Fell Tagalog Novels & Stories

tanging utas ko. Nakaka hypnotized ang mga mata niya, parang ayokong tanggaling ang tingin ko sakanya. "Pag kinasal na tayo, ayoko makitang sinasaktan ka kahit pa ng pamilya mo. I won't let them, Lawliet, tandaan mo 'yan." That's the last words I heard from him bago kami nakarating ng Pilipinas. Lantang lanta akong bumaba dahil sa haba ng byahe, jetlag again.

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Bitter pa naman yun. [What the f*ck?! Where the hell are you?] See? Sasagot sana ako ng dinilaan ni tukmol ang perlas ng silangan ko. Napakagat labi ako sa ginawa niya lalo na’t his forefinger robbed my feminity. The next thing I know, his tongue moved along with my folds as he insert his two fingers. Napangiwi ako dun dahil sobrang hapdi ng ginawa niya. Sinamaan ko siya ng tingin pero wala akong napala.

explain niya kaya nagpalinga-linga ako sa mga kasamahan namin at napansin ko ngang may mga katandaan na rin pala sila at kaunti lang kaming mga early 20s. "Yes, I'm a Filipino." amin ko sakaniya habang lumiko kami papuntang third class. "By the way I'm Alessandro and you are?" "Tyche Tuaze," pakilala ko sakaniya. I don't want to use my second name because it only reminds me of someone and I don't want to remember them here. "Nice name, okay Tyche rest well dito na raw room niyo eh," ngumiti siya sa akin at kumaway paalis habang ako naman ay pumasok na sa silid.

Tila ba'y pati ang aking kabuuan ay hindi kampi sa'kin! Marahas kong pinahid ang luha na kasing bilis at bigat ng agos ng tubig na dumadaloy at nahuhulog mula sa rumaragasang tubig ng isang talon. Mariin akong pumikit at pilit kong hinila ang aking mga nag yelong paa upang umalis sa aking kinatatayuan. Ngunit bago pa man ako maka alis ay narinig kong tinawag ako ni Salem.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Lalo na ngayong lahat ng karapatan ay nasa kanya na. Isang malalim na hininga ang pinakawalan ni Miguel sabay tango. Nauna pa siyang magtapat sa ina ni Gabriella kesa sa dalaga Tipid na ngumiti si Mariella at dinampot ang tsaa na sa palagay niya ay lumamig na. "Inumin mo na ang tsaa mo at hindi na masarap iyan kung malamig na," nakangiting sabi ni Mariella.