Fate Visual Novel Novels & Stories

Mabilis na pumiksi ako mula sa pagkakahawak nito. Paanong nangyaring walang Cally Janeiro? Nananaginip ba ako? Kung panaginip man ito aba gusto ko ng magising. Hindi kaya na set-up ako ng tunay na ina ni Adam? Pinagpalit nito ang aming katauhan upang tuluyang makatakas sa nakakatakot na lalaking ito? "Your grounded!"

Gusto yata siyang takbuhan ni Mayumi. Naabutan niya itong nanonood na naman ng mga katutubong laro. Nakaupo siya saka tuwang-tuwa. Kahit si Kalel ay lihim na natutuwa sa kaniyang pinapanood, tila naging in slow motion ang paligid dahil sa napakatamis ng mga ngiti ni Mayumi. Hindi niya alam kung bakit siya napapangiti. Kinuhanan pa niya ng mga larawan si Mayumi na hindi niya alam.

But I swear, once we crossed path again, she'll never get away from me, ever again. "I have faith in you, baby." Bulong ko na lang habang papalayo sa bahay kung saan nakatira si Raven. End of Book One Raven |Deathly Fate Series 1| All Rights Reserved 2019 Written by: C.G.M CESISTA One of Three

"This is Novia Ruedas, my Personal Assistant." Nawala lamang ang mga ngiti ko sa labi nang mapatingin sa babaeng nagngangalang Novia. Maputi ito na halatang ingat na ingat sa balat. Mahaba rin ang itim na buhok na alon-alon. Mapupungay ang itim nitong mga mata. Ilong na may katangusan at labing pinahidan ng lipstick. Para sa akin ay maganda si Novia. Iyon nga lang ay siguradong suplada. Medyo nailang pa ako nang tinapunan ako ng tingin mula ulo hanggang paa. Ganoon pa man ay pinilit ko na lamang na ngumiti. "Josephine Balandra, our Interaction Designer.

All of it was not something an ordinary person, or a waiter as she believed he was can afford. Hindi niya iyon binigyan ng pansin noon, dahil wala naman siyang pakialam sa pagkatao nito. She was contented to just being with him. She just wanted to savour the moment, because she knew and believed that they will never meet again in the future. But fate played with her. At sa lahat ng posibleng lugar, dito pa talaga sila muling nagkita. At ang nakakagimbal pa ay ang malamang isa itong Prinsepe.

' Ani niya sa kaniyang isipan. "Okay. Relax. Manahimik na nga ako oh... See?" Kunwaring ini zipper n'ya ang kaniyang bibig. Bumalik ulit tuon ni Fate sa mga halaman. May napansin naman siyang price tag na nakalagay sa vase. Nilapitan n'ya ito at tinitigan ng mabuti.

mariing bulong niya—malamig ang boses at nanlilisik ang mga mata. Napatigil ako. Nagtama ang aming mga mata at ilang saglit kaming nagtitigan. Sobrang bango ng hininga niya kaya hindi ko maiwasang mapatitig sa mapupula niyang labi. Parang huminto ang oras. Pero bago pa ako makabawi, bumukas ang pinto ng elevator, at laking gulat ko nang bumungad si Fate. “F... Fate?” nauutal kong sabi, hindi makapaniwala sa nakikita ko.

Ngunit hindi siya pinansin. “Okay lang.” Malamig ang boses niya. Ang itim na payong ay nasa isang kamay niya, habang ang isa ay tila walang pakialam sa panganib. Unti-unting binitawan si Shaira. At sa sandaling malaya siya— sumugod siya. Parang bagyong hindi mapipigilan. Ngunit bago pa siya makalapit— isang mabilis na galaw.

Napayuko ito at inakalang itataboy ko na naman siya ulit ngunit I held his chin and raise it para magtama ulit ang mga mata namin na luhaan, sa kaniya ay dahil sa lungkot sapag-aakalang tatanggi ulit ako but he's wrong I am not going to make the same mistake again I will not let him go. "Ngunit ilang ulit din kitang tinaboy at sinaktan at handa na akong lumaban ngayon Flix dahil ayoko na ikaw lang ang mag-isang lalaban. I'm willing to use your surname, I'm willing to do everything. Hindi na ako basta-bastang tatakbo o lalayo sa taong nagpapasaya sa'kin I will embrace this fate. Ang makasama ka, ang bumuo ng pamilya kasama ka na walang takot at pangamba. Even waves and splash I am willing to

We had poured our hearts into creating a space filled with love and comfort, dreaming of the joy and laughter that would soon fill our home. But that happiness was short-lived, shattered in an instant by a cruel twist of fate. A car accident stole away our unborn child, leaving us to grapple with the unimaginable pain of loss. And in the aftermath, I lost her too, my beloved fiancé, my partner in both joy and sorrow. The room, filled with untouched treasures and unfulfilled dreams, served as a poignant reminder of the fragility of life and the unpredictability of fate. It was a painful echo of my past, a testament to the grief and heartache that Reid and Lily now faced.