Novel & Cerita Archer Fate/stay Night

sigaw ni Host Jam kaya pinindot namin ang red button na nasa gitna ng stage. Hindi ko pa man nakikita ang kulay na lumabas ay mahigpit na yakap na ako ni Theo habang sunod-sunod na hinahalikan ang tuktok ng aking ulo, “I will protect all of you my love, kayong tatlo ni Archer.,” naluluhang saad ni Theo at lumuhod sa harap ng aking nakaumbok na tiyan.

Ang bawat paghinga niya ay isang pakikipagbuno sa kamatayan, habang ang bata—ang tinatawag nilang Architect—ay lumulutang sa hangin, animo’y isang perlas na nabahiran ng dugo. Ngunit ang mas matindi kaysa sa pisikal na sakit ay ang nakatayo sa harap niya. Dalawang lalaki. Magkamukhang-magkamukha. Parehong may mga mata na tila may nakatagong libingan sa ilalim. Ang isa ay si Gabriel, ang assassin na nagligtas sa kanya. Ang isa ay ang lalaking may sunog na mukha na kanina lang ay naghihingalo, ngunit ngayon ay may perpektong anyo na rin ni Gabriel.

sabi ko at inunahan na sila. @zane_archer

Wala ng pangangapa at wala ng paghihirap dahil si Archer na mismo ang kumontak sa kanila ‘yun nga lang nakikipaglaro ito. Natigilan silang lahat ng biglang makaramdam sila ng ibang aura ng mga taong naroroon. “Fvck! May kalaban!” sabi ni KM kaya agad silang pumunta sa bintana para tumingin doon. Nakita nila ang nasa limang balot na balot na taong nakasuot ng itim habang papalapit sa bahay na iyon. “Mga assassin.” Seryosong sabi ni Zayne.

Lihim niyang nahiling na sana ay mapatawad siya ng kanyang kaibigan sa kanyang naging desisyon. =================================== After 28 years... Doha, Qatar. MAHIGPIT na hinawakan ni Archie ang bow string. He focused all of his attention towards his mark. Nang makasiguro na siya sa distansya ng kanyang goal, he released his grip on the string to shoot his target. Hindi inaalis ni Archie ang kanyang mga mata sa target. In a split second, his arrow landed on the inner yellow ring. His score is a perfect 10.

Sinamaan lang sila ng tingin ni Ervex at mag lalo pang bumusangot. "Nakamask ako paano niyo malalaman na mukhang pato itong kagandahan ko?" Tanong niya at simple kaming napatingin sa isa't isa. Hindi namin siya sinagot kaya niyugyog niya ang bawat isa sa amin pero hindi namin siya sinagot. "Archer Gang and Luna Gang it's your turn!" My eyes went back to the stage kung saan umaakyat ang rank 5 and 3 na gang. Napahagod ako ng mata ng may alikabok na napunta doon.

Malalaking frame iyon, at kitang-kita ang ganda ng mukha nito. Ang mga medal and trophies tila mga achievements ng babae, at ang mga nasa picture halos puro may hawak na bow ang kuha patunay na isa itong archer. "Time to rest," ani Lucas at umupo ito sa malapad na kama, makapal rin iyon, sapat lang para hindi sila lamigin. Tila doon silang apat hihiga. Naghubad si Avery ng sapatos, pati gloves, si Lucas naman ay tahimik ring naghuhubad ng sapatos and gloves rin at kung mga ano-ano pang anik-anik sa katawan.

Puñeta, magulang ko nga hindi ako pinagbubuhatan ng kamay, tapos siya ganoon na lang? " Zenaida! " Naramdaman ko ang paghawak ni Archer sa braso ko para ilayo sa lalaking kaharap ko na ngayon ay nagdudugo ang ilong. Kitang-kita ko ang galit sa mga mata niya at walang pagdadalawang isip niya akong sinugod, pero humarang si Archer para awatin sana ito pero suntok ang lang ang inabot niya.

She's really something, pretty amazing. Seryoso ito at halata mong may malalim na iniisip--- wait, hindi naman siguro 'yong kagabi diba? Aish. Snap out of it, Aux Savero. Stay natural, 'wag pahalata masyado. "I didn't know you play archery." "Now you know." wika nito ng hindi tumitingin sa akin at muling nagpakawala, nahati ang isang arrow dahil sa intense ng pwersa patungo sa pinaka-gitna.

Siya ay mahusay sa pakikipaglaban, ngunit gaano man siya kahusay, kaya niyang labanan ang tatlumpung tao nang mag-isa? Hindi ito makatotohanan. Habang siya ay may magugulong pag-iisip, ang mga miyembro ng Nocturnal ay pumasok na sa bahay. Ang boss ng Nocturnal, Flying Rooster, ay napatingin kay Archer na ang katawan ay ganap na nasugatan bago siya malamig na nagtanong, "Sino ang matapang na saktan ang aking nasasakupan?"