Novel & Cerita Fall Apart

I heard a dissappointment in his tone. I sigh and look in the front. "Oo nga no. Ang sinungaling mo." Sagot ko sa kaswal na tono. This is not a first for me though. Someone promised me before, but he broke it too. I glance at him when he didn't tried to explain. Dapat ngayon ay nagkukumahog na siyang magpaliwanag saakin. "But, did you feel regret when you broke up with me?" Marahang tanong ko.

pambobola pa ni lola. “Lola, ‘wag mo masiyadong pinapalaki ang ulo ni kuya,” sabat ni Greg. “Nakoo naiinggit na naman itong isa, ‘wag kang mag-alala Greg guwapo ka rin naman katulad ng kuya mo,” wika naman ni lolo. “Puwede mo bang ipaghiwalay ng bahagya ang iyong binti, para masukat ko ang inseam at upper thigh ng iyong pants,” biglang sabi ni Carla.

Bakit ba napakapapansin ko? Ngayon ay tila enteresado siyang humarap sa akin. Pati ang swivel chair na inuupuan ay napaharap sa akin. Sumandal siya rito at marahang isinandal din ang braso. Ang kaliwang kamay ay pinaglalaruan ang pang-ibabang labi samatalang ang isa ay nasa lamesa at naglalaro ng isang asul na ballpen. Now that you caught his attention, Rassia, now what?

Galit. Ako nanaman pala ang may kasalanan. Bakit lagi nalang akong palpak? "Sorry..." napaiyak ako sa katotohanang napahamak si Tita dahil sa pagtatanggol niya sa akin. Malamang ay nag-away silang dalawa at sa sobrang stress ay hinimatay siya. Sorry, Tita. "Better leave this house... leave us before you ruin everything." malamig niyang tugon at sumakay na rin ng van. Humarurot ito ng takbo.

Nakarating na ako sa food court ngunit wala akong nakitang babaeng sosyalera na, maarte pa kaya umalis din ako kaagad. Natagpuan ko ang sarili kong nasa gitna na ng quadrangle habang inililibot ang paningin. Daig ko pa ang isang paslit na nawawala sa gitna ng kagubatan dahil sa babaeng spoiled na ‘yon.

"Ate may tatlo akong kasama sa likod na lang kami payat naman kami. Pagkakasyahin na lang namin ang sarili namin. Iyong iba kong friends ehh kanya kanyang motor o di kaya aangkas na lang yong iba." Napabuntong hininga si Shanel. Hindi siya nakipag break up ngayon pero mas masakit ang dibdib niya baka di niya lang mabangga ang sasakyan ngayon. Buti na lang at probinsya dito at walang ibang masyadong sasakyan na makakasalubong. Buti na lang din may mga bata syang kasama kaya magiingat siya.

And because everybody was froze and afraid to make an action,then so, Hanna stood up and answer the call. After the moment that conversation ends up, Hanna took the gripwoods that was placed behind the door. And there she break the telephone into pieces,which is actually made some mess on the floor. Wherein, everyone was in a total shock while looking at Hanna and the broken telephone. At ito ay dahil sa sobrang inis niya na wala siyang mapag balingan ng kanyang galit. “What the hell are you looking at!!?? Clean this up NOW!!!!!!”

Kailangang gumalaw para mabuhay. Inaamin kong kaonti na lang ang pananampalataya ko. Ang natitirang kapiranggot na pananampalatayang ito ay nawala pa nang hindi maganda ang naging resulta ng final exam ko. Nang mag-release na ng grades ay hindi umabot ang average ko dahilan para hindi ulit ako maging qualified sa scholarship. Naiyak ako sa sobrang inis dahil huling taon ko na naman sa college next year pero hindi pa ibinigay! Iniyak ko ang lahat ng frustrations ko kay Ryker. I was not even able to comfort him when he, as well almost failed his subjects. Sanay na naman daw siya at wala naman itong epekto sa scholarship niya.

Bati nito sa huli at mabilis akong sinulyapan bago ibinalik ang tingin kay Real at umiling. Ano ang ibig sabihin nun? Bakit ako sinulyapan at biglang umiling. Narinig ba nito ang pagtunog ng tiyan ko kaya siya umiiling. Nakakahiya yun but gutom na ako at wala ng hiya hiya sa akin kapag ganun. Bahala na sila kung ano ang iisipin nila basta ako kakain at magpapaka busog. Hindi ko na lang ito pinagtuonan ng pansin at naupo na lang sa pwesto ko. Ganun rin ang ginawa ng iba matapos ilapag ni Real ang ulam sa lamesa. Nagdasal muna kami bago nagsimulang kumain.