Novel & Cerita Short Story Filipino Tagalog

Nakasanayan na lang naman iyon saka wala naman akong ibang gagawin kapag hindi ko siya hinatid at sinundo. Wala na akong trabaho, I mean meron as a writer pero wala naman nakakaalam na nagsusulat ako sa pamamahay na ito. Maging si Alejandro ay walang alam. Kaya ang ending ngayon nakatira lang ako sa bahay ng boyfriend ko. The perks of having a rich boyfriend, 'yong kahit wala kang work hindi ka magugutom.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.

naniniguradong tanong nito “Saglit lang muna.” Nakaupo sila ni Phil sa hood ng kotse nito. . Bigla na lang niyang hiniling kanina na huminto muna sila. Nakaharap daw sila sa isang parte kung saan tanaw ang lake. Noong bata siya, madalas niyang pangarapin na makapunta ng Laguna at tumambay sa gilid ng lawa. Natupad ang pangarap niya, ‘yon nga lang, hindi niya nakikita. Hindi niya nagagawa ang mga bagay na ini-imagine siyang gawin. She’s glad that Phil understood her predicament. Hinahayaan lang siya nito sa pananahimik niya. “Phil?” makalipas ang ilang sandali ay nagsalita siya. “Bakit kaya sa dinami-rami ng tao sa mundo, sa akin pa nangyari ang ganito?”

Bakit ako ang sumalo ng sisi? Alam ko ang kwento dahil sa dami ng tsismosang kapitbahay. Una pa lang may gusto na si Marcela kay itay pero hindi naman ito pinapansin ng ama ko hanggang sa dumating sa buhay niya si Mama. Nagkagustuhan sila at tuluyan nang nabalewala ang nararamdaman ni Marcela ang kaso biglang iniwan ng ina ko ang ama ko. Noon naman bumalik sa bayan namin si Marcela mula sa Maynila dahil umalis ito nang malaman ang relasyon ng magulang ko. Sa kabila ng paglayo niya, hindi nawala ang pagmamahal niya sa ama ko at muli niya itong kinulit hanggang sa may mangyari sa kanila. Nabuntis si Marcela kaya pinakasalan ito ng ama ko. Iyon ang alam kong kwento.

“Baduy.” “Nope.” Isang mapang-asar na ngiti ang kumurba sa kanyang labi. “Tragic story. And oh! Suspense, thriller at medyo brutal rin pala. Gusto mong malaman kung ano ang ending?” Mas lalo siyang ginanahan nang kumunot ang noo nito. “Chinop-chop ng bidang babae ang katawan mo bago itinapon sa Manila Bay—Oops! Spoiler.” Biglang nanlaki ang mga mata nito at parang nagimbal sa sinabi niya. Hindi niya tuloy napigilang humagalpak nang tawa dahil nawalan ng kulay ang mukha nito. “Just kidding.”

Ang lalaki na nagngangalang Killion ang unang nakabawi sa pagkabigla. "You speak tagalog?" Ani ng binata na may pagkagulat pa rin ang boses. Tumango ako at ngumiti. "Oo, my mother is a Filipina," imporma ko sa mga ito. Napaigtad ako nang bigla na lang tumili ang babae at niyakap ako. "Oh my G! Ang saya naman ng araw na ito. A Filipina! Matagal-tagal na rin mula ng makauwi ako sa Pilipinas. Since my parent's death, hindi na ako umuwi!" She exclaimed.

Samantalang kung si Papa ang titingnan ko ay hindi siya kakikitaan ng pagmamahal sa sariling asawa. Ayon sa kwento ni Mama sa'kin noon, arranged marriage daw ang nangyari sa kanila. Galing kasi sa kilala at mayamang angkan sa Pilipinas. My mother is a Filipino and my father is a Japanese. Nagpakasal ang mga ito dahil na rin sa kagustuhan ng kani-kanilang mga magulang. At dahil na rin sa kagustuhan ni Mama ay sa Pilipinas nila napagdesisyonan na tumira. Kung kaya't kung titingnan si Papa ay mahahalatang banyaga ito. Pero kapag magsalita na siya ng Tagalog ay diretso na ang dila na akala mo'y isang tunay na Pinoy. Nag-aral kasi siyang magsalita ng Tagalog kung kaya't gan'on siya kahusay.

dugtong ko pa. “Then you should have slowed down! Orange means slow down.” “Talaga? Ang alam ko kasi, dito sa Pilipinas, ‘go faster’ ang ibig sabihin ng orange.” Enrique tried to relax himself by massaging his temple. “Can you just do me a favor and turn left when you reach the next circle. Nagugutom ako, may barbecue house do’n,” he said calmly and tired. “On it,” I obliged. *************

sabi ni Chillet dahilan para bumalik siya sa reyalidad. "Kanina pa ko nag kwe-kwento rito. Tapos hindi ka pala nakikinig?" sabi nito at umisnob sa kaniya. Nagsorry naman siya at nagsimulang makinig sa kwento ng kaibigan. Maya-maya lang ay nagsimula na silang mag practice ng roleplay. Siya kasi ang ginawang bida kaya naman marami ang POV niya. Balak pa siya gawing narrator subalit nag suggest si Chillet kaya naman ito ang naging narrator.