Fate Morgan Novels & Stories

"May mga gabing nagigising siya, hinahanap ang isang bagay… o isang tao. Hindi niya alam kung ano o sino, pero parang may hinahanap siya sa buhay niya." Napalunok ako, pilit nilalabanan ang kaba sa dibdib ko. "At sa tingin mo… ako ‘yon?" Hindi sumagot si Morgan. Pero sapat na ang katahimikan niya para malaman kong tama ang hinala ko. Napayuko ako, kinuyom ang palad. Ang puso ko ay parang gustong sumabog sa dami ng emosyon—pagkalito, takot, sakit, at… pag-asa.

Halo-halo kasi e, pero ang lalaking minahal ko, tinaraydor ako para lang sa posisyon sa kumpanya. Dahil sa nangyari, punong-puno ng tanong ang buhay ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyari; daming tanong. Pakiramdam ko, sinira ni Benedict ang buhay na ilang taon nang maayos. Pero kahit ganun, kahit hindi ko man alam kung paano ako nabuntis, o ginago ni Benedict para iwan ang anak namin, para sa akin, may mga tao akong kinakapitan para lumaban.

Franz was about to explain but Fianna intervened, curiously aksing, " Just who and what is this so-called husband of mine made of?" As Danae and Cyrylle's explanation might be biased, Franz was the one to give her the answer. "Marcellus Morgan, the famous young and rational businessman from the well-known influential family of Morgans in Italy. Who came two years ago here, for the reason no one knows what. Lahat kami sa Japan ay talagang nagtaka kung bakit dito siya nagbalak pumunta. Na hanggang ngayon ay nandito pa siya. So we took an investigation." Huminto muna si Franz upang tignan kung itutuloy pa niya. At napakaseryosong tumango ang mga ulo nila kaya't itinuloy niya.

* As Sabrina saw Kioz after seven long years, she couldn't help but feel a surge of emotions flooding back. Time had etched its marks on him, but in the most captivating way. His once-boyish features had matured into rugged handsomeness, with a chiseled jawline framing a pair of intense, soulful eyes that seemed to hold a myriad of untold stories. His hair, once raven-black, now boasted streaks of silver, adding a distinguished air to his presence. His stature, always commanding, had grown even more imposing, exuding an aura of quiet strength and confidence. Sabrina's heart skipped a beat as she took in his presence, the familiar contours of his face stirring up memories she h

inis niyang saway at sinubukang papasuotin ang damit nito, ngunit inis na tinampal ni Fourth ang kanyang kamay. "Ako, mahihiya? Ikaw nga eh, wala kang hiya. Pagkatapos mo akong bàrilin, pahirapan, at saktan, bigla ka na lang dumikit, sumama sa bahay kahit ang anak ko lang naman ang kailangan ko. Oii, Caramel Morgan... hindi kita kailangan sa buhay ko! At sino ka ba para pigilan ako na magsaya? Asawa ba kita?" asik nito at bahagyang itinulak siya palayo.

"Dito ka lang at magbibihis lang si Mommy, okay?" "Alright, mom!" Masiglang sagot ni Adam. Ang dating malungkot na mukha noon ng batang si Adam ay may kakaibang kulay at buhay. Gamit ang aking peripheral vision, napansin ko kaagad ang paglapit ni Deborah kay Ares gano'n din si Arrianne. Hindi ko na sila pinansin pa at nagmamadaling pumanhik na sa grand staircase ng naturang mansion.

Tahimik naman na nakikinig si Farrah dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin niya maintindihan kung bakit tila hindi galit ang mga ito kay Cean Morgan dahil sa pag-kidnap ng mga ito kay Grein, kay Galya at sa iba pa niyang kasamahan. “There is a mole inside Morgan’s team kaya nakapasok ang kalaban niya. Kung ang kampo lang ninyo ang inaasahan niya there would be no fight because Morgan had already waiting for your arrival. Pero dahil sinamantala ng taong gustong kunin ang posisyon sa kanya ang pagsalakay niyo ay nalagay sa panganib ang buhay ng kasamahan mo. But knowing Morgan, he will not do anything to your team, mostly to Galya.”

Sinabi niya kay Morgan, "Morgan, maaari ba nating muling pirmahan ang kasunduang ito?" Bago pa makasagot si Morgan, nagpatuloy siya, "Ngayong alam ko na ang tunay mong pagkatao, pangalawa na lang ang galit ko. Dapat kong isaalang-alang ang malaking agwat sa pagitan natin. Ikaw ang panganay na anak ng pamilyang Villamor, tagapagmana ng isang multi-bilyonaryong pamilya. Ako ay isang karaniwang babae na walang mga magulang at maraming mayayamang kamag-anak sa baryo. Wala akong espesyal na kakayahan, at sa lahat ng paraan, hindi talaga tayo bagay."

Pero alam kong hindi ko ito agad makukumbinsi e' ilang beses na namin ito nagpag-usapan pero ito na naman po kami ulit. "Remember this Yesha I can do everything for you, para saan pa at nagkaroon ka ng fiancee na tulad ko? I am a MONTERO and I can fight for you no matter what." Nakita ko ang determinasyon sa mga mata nito pero isa lang ang tumakbo sa isip ko 'yun ang katotohanan na nakadikit rito ang apelyido ng demonyo na naiwan sa dati kong mundo.

Muli niyang tinignan ang paligid, mabilis na iniisip ang mga posibleng senaryo. Ang isip ni Morgan ay puno ng mga hindi magandang posibilidad. Huminga siya ng malalim, sinusubukang pakalmahin ang sarili. Ang kanyang anak, ang kanyang munting si Ace—saan siya maaaring napunta? Nakaramdam siya ng matinding pagsisisi at kawalan ng magawa, ang dibdib niya ay naninikip sa takot. Ang bawat segundo na lumilipas ay tila walang hanggan.