Novel & Cerita Filipino Short Story Tagalog

“Sino ka ba?” Ito ang litrato nang binyag ni Clein. Limang taong gulang pa lang ako at nakakapit sa damit ni Mama. Nakayakap si Papa kay Mama habang karga ni Mama si Clein. I can't stop the tears to form on my eyes. Ang saya pa namin sa litratong 'to. “Nanay ko po si Beatrice Asuncion.” Nabasag ang boses nito. “Ate, ako 'to, si Clea.”

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Kabanata 106 “Noong kabataan ko, medyo gaya sa inyo iyong love story ko no’ng mahal ko.” Umawang ang labi ko sa panimulang kuwento ni Aling Maria. “M-Mahal mo?” Nakangiti siyang tumango at saka bumuga ng hangin. “Siya ang dahilan kung bakit naging matandang dalaga na lamang ako. Pinanatili kong sa kanya ang pagmamahal ko kahit kinuha na siya sa akin ng Diyos.”

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

CASSY "Ohhhh! Shit! Malapit na ako! Ohhhh!" imporma niya sa akin na malapit na siya na may kasamang ungol. Patuloy pa rin siya sa paggalaw sa loob ko. Basang-basa na ako. Naliligo na nga kaming dalawa sa pinaghalong pawis namin. Yakap-yakap ko pa rin nga siya.

Simula't sapol kasi ay NPA kami o no permanent address kaya hindi na bago sa amin ang mapaalis sa tinitirahang bahay. "Dating bahay ito ng mga magulang ng kaibigan" sagot niya. "Mabuti nga at nagkita kami sa palengke noong isang araw at naisip niyang patirahin tayo dito tutal wala na naman daw tumitira" Bahagya akong tumango tango sa kwento ni inay saka ako humiga katabi ng mga kapatid ko. "Matulog na tayo" sabi niya saka humiga at hinipan ang kandila.

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.

May kamay namang humila sa akin papalayo sa mga guardia civil. Nakakaintindi ako ng lenggwaheng Espanyol dahil ang aking inay ay isang Insulares at tinuturuan niya ako ng wikang iyon, ngunit hindi ako marunong magsalita sa lenggwaheng iyon at hindi ko maiintindihan kapag dirediretso ang pananalita nila dito. Ang aking itay naman ay isang Pilipino at siya naman ang naging guro ko sa wikang tagalog. Kami ay namumuhay lamang ng simple, si itay ay isang mambubukid sa Hacienda Fetalino at si inay naman ay tagabahay lamang. Hindi ko gaanong alam ang pamilya ni inay at itay dahil hindi nila ito ikinukwento sa akin. Wala raw akong mapapala kung malaman ko ang istorya ng kanilang mga pamilya. Nang hu

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

Ayoko pa naman sa lahat iyong agrabyado ako. "Hindi naman lahat masakit, minsan masarap din lalo na kapag pareho kayo ng nararamdaman. Pero kung ang lalaki hindi ka kayang ipaglaban, naku, huwag mo nang pagkaabalahan," saad nito na para bang may pinatatamaan at nang lumingo ako sa may pintuan ay nakita ko si Fernan na nakatayo doon at kausap si Joana.