Archer Fate/stay Night Novels & Stories

Bukod pa rito, magkakaroon siya ng mahirap na Panahon para ipagtanggol ang sarili kung gagawa siya ng hakbang sa harap ng napakaraming tao. Gayunpaman, namula ang mukha ni Archer habang binabaon ang kanyang mga kuko sa mga palad at naglabas ng naglalagablab na aura. Ngumiti si Emiliano sa hindi pagkilos ng lalaki at ngumiti nang may ngiti, "Kung wala kang lakas ng loob na gumawa ng Tabi, tapos umalis ka sa daan ko. Ibigay ang Demonic Cultivator, o hayaan kaming pumasok at kunin siya ang sarili natin."

sambit naman ni uno. Maya maya pa ay nag iba Naman Ang distinasyon namin, Ang susunod na laro nila ay archer. Hindi ko alam kung marunong ba si Akio sa ganun dahil Hindi ko Naman siya nakikitang nag lalaro ng mga ganiyang bagay, Ang kalaban Niya pa ay si Allistair.

It can also help me to see the target easily. My crawl is immediately sharp as I move swiftly. Napatigil ang archer ni Kimberly at knight ni Aris nang makalampas ako sa kanilang likod. Hawak-hawak ko ang apat nilang puso na tumitibok. They deserve this. They deserve to die! Napaangat ako ng tingin nang sumugod pa ang mga natirang official nila. They try to hit me or sip on my skin pero mabilis ang bawat kilos ko. Naging pulido ang bawat galaw at atake ko dahilan upang matumba ko sila ng sabay. Inihagis ko ang huling sumugod sa akin.

sigaw ni Host Jam kaya pinindot namin ang red button na nasa gitna ng stage. Hindi ko pa man nakikita ang kulay na lumabas ay mahigpit na yakap na ako ni Theo habang sunod-sunod na hinahalikan ang tuktok ng aking ulo, “I will protect all of you my love, kayong tatlo ni Archer.,” naluluhang saad ni Theo at lumuhod sa harap ng aking nakaumbok na tiyan.

Ang bawat paghinga niya ay isang pakikipagbuno sa kamatayan, habang ang bata—ang tinatawag nilang Architect—ay lumulutang sa hangin, animo’y isang perlas na nabahiran ng dugo. Ngunit ang mas matindi kaysa sa pisikal na sakit ay ang nakatayo sa harap niya. Dalawang lalaki. Magkamukhang-magkamukha. Parehong may mga mata na tila may nakatagong libingan sa ilalim. Ang isa ay si Gabriel, ang assassin na nagligtas sa kanya. Ang isa ay ang lalaking may sunog na mukha na kanina lang ay naghihingalo, ngunit ngayon ay may perpektong anyo na rin ni Gabriel.

Wala ng pangangapa at wala ng paghihirap dahil si Archer na mismo ang kumontak sa kanila ‘yun nga lang nakikipaglaro ito. Natigilan silang lahat ng biglang makaramdam sila ng ibang aura ng mga taong naroroon. “Fvck! May kalaban!” sabi ni KM kaya agad silang pumunta sa bintana para tumingin doon. Nakita nila ang nasa limang balot na balot na taong nakasuot ng itim habang papalapit sa bahay na iyon. “Mga assassin.” Seryosong sabi ni Zayne.

Lihim niyang nahiling na sana ay mapatawad siya ng kanyang kaibigan sa kanyang naging desisyon. =================================== After 28 years... Doha, Qatar. MAHIGPIT na hinawakan ni Archie ang bow string. He focused all of his attention towards his mark. Nang makasiguro na siya sa distansya ng kanyang goal, he released his grip on the string to shoot his target. Hindi inaalis ni Archie ang kanyang mga mata sa target. In a split second, his arrow landed on the inner yellow ring. His score is a perfect 10.

Sinamaan lang sila ng tingin ni Ervex at mag lalo pang bumusangot. "Nakamask ako paano niyo malalaman na mukhang pato itong kagandahan ko?" Tanong niya at simple kaming napatingin sa isa't isa. Hindi namin siya sinagot kaya niyugyog niya ang bawat isa sa amin pero hindi namin siya sinagot. "Archer Gang and Luna Gang it's your turn!" My eyes went back to the stage kung saan umaakyat ang rank 5 and 3 na gang. Napahagod ako ng mata ng may alikabok na napunta doon.

Malalaking frame iyon, at kitang-kita ang ganda ng mukha nito. Ang mga medal and trophies tila mga achievements ng babae, at ang mga nasa picture halos puro may hawak na bow ang kuha patunay na isa itong archer. "Time to rest," ani Lucas at umupo ito sa malapad na kama, makapal rin iyon, sapat lang para hindi sila lamigin. Tila doon silang apat hihiga. Naghubad si Avery ng sapatos, pati gloves, si Lucas naman ay tahimik ring naghuhubad ng sapatos and gloves rin at kung mga ano-ano pang anik-anik sa katawan.

Puñeta, magulang ko nga hindi ako pinagbubuhatan ng kamay, tapos siya ganoon na lang? " Zenaida! " Naramdaman ko ang paghawak ni Archer sa braso ko para ilayo sa lalaking kaharap ko na ngayon ay nagdudugo ang ilong. Kitang-kita ko ang galit sa mga mata niya at walang pagdadalawang isip niya akong sinugod, pero humarang si Archer para awatin sana ito pero suntok ang lang ang inabot niya.