Feature Writing Filipino Winning Piece Tagalog Mga Nobela at Kwento

"Oh tita, una na po kami ha. Wag niyo kaming masyadong mamimiss!" "Assuming kisses, ako lang no!" Inirapan ako nito atsaka nagflying kiss pa kina mama. Lumingon naman ako sa kanila at nakitang nakangito silang nakatingin sa akin. Mama mouthed 'good luck' with a smile while Jelai positioned her hand and form into a fist saying 'fighting' ngumisi ako atsaka tumango at kumaway. Pagkatalikod ko ay kaagad na tumulo ang luha ko.

[Chat's] [Queen's] ReignReignGoAway: @ImHot kumusta kayo ng asawa mo? Hulog: @ImHot after ng kasal 'di kana nag paramdam! Malandi ka! Taglamig: @Hulog @ReignReignGoAway 'wag n'yo kayang awayin si @ImHot ImHot: Thankyyy! @Taglamig Taglamig: Saka n'yo na asarin kapag nabinyagan na HAHAHAHAH. Hulog:

Nag-angat naman ito ng tingin saka tumango. Ngumiti naman ako sa galak saka mabilis na umayos ng upo na parang bata na babasahan ng kwento ng magulang, bago matulog. "Ang dami mo kasing favorite dati. Tulad na lamang ng Filipino style spaghetti, egg tart, nilagang baboy, sinigang, tinola, adobo, fruit salad, sa prutas naman favorite mo ang apple, orange, at grapes. Favorite mo rin ang kutsinta at kahit anong luto sa kamoteng Kahoy"

Tumango-tango ang dalaga saka nagyuko ng tingin. "S-Salamat Mama, sa pag-aalaga mo akin at kay Andrea. Mahal na mahal kita at utang ko sa inyo kung bakit ako ganito kasaya ngayon," nang hindi makatiis ay minabuti ni Lana sa sabihin na ang totoo niyang nararamdaman.

Samantalang si Drew naman ay araw-araw ang pagbisita sa amin ni Sunny, at sa araw ng Sabado at Linggo naman ay lumalabas kaming tatlo, minsan kaming buong pamilya sa side ni Drew at sa side ko. Sa loob ng dalawang buwan, masasabi kong ako na 'yong pinakamasayang tao sa buong mundo dahil sa daming blessings na natanggap ko sa kabila ng mga paghihirap na pinagdaanan ko sa mga nagdaang taon. God is really good! Si Tita Fely naman ay nananatili sa kalungan, at ang asawa naman nito ay ipina-deport sa Pilipinas. Tinanggalan ito ng karapatan para hindi na muling makapasok ng bansa.

Kinikilig rin ako kagaya niya. "Same with me, baby," sabi ko sa kanya. "Ito ang masasabi ko rin na magandang nangyari sa buhay ko. I never felt this way before. Sa 'yo ko lang talaga naramdaman ang ganitong pagmamahal sa buong buhay ko. Hindi na ako papayag na mawala ka sa buhay ko, baby. Ninakaw mo nga ang necklace ni mommy ngunit masasabi ko rin na ninakaw mo rin ang puso ko. You're the maid who stole my heart. Sa ginawang pagnanakaw mo sa puso ko ay hindi ko na malaman ang gagawin ko kapag mawala ka pa at nakawin rin sa akin ng iba. Hindi ko hahayaan na may umagaw sa 'yo sa akin," sabi ko pa sa kanya.

Crap. Napahilamos na lang ako. Marahan kong ipinikit ang mga mata ko. Nakakat'wang siya ang nakikita ngayon. She's making me insane. Tss. Keep on running, Ellie. But always remember this, I'll never get tired of chasing you, mi amor. Author's note: Good day, guys! I'm a new writer here and this is my first published story here. I hope that you guys will support me and my story. Thanks!

Nakangisi pa, labas na labas tuloy ang nagyeyellow nitong ngipin. Pwede na sana ibenta kaya lang baka walang bibili, parang imburnal kasi ang amoy. Gold nga amoy putik kalye naman. Nagtawanan ang mga nakarinig. Taas noo pa rin akong nagpatuloy sa paglalakad. Wala akong narinig at nakita! "Tang-ina ang lakas ng apog a!" Muling pang-aasar nito sa akin.

Her swift movements caught me off guard as she surged ahead, leaving me trailing behind by meters. Gayunpaman, namangha ako nang sobra nang sinasadya niya akong palampasin ilang metro lang ang layo mula sa linya ng Finish line, para magtagumpay. Fvck, fvck, fvck, fvck! That woman was playing mind games with me! "Ladies and gentlemen, in a thrilling conclusion, car number 1065 has crossed the finish line, clinching victory spectacularly! We have our winner!"

paliwanag ni Mariano kay Hector na tinatanguan naman siya. Nanahimik muna si Hector ng ilang segundo bago nagsalita sa harapan ng ama ng asawa niya. Nakapagdesisyon na nga siya kung ano ang sasabihin niya dito. Dahil humihingi ito sa kanya ng tawad sa ginawa nitong 'yon. Hindi naman na maibabalik pa 'yon kaya wala naman siyang magagawa pa kundi ang kalimutan 'yon. Hindi naman na kailangan na bayaran 'yon na fifty million pesos na perang hiniram sa kanya. Hindi na maibabalik 'yon sa kanya. Pera lang naman 'yon. Makukuha at makukuha pa rin naman 'yon sa ibang paraan. Patatawarin na ni Hector ang ama ng asawa niya para matapos na ang isyung 'yon sa kanilang dalawa.