Financial Literacy Quotes นิยาย & เรื่องราว

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

"Ano ba ang alam mo? May natutunan akong isang prinsipyo sa nagdaang limang taon: ang pera ay hari! Ang pera ay nagbibigay ng proteksyon at katiyakan. Hindi ka pagtatawanan basta't lumabas ka ng bahay na may dalang pera!" "Ang mga kaibigan ko noon, yung mga nagshoshopping kasama ko at bumibisita sa'kin? Hindi na nila ako pinansin simula noong pinalayas tayo limang taon na ang nakakalipas. Kapag sinubukan kong makipagkita sa kanila, iniiwasan nila ako na para bang mayroon akong nakakahawang sakit!"

"Malulugi lang naman ang negosyo kung walang tatangkilik, at kung nanakawan." Natahimik sila. "If you don't handle your money and use it for good, then you will earn nothing and you'll lose it," tabang niyang dagdag. "That money I gave you is for you to start your life again without Peachee... una't huli na rin iyan," seryoso niyang sinabi sa kanila na ikinalaki ng mga mata nila sa gulat dahil taliwas ito sa inaakala nila.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

That's kinda cute though not gonna lie. ...Wait, that's analogy is funny. That's pretty accurate. ...Gusto ko siyang kurutin sa pisngi. Is my life not even considered a bet here? Hello? What you're asking me is a lifetime agreement. If I accept it, it's a guaranteed doom. I love money. I mean, who doesn't? Only hypocrites will say they don't. Money can do anything! Money might be evil for some but you can't take away how much money can bring happiness if it's used wisely.

"Ikaw ang totoong successful.. isang billionaire!" "I have millions of money pero wala pa yun kalahati sa pero mo Yanetta." "Magpasalamat nalang tayo kung anong meron tayo ngayon, maraming tao ang walang ganyan kalaking halaga," seryosong sabi ko. Ito ang natutunan ko sa lolo ko, always grateful for what we have today, no matter how small or big it is. That's my lolo's motto na pinamana sa mga apo niya.

bulong ko sa sarili. Nagbibihis na ako pero hindi pa rin mawala sa isip ko ang sinabi ng kliyente namin ni Jake.“Don't put too much faith in anyone; even your closest companions can betray you, although you share the same blood that ran through your veins.” Ipinagtaka namin ni Jake iyon, kung hindi lang malaking kliyente ang taong iyon ay baka napatay ko na. Kotang-kota na ako sa mga riddles ng mga baliw naming kliyente. Kung minsan pa ay ginagawa itong biro. Hindi nila alam na hindi ako natutuwa sa mga puking inang riddles na iyan. Pera ang kailangan sa negosyo at hindi ang mga walang kwentang palaisipan.

Wala itong alam na masama ang kaniyang naiisip at baka lumaki ito at ang naiisip niyang motto ay dalhin niya pang-habangbuhay. Umiling ang yaya ni Tyrell at hinaplos ang ulo nito. Inayos nito at gulo-gulong buhok ng alaga. "Huwag kang mag-isip ng ganiyan, Tyrell. Hindi lahat ng bagay ay pwedeng bilhin ng pera. Hindi dahil may pera ka ay pwede mo ng ipagawa o iutos sa iba ang gusto mo. Huwag mong kakalimutan na may sariling pag-iisip ang bawat tao at walang maaaring makapagpabago nito kahit pera." pangaral ng yaya niya at tumango si Tyrell.

Kahit na sanayin niya ang sarili niya na hindi i-express ang kanyang emotions matapos siyang ma-involve sa war matapos ang ilang taon, hindi pa rin niya maiwasang buksan ang kanyang bibig sa pagkabigla sa oras na ito. Awkward siyang ngumiti habang sinasabi, “Mr. Smith, salamat sa pamamahala nito sa akin sa mga taong ito. Sa totoo lang, wala akong alam tungkol sa finance. Kung hindi mo ako tinulungan, ang pera ko ay magiging ‘dead money.’ lang”

“Maging praktikal ka, Hazel. Mas mahalaga na gumamit ng utak kaysa paninindigan. Hindi na masama ang tumanggap ng pera lalo na kung kusang inaalok ito sayo.” “Eh ayoko nga!” Hindi na nakapagpigil si Hazel. Tumaas na ang boses niya sa inis. “Hindi mo ako naiintindihan kasi hindi mo naranasan ang naranasan ko. Ang dali para sayo na sabihin na tanggapin ko ang alok mo dahil mayaman ka. Paano naman ako?” Tuluyan ng nabasag ang boses niya. Anumang sandali ay maiiyak na siya. “N-nabuhay po ako at lumaki na puro panunumbat ang naririnig. K-kaya nga po ngayon na nakalaya na ako sa amin ay nagsisikap po ako para sa sarili ko, n-na hindi umaasa sa ibang tao. H-hindi ko lang naman ito ginagawa dahil gu