Fate Visual Novel Novels & Stories

All of it was not something an ordinary person, or a waiter as she believed he was can afford. Hindi niya iyon binigyan ng pansin noon, dahil wala naman siyang pakialam sa pagkatao nito. She was contented to just being with him. She just wanted to savour the moment, because she knew and believed that they will never meet again in the future. But fate played with her. At sa lahat ng posibleng lugar, dito pa talaga sila muling nagkita. At ang nakakagimbal pa ay ang malamang isa itong Prinsepe.

then, he ended the call. 'Nakikipagtulungan lang ako sa'yo dahil kailangan pa kita pero kapag nawala na ang mga balakid sa buhay ko, sisiguraduhin kong mawawala ka rin sa landas ko.' Life is truly a game. Sometimes, you need to cheat if you're really desperate to win. As of Fate, she's always a loser. SOMEONE'S POV

mariing bulong niya—malamig ang boses at nanlilisik ang mga mata. Napatigil ako. Nagtama ang aming mga mata at ilang saglit kaming nagtitigan. Sobrang bango ng hininga niya kaya hindi ko maiwasang mapatitig sa mapupula niyang labi. Parang huminto ang oras. Pero bago pa ako makabawi, bumukas ang pinto ng elevator, at laking gulat ko nang bumungad si Fate. “F... Fate?” nauutal kong sabi, hindi makapaniwala sa nakikita ko.

Ngunit hindi siya pinansin. “Okay lang.” Malamig ang boses niya. Ang itim na payong ay nasa isang kamay niya, habang ang isa ay tila walang pakialam sa panganib. Unti-unting binitawan si Shaira. At sa sandaling malaya siya— sumugod siya. Parang bagyong hindi mapipigilan. Ngunit bago pa siya makalapit— isang mabilis na galaw.

Napayuko ito at inakalang itataboy ko na naman siya ulit ngunit I held his chin and raise it para magtama ulit ang mga mata namin na luhaan, sa kaniya ay dahil sa lungkot sapag-aakalang tatanggi ulit ako but he's wrong I am not going to make the same mistake again I will not let him go. "Ngunit ilang ulit din kitang tinaboy at sinaktan at handa na akong lumaban ngayon Flix dahil ayoko na ikaw lang ang mag-isang lalaban. I'm willing to use your surname, I'm willing to do everything. Hindi na ako basta-bastang tatakbo o lalayo sa taong nagpapasaya sa'kin I will embrace this fate. Ang makasama ka, ang bumuo ng pamilya kasama ka na walang takot at pangamba. Even waves and splash I am willing to

Tumulo ang luha sa gilid ng kanyang mata. Habang kinukwento ang lahat kay Marnella hindi niya kinakaya ang lahat ng emosyon. Nanatiling umaagapay naman sa kaniya si Marnella. Ipinagpasalamat na lamang niyang nakinig ito ng maayos hindi muna nag tanong. Wala siyang itinago pati ang pagkamatay at muling pag kabuhay niya. Kung may isa man siyang pag kakatiwalaan sa mga oras na ito yun ay walang iba kundi si Marnella.

We had poured our hearts into creating a space filled with love and comfort, dreaming of the joy and laughter that would soon fill our home. But that happiness was short-lived, shattered in an instant by a cruel twist of fate. A car accident stole away our unborn child, leaving us to grapple with the unimaginable pain of loss. And in the aftermath, I lost her too, my beloved fiancé, my partner in both joy and sorrow. The room, filled with untouched treasures and unfulfilled dreams, served as a poignant reminder of the fragility of life and the unpredictability of fate. It was a painful echo of my past, a testament to the grief and heartache that Reid and Lily now faced.

Ang kwentong ito ay hindi magiging ganito ka-makabuluhan kung hindi dahil sa inyo. Sa bawat pahina, ang inyong malasakit at pagpapahalaga sa mga karakter ay nagbigay ng buhay sa kwento. Lahat ng ito ay nagiging makulay dahil sa inyong pag-aalala at pag-unawa sa mga tema ng pagmamahal, pamilya, at pagtutulungan.

sabi nito at base sa tono ng boses nito ay final na ang desisyon nito at kahit na anong pagtutol pa ang gawin niya ay wala na siyang magagawa pa kundi ang sundin ito. Nanlamig na lang ang kanyang mga mata. Kung sana lang noong binigyan siya nito ng ultimatum ay kaagad siyang naghanap ng fake girlfriend niya at ipinakilala rito ay baka nagbago pa ang resulta ng lahat.

He leaned his back on the refrigerator while raising his brows at me. “He is a character from an Anime. You know, Haikyuu? It’s very famous these days because they just released a movie in Japan and I…” I can’t tell him I went there. I made a sad face. “I couldn’t watch it yet, because the movie is not release here in the Philippines. I need to wait for three to four months and isn’t that sad? Kaya ako nandito. Gusto kong kumain pagkatapos ng panaginip ko kasi nalungkot ako bigla…” dagdag ko sa mahinang boses. I don’t know if it made sense. Just buy my excuse, damn it!