Romans & histoires Fall Apart

"Yun na nga eh. Ayokong maranasan niya ang sakit na naramdaman ko dati." "Hindi naman lahat ng relasyon, nauuwi sa hiwalayan." "Really? Eh anong tawag mo dun sa relationship mo kay Joenard? Michael? Lester? Hindi ba't sa hiwalayan din ang bagsak niyo?" "May mga bagay talaga na mahirap ipaliwanag. Ang sakin kasi nafall-out of love ako. Kaysa naman patagalin ko pa ang relasyon namin at patuloy na lokohin ko pati ang sarili ko na mahal ko sila, mas okey na makipaghiwalay na lang."

Ashley POV It's been three weeks since Kevyn and I broke up. Inaamin ko na hindi naging madali sa akin ang bagay na 'yon, sa araw araw na lumilipas ay pinapatay ako sa sakit pero kailangan kung maging matatag para sa sarili ko. Ang hirap na dati kasama ko siya palagi pero ngayon ay mag isa na lang ako. Pero siguro gano'n talaga ang buhay, kung hindi kayo para sa isa't isa ay gagawa ang tadhana na maghiwalay kayo even in a painful way.

Ibang iba ito sa ordinaryong CR lang. Agad pumasok si Jolie sa isa sa mga cubicle. Binuksan niya ang butones ng pantalon niya at ibinaba ang zipper. Pagkatapos ay ibinaba niya ang pantalon at panty hanggang sa may tuhod at umupo sa bowl. Huminga ng malalim si Jolie na nakapikit ang mga mata. Nailabas na rin niya sa wakas. Para siyang nabunutan ng tinik sa mga oras na iyon.

And a reason why we fell apart and found each other's arms again. Sometimes, the difference does not come from the times you decided to fight, but from the moment you decided to surrender. You just have to let time turn the pages on its own and allow the pain to heal on its own. Not all storms come to disrupt our lives– some come to clear our paths. Maaaring kung hindi kami naghiwalay at sumuko sa isa't isa noon, we won't become who we are right now. Maybe we really needed to fall apart and go separate ways to focus on ourselves first and be better for each other before we fall back to each other again.

Napalabi si Janina matapos niyang banggitin si James tsaka tinagilid ang ulo, halatang naghihintay ng sagot. Hindi ko alam kung dapat ko bang ipagpasalamat ang pagiging dakdakera nitong si Janina o dapat na ba akong mainis sa kanya. Hindi niya ba napapansin ang pagkukuyom ng kamao ng katabi ko? Jusko, baka ako ang suntukin nito sa oras na sumabog ito. "We broke up last week." I confessed and puckered my lips.

Tumapon sa kawalan ang lahat ng etiquette na una niyang natutunan sa mommy niya. Completely! “Nakakainis!” She had thrown back her head against the backrest of the chair in frustration. Sunod-sunod ang pagpakawala niya ng malalim na buntong-hininga. “Oh, my God! That’s too big!”

​Haylen and I broke up a week ago. ​It was a mutual decision. Mare-realize mo na lang talaga na hindi pala kayo fit para sa isa't isa, and Haylen knew that as well as I did. Walang sumbatan o malalang away na nangyari. We just decided to call it quits and stay as civil friends after all the years we spent together.

Sa sobrang galit ay malakas na tinulak ko siya at hindi na ininda ang malalim na hiwang ginawa ng kuko niya sa balat ko. Nang mahiwalay siya sa akin ay mabilis na sinakal ko siya at inihagis sa pwesto ni Delaila. Pareho silang bumagsak sa sahig at tulad nina Arthur at Adam ay pawang nasaktan. Huling hinarap ko ang natitira pang konseho.

Hinila niya ang aking upuan papalapit sa kaniya at tsaka inipit nito ang aking buhok sa likod ng aking mga tenga. "You know what Shainahiah, sometimes I don't know what I feel about you. I do love you but... I couldn't be the person you wanted to hold onto," wika niya. "I don't understand. Why are you doing this to me?" "Let's break up Shainahiah. Heal yourself first, you deserve the world."

I heard a dissappointment in his tone. I sigh and look in the front. "Oo nga no. Ang sinungaling mo." Sagot ko sa kaswal na tono. This is not a first for me though. Someone promised me before, but he broke it too. I glance at him when he didn't tried to explain. Dapat ngayon ay nagkukumahog na siyang magpaliwanag saakin. "But, did you feel regret when you broke up with me?" Marahang tanong ko.