nga ang buhay ko! "Ikaw," inis na tawag ko sa kanya. "Kaibigan ba talaga kita 'ha? Siguro kung matagpuan mo akong ISANG TAE na nga lang ng mga halimaw na iyon baka pagtatawanan mo lang ako!" inis na singhal ko sa kanya. "Alangan namang umiyak ako kapag nakakita ako ng tae, diba?" tugon nito. "Hindi naman yata normal iyon."

2 years ago "Take it easy, let's take it slowly..dahan dahan lang," dinig kong pahayag ng isang boses babae habang may mga kamay na dahan dahang tumanggal sa bandahe na nakataping sa buo kong mukha.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Hindi niya alam kung ano ang gagawin pero kusang nasipsip niya iyon. Lalong uminit ang pakiramdam ni Dante nang parang may nakakakiliting kuryente ang dumaloy mula sa daliri patungo sa kaniyang pagkalalaki. Umawang ang labi niya nang masalubong ang nang aakit na mga titig ng binata habang subo pa rin ang daliri niya. "Panindigan mo iyang pang aakit mo sa akin."

Hindi ko inakalang may ganito pala siyang lalim magmahal. "Huwag mong intindihin kung malungkot ako paminsan-minsan. Basta nakikita kitang okay, gumagaan na rin ang loob ko. Kakayanin natin ‘to. Magkasama. Kasama ang mga nanay natin, mga kapatid, pamilya, pati sina Dra. Chin at Dr. Gerard. Hindi ka nag-iisa." dagdag pa niya habang malambing na nakatingin sa akin.

"Warm up lang muna tayo, ah." Sinimulan na rin nila ang umakyat pagkalipas ng mga ilang segundo. Ingat na ingat si Katherine sa bawat paghakbang dahil may parte na may bato ang daraanan, may malalaking ugat sa mga puno at sa mga makamandag rin na damo. Sa wakas, nakarating na rin sila malayo sa kanilang kinaroroonan kanina.

“Sige na, tumawag lang ako para paalalahanan ka.” [Alright. Anong oras ang out mo? Sunduin kita.] Napangiti ako dahil sa kilig. Gustong-gusto kong sunduin niya ako pero pinigilan ko ang kaharutan kong nagbabadya. “H'wag na. Hintayin mo nalang ako sa bahay, kung mauuna kang umuwi.” [Are you sure?] Tumango ako at nagsimulang maglakad pabalik. “Sure na sure.”

Sige Saka na Lang Mary Joy sagot ko sa kaibigan ko. Kailan ba siya dadalaw dito Mary joy matagal na Rin siyang Hindi na dalawa dito. Baka sa susunod na buwan dadalaw siya rito dahil mayroon siya asikasuhin dito sa US. Kasama niya si Sandro Pagpunta niya dito. Si engineer Sandro? Oo... si Engineer Sandro may meeting Kasi sila sa isang kompanya rito sa US.

"Aling Melinda-" "Kusang sumama sa kargador sa may pantalan ang Dianang 'yon. Mali 'yang nasa sulat na 'yan. Ang balita dito ay taga Marinduque, Florencio ang pangalan." Sabi ng matanda na nagpukol ng masamang tingin kay Celeste. "Florencio Andaya," sambit ni Yuki. "Andaya o Andalis," naiiritang tango ni Aling Melinda. "Wala namang pinagkaiba, kung kinidnap man, siguro'y tumalandi. At dahil sa nangyari nagpakamatay ang anak ko."

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."