Fairy Lights Background Novels & Stories

Hindi pa nagsisimula ang selebrasyon ng anibersaryo, at ang mga bata na nakasuot na ng makeup at kasama ang kanilang mga magulang ay nagmamasid sa loob ng kindergarten. Ang tema ng selebrasyon ng anibersaryo ay fairy tale, at ang kindergarten ay pinalamutian din ng mga kulay ng fairy tale. Sa unang tingin, akala ni Rhian ay nakapasok siya sa isang fairy tale world. Pagpasok pa lamang nila, nakita nila ang isang mundong puno ng yelo at niyebe, may mga kalabasa na lampion na nakabitin sa paligid, ilang kalabasa na karwahe na nakaparada sa kalsada, at isang crystal na sapatos sa tabi ng isa sa mga ito.

At ang puso niya ay hindi na alam pa kung ano ang mararamdaman. At nang akala niya na iyon na iyon ay hindi pa pala. Bigla nalang umilaw ang mga fairy lights sa may tent at sa dalawang puno na pinakamalapit sa gawi nila. Hindi pa ganoon kakita dahil hindi pa gabi pero sobrang ganda no'n sa paningin niya.

Bago pa ako makapagtanong muli, biglang bumukas ang mga ilaw. Napapikit ako saglit dahil sa liwanag. Nang muli akong dumilat, nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Ang buong lugar ay nag-transform—ang Antonio’s na kilala ko ay naging isang romantikong paraiso. Ang buong garden area ay natabunan ng fairy lights na kumikislap tulad ng mga bituin sa gabi. Sa sahig, nakakalat ang mga pulang rosas na tila gumagawa ng landas patungo sa isang pavilion na pinalilibutan ng mga kandila.

Nakikita ko yung ilalim nito dahil may ilaw sa gilid ng bandang ilalim nung tubig. Napa wow nanaman ako. Mukang pinasadya talaga ito napapalibutan naman ito ng madaming puno tapos yung mga puno tila may mga christmas lights na nakapalibot. This is very breath taking parang nasa fairy tales lang ako. Kinurot ko yung pisngi ko ng sobrang higpit dahil baka nananaginip lang ako. "Iris don't pinched your cheek" He interrupted me, concerned.

namamangha kong wika. Lumiwanag ang fairy lights na nakapaligid sa aming dalawa ni Gab. Noon ko lang napansin na hindi lang pala sa bermuda grass kami nakatapak dahil may pulang petals ng rosas ang nakakalat sa aming paahan. Sa pagliwanag ng naggagandahang fairy lights, napansin ko ang hugis nito – hugis puso at sa loob ng puso na iyon, doon kami nakatayo.

Pero may mga bagong streetlight na nakalagay sa paligid, lalo na malapit sa bahay namin, kung saan may iba’t ibang ilaw na parang mula sa fairy tale. May maliliit na hayop na nakatago sa damuhan, pati mga kabute at malalaking puno. Hindi man maliwanag ang ilaw, sapat naman iyon para magmukhang parang isang mundong pantasya ang paligid. Walang duda, espesyal itong inihanda ng dalawang lalaki para kay Mama. Umaalingawngaw ang huni ng mga kuliglig, at sa itaas namin ay isang langit na puno ng bituin.

Doon niya inilapag ang dala niyang bag at kinuha ang ilang gamit sa loob. “Zian, ano ba talaga—” hindi ko natapos ang sasabihin ko nang bigla siyang maglagay ng fairy lights sa mga sanga ng puno. Napanganga ako. Sa loob ng ilang minuto, tila ba nag-transform ang madilim na bahagi ng park na iyon. Napuno ng mga ilaw ang paligid, at sa ilalim ng puno ay naglagay siya ng picnic blanket, mga unan, at ilang pagkain.

Fake candles flickered softly around the room, creating a warm and inviting glow. The yacht was adorned with balloons that floated gently on the floor, adding a playful touch. Fairy lights were strung along the walls, casting a magical shimmer over everything. But what truly took my breath away were the pictures hanging from the ceiling, suspended by delicate ribbons. Each photograph captured a cherished memory, creating a beautiful tapestry of our time together. The whole setup was enchanting, and I was overwhelmed by the effort and love that went into making this moment so special. “Thaddeus…” I called out softly, my voice tinged with awe and emotion.

Oh, majestic as it should be! There were string lights, crisscrossing around the garden. They turned the bougainvillea dark red and the carabao grass gold. And it's giving a fake starry night vibe. Warm, yellow and safe. The kind of light that will make you believe that everything is okay — that nothing bad could ever happen under them. “Lies…” usal ni Vesper bago tiningnan ang hawak na kopita na may lamang wine na wala pa ring bawas.

Epilogue: Pagpasok pa lang sa entrada ng mansiyon ay agaw pansin na ang kay gandang dinekorasyong sala. Nakasabit hanggang sa malapat sa sahig ang mga kurtinang natitiyak na nabibili sa pinakamahal na pamilihan ng mga tela. Mayroon ding mga fairy lights na nagniningning na animo’y mga palamuti sa langit, walang hanggang pagkukutitap ang ginawa ng mga ito. Ang mga preskong bulaklak na may luntiang mga dahon na nasa ibaba lang ng bunga’y maaliwalas sa mata, lalo na ang mga puting rosas na nagsisimbolo kung ano ang okasyon ngayon— engrandeng pag-iisang dibdib ng nagmamahalang sina Lila at Ryllander.