Novel & Cerita Faith Tagalog

natutuwang saad ni Dad. “Salamat po, Engineer,” anila Kara at kaibigan ni Rafael na pare-parehong nakapasa. “Maraming salamat po, Engineer. Natutuwa rin ako na lahat kami ay nakapasa,” saad naman ngayon ni Rafael. “You deserve this kind of celebration. Lalo ka na, Rafael. Nasorpresa ka ba sa hinanda naming salo-salo para sa iyo at sa mga kasama mo?” Mom asked.

Message on paper! Anak sorry pero kailangan kung gawin ito huwag mo ako hahanapin umalis ako dahil ayaw kung dumagdag sa kahirapan mo ayaw ko maging pahirap sayo ayaw ko na masasama pa ako sa problema mo so please huwag mo na ako hahanapin ok mahal na mahal ka ni mama humanap ka ng mag mamahal sayong kaibigan at mag mamahal sayung lalaki hangang mag tanda kayo please tuparin mo na hindi ka mag hihirap tuparin mo yung mga gusto mung course ayaw kita makitang mahihirapan ok sorry.... from: mama

"Ang alam ko lang po, iyong nanay niya ang taga-rito. Nanggaling sa mayamang angkan saka paroon at parito na sa America. Nakakilala ng isang environmentalist at nagpasyaang doon na manirahan sa ibang bansa. May pinagkakatiwalaan silang namamalakad ng kanilang mga property rito noong hindi pa bumanalik si Sir. "Ano ang apelyido ng nanay ni Rafael?" tanong ko ulit. "Natividad. Adelaida Natividad. Ang buong pangalan naman niya'y Lance Rafael Natividad Dela Vega." Tila bombang sumabog iyon sa aking harapan. Nahawakan ko ang dibdib dahil sa kaba. Malamang, siya ang pinsan ni Lance. Sana'y hindi niya mabanggit ang aking pangalan sa kanyang pinsan.

Ako naman ngayon ang naguguluhan. "Wait, edi siya yung Ate mo?" Tumango si Teedy at nakita kong napatakip pa si Gail sa kaniyang bibig. "Can you explain this to me? Bakit tinatawag mong Ate si Gail?" tanong ko kay Teedy. Sasagot na sana siya nang bigla siyang hinatak ni Gail at inilayo si Teedy sa akin. "Gail! What are you doing!?" Sigaw ko sa kalagitnaan nang paglalakad ko.

Bahagya akong napailing, sabay bulong sa sarili ko— “Baliw lang ang maiinlove sa’yo…” Mahina akong natawa, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Habang nakatitig ako sa pinto na unti-unti nang nagsasara, biglang bumalik ang alaala sa utak ko—mga detalye, mga pahiwatig na dati’y hindi ko binigyang pansin. Si Nikolas… isang tagapagmana ng isang malaking kumpanya.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Their faces screams judgement! "Good luck," Iris said while wearing her mysterious smile. Lumunok ako at tumango. Nang makalabas ay mas lalo akong nanlamig ng makita ang dagat nang mga tao. Sobrang dami. Sa kaliwang banda nitong gym ay naroon ang taga-CTE. May hawak pa silang banner kung saan naroon ang mga pangalan namin ni Dave. "Go CE!" "Go, Ana!"

She knows what and who I want to forgot. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

Trust can't live in the same space as secrets and lies. Balang araw, may makakaalam din ng sekreto mo. Peke akong umubo bago tumingin kay Rian. "A-Ah, Tita Yerana. Pumasok po muna tayo," Alanganin siyang ngumiti.

Nilingon niya ako at mariin niya akong tinitigan. “So do you believe, in life after death in heaven?” he asked. “Oo naman, siguro hindi tayo pare-pareho ng faith, pero ang mahalaga naniniwala tayo na may diyos na palaging gumagabay sa ating buhay.” Nakangiting sabi ko sa kanya. Nabura ang ngiti ko sa labi nang seryoso pa rin niya akong tinignan.