Pressed For Time Novels & Stories

I need to look presentable dahil for sure maraming press ang dadalo. Better to get this done para makauwi ako ng maaga kasi kanina pa gustong mahiga at mamahinga yong katawanbko dahil sa pagod.

"Sabi ko naman kasi sa'yo Chef na pwedeng ako nalang ang pumunta. I can request for samples before confirming the orders. They will even appreciate it better if you weren't around." Medyo kumunot ang noo ko dahil sa narinig. "Why is that?" "Naprepressure daw sila sa'yo!" My lips parted. Pressure? Saan? "But they don't look like one! And why would they? Am I being rude? Am I asking too many questions? Do they think I'm suggesting too much?"

"If you really want me to seriously consider our relationship, then don't force me. Give me some time." Tinitigan siya ni Jonathan ng ilang sandali bago sumagot, "Three days!" Kailangan niyang magtakda ng deadline para mapilitan itong harapin ang sitwasyon. Kung hindi, ang pag-aantay na ito ay baka maging isang walang katapusang laban. "Three days is my absolute limit!"

Galvez, “I suggest you act fast, Mr. Valderama. The motion is solid. If no opposition is filed within the given timeframe, it’s practically done.” “I understand,” maikling tugon ni Sebastian. “You’ll hear good news from me. Tonight.” Pagkababa ng tawag ay mariing napapikit si Sebastian. Kasabay ng paghigpit ng kamao ay ang pag-igting ng determinasyon sa kaniyang mukha. This wasn’t how it was supposed to go. He thought he still had time. But now, the clock was ticking, and he couldn’t afford to lose her.

pero promise bukas" rinig kung saad nito "I'm free today 10 minutes pa bago ang meeting ko kay Mr.montaire. kaya mag coffee muna tayo "My time is very important Mr.kyler kong pumunta ka dito para mag coffee pa pwede naman nating i cancel yung meeting" saad ko "excuse me pero 10 minutes pa before meeting Mr.montaire. "kailangan ko ng sign ni Mr yen nito at need ko na mamaya Ms.fajardo

Hinawakan niya pa ang dalawang kamay ko para pakalmahin ako. "Anong not fast? Hindi pa nga umabot ng 24 hours eh." Pakiramdam ko parang pina-fast forward lahat ng nangyayari sa sobrang bilis. Daig pa ang may hinahabol na deadline sa sobrang bilis ng mga pangyayari. Ano pa-expire na ba ang mga binhi niya at nagmamadali na siyang mag-asawa?

Gaya ni Oliver, marami rin itong iniisip ng sandaling iyon na ang iba ay kanyang pinagsisisihan. “Sa sunod na magbabakasyon kayo, sabihan mo naman ako para naman maayos ko ang schedule ko nang mabilis. Bukas, kailangan kong pumasok sa office pero gagawin ko ng mabilis ang mga trabaho ko doon para may time ako sa inyong tatlo. I should make time. Minsan lang kayo kung magkabakasyon dito eh, hindi pa ba ako maglalaan ng oras at panahon? Kaya dapat sa sunod may heads up na sa akin. Hmm?”

Mabilis akong magtrabaho, ngunit marami naman ibinibigay sa akin na mga proyekto kaya mahirap pagsabayin. I tried to decline others since it's not appropriate to have an overload. I should accept jobs that will not jeopardize my personal time, but the Governor is pressuring the builder's association and the builder's association is pressuring us, Engineers. It's a domino effect and my personal time for my family is affected too.

May mga nasimulan naman na ako sa lahat ng mga gawa ko ang kailangan ko na lang ay tapusin iyon. “Next week. So I'm sure, before you go to the press conference, your on-going tasks are done.” “Sige po, Sir. Pumapayag po ako.” “Are you sure? Kung ganon, thank you.” “You're welcome po.” Hindi na ako nagtagal pa roon sa office ni Sir at bumalik sa pwesto ko. Napabuntonghininga ako ng makita sa calendar ko ang sunod-sunod na deadline ang mga gagawin ko. Sinulat ko na rin doon ang press conference na dadaluhin ko sa next week. Bigla sumakit ang ulo ko dahil sa nakita ko sa calendar.

Lumabas siya ng kwarto, isinara nang marahan ang pinto, at iniwan kaming dalawa. Nagbaba ako ng tingin, pero ramdam kong nakatitig pa rin sa akin si Marc, na parang naghihintay na magsalita ako. Pero wala ngang mabuong salita sa bibig ko, kaya sa bracelet sa pulsuhan ko na lang ako tumingin. “Nakuha mo na ang kailangan mo?” Ilang segundo ang lumipas bago siya muling nagsalita. “We have a press conference in an hour.”