First Demon Slayer Novels & Stories

Mabilis akong tumayo at tama nga ang hinala ko, walang ibang demon sa lugar na ito, kundi ang reaper—o kung demon nga ba talaga siya. Nakita kong pumihit ang kanyang katawan paharap sa akin. Bitbit ang kanyang pang-ani na mas malaki pa kaysa sa kanyang katawan. Hindi ko akalain na sa dinami dami ng pwede kong makaharap, ang ganitong bagay pa na hindi ako sigurado kung ano. It could be a demon or death itself coming to me to take my life. Alessia Andromeda Condor. I am here, to take away your soul back to the depths of hell.

“Since you’re a monster, we’re on the same side, aren’t we? Let me introduce myself.” As she spoke, she reached out and touched my cheek. Her cold fingers, paired with the chilling aura radiating from her, sent a shiver through me. Her presence was a storm, ready to consume everything in its path. “I am Tiera Urahica Freya the Fifth, the current Demon Lord of the Tower of Doom,” she declared, her voice brimming with confidence and authority.

How I wish na sana bumigay na 'yong katawan ko, na sana mawala na ako, Kasi, I'm living with a heartless demon that I love the most. And it feels like hell. Napatingala ako sa kanya na ngayon ay lakad dito lakad doon ang gina-gawa. Hindi ko alam kung anu ang iniisip niya. 'Galit ba siya?' Balisa? Ewan. Pero hindi na ako natatakot na masaktan niya ako ulit. Mula ngayon, wala na ako'ng pakialam. Wala na ako'ng pakialam sa sakit,

Because she was married to LIFE Dragunovv I. "My old friend, it's nice seeing you again. I'm furious that you're here! I'm outrage that you managed to went out in that thing!" Mala-demonyo niyang sabi habang naka-hawak sa balikat ni Sir Devon. A demon. That's all what I can say. The creepy smile plastered in his lips tells his viciousness. A formidable enemy. The very first LIFE Dragunovv is after our eyes. Alive. Aloisia is RIGHT! HE'S ALIVE!

Paakyat pa lamang kami'y humingi na ako ng back-up sa kapatid kong si Julius, mabuti na lang ay nakinig siya sa akin sa pagkakataon na ito't nagpadala nga ng mga demonyong alagad niya. Pagkalundag pa lamang ng mga mabababang uri ng demonyo sa sahig na kina-a-apakan namin ay mabilis na akong tumaliwas, ramdam ko ang presensiya ni Cesar na nakasunod sa aking pagtalon sa matarik na building.

Naramdaman niya namang unti-unti siya nitong pinapaharap. “A-Ano ka?” halos pabulong niyang tanong dahil sa matinding takot na nararamdaman niya ngayon. Hindi isang simpleng tao ang kaniyang kaharap. Hindi tao! Ngumisi ito sa kaniya nang mala-demonyo at tinignan siya sa kaniyang mga mata. “Ako si Haring Demon... ang hari ng mga demonyo.” Pagkasabi no’n ay mabilis siya nitong hinila papalapit rito at hinawakan ang kaniyang noo.

Ang Demon-Slayer Sword ay isang Chaotic Treasure mula sa kaibuturan ng Dark World. Ang espadang ito ay itim na kulay, at ang mahiwagang Dark Character ay nakaukit sa espada. Bahagyang nakalabas ang dulo ng espada, at ang talim ay nagliliwanag ng malamig na kinang na magpapalamig sa dugo ng isang tao.

Ang nag-iisang anak na lalaki ni Asmodeus ang demon of lust. Tumingin si Lorenzo sa mga taong sumasamba sa kanya at sinimulang bigkasin ang isang dasal. “Factum Verbum affixus spiritius domini lapidibus. Ergo parces omnium demonum.Matrisejus praccepti gelorum traquente.” As he raised a knife. “Lorenzo, please maawa ka. Huwag mo akong patayin,” pagmamakaawa ng babae. Tumingin sa kanyang mga mata si Lorenzo at ngumiti lamang ito.

Rinig ko din ang maliit na bulong-bulungan sa paligid. "Tumahimik muna kayo. Sa mga dati na sa grupo ay alam na kung anong nagyayari kapag fool's day, para sa mga bago, kailangan nilang malaman at mabigyan ng konting kaalaman sa magaganap sa araw na yun." Marami din kasi akong kasama na baguhan pa lang dito pero mas nauna lang ako sa kanila. "Para sa mga bago, gusto kong malaman niyo may apat na klase ang mga demon. Ang Varus, Segimerus, Flaxcala at higit sa lahat ang Aztecs."

Lucian said. I stood at the ancient altar with the dagger carved from demon bone. Sa harap ko, isang rebulto ng demonyong may dalawang mukha — babae at lalaki. “Once the child bleeds under this moon,” I whispered, “the bloodline will serve me.” Tumingin ako sa langit. “Sierra. Leonardo. Salvatore.” “Handa na akong kunin ang sa akin.” And this time… No one will rise again.