Novel & Cerita Many Happy Returns Of The Day

"Pero paano naman ang mga advance payments na nareceived ko galing sa mga commercials niya?" "That is common sense, if you ask me! Kailangan mong ibalik ang lahat ng ininvest nila hanggang sa huling sentimo lalo na't maselan ang pagbubuntis ng anak mo! Hindi ka ba masaya na magkakaroon ka na ng apo? Mas magiging motivated si Kendall sa kanyang work!"

Maski ang mga katulong ay hindi ko mahagilap. 'Holiday ba ngayon' napatanong ako sa sarili ko dahil sa pagkadismaya. Akala ko ba ay nandito si grandma pero bakit ang dilim dito sa loob ng bahay niya? Akma sana akong hahakbang papuntang gilid ng pintuan ng biglang magsibukasan ang mga ilaw ng buong bahay. Napapikit ako ng mariin dahil sa sobrang liwanag. “Welcome back, Jean”

Nang makita siya, sabay-sabay silang yumuko, “Welcome back, President Damon!” Isang matandang lalaki na may puting buhok ang nanguna, lumapit at may luha sa boses, “Damon, limang taon na…” Hinaplos ni Damon ang balikat ng matanda, “Salamat sa lahat, Uncle Felipe.” Biglang may pumasok na mabigat na tunog ng glass door. Nagmadaling lumabas si Lilly, nanginginig ang mukha, “Damon! Ano ‘to? Anong nangyayari?”

Saglit siyang tumigil, tapos muling nagsalita, mas mahina, mas tapat. “Happy. Just like we used to be.” Napangiti si Amber nang maalala ang kahapon. Kung saan masaya pa silang dalawa na tila hindi inaalala ang problema na hinaharap. Just the two of them. “Aasahan namin ni Finn.”

“Oh Thanks, but no thanks, Mia. Iniisip ko palang ang trail ay napagod na ang tuhod ko. Sige na, mag kwento ka pa.” “Three days ago ay ganun pa rin, nasa Mt. Payapa pa rin kami. Hindi kami nakababa kasi sobrang delikado ng daan pababa ng bundok because of the heavy rain the night before. Mabuti na nga lang at hindi na umulan kinabukasan kaya tumuyo yung daan at safe na daanan pababa kaya two days ago, early in the morning ay bumaba na kami.” THREE DAYS AGO

Shariya giggled and exclaimed, "Yes!" And just as that, the day unfolded like a dream, a series of joyful moments strung together like pearls on a silken thread. Hope's energy was infectious, her laughter echoing through the bustling streets, her enthusiasm contagious. Shariya, ever the lively child, bounced between us, her infectious energy a constant source of amusement. We were a family, a makeshift unit bound by affection and shared experiences.

DAY 1 NATASIA'S POV Nagising ako dahil sa mga kaluskos sa labas ng kwarto, probably sa sala or kitchen. Napabalikwas ako ng bangon ng naisip ko na baka magnanakaw iyon. Nilibot ko ang aking paningin sa loob ng kwarto at naghanap ng matigas na bagay na maaari kung magamit pangdepensa. I saw the figurine of husband and wife, actually regalo ito sa amin ng kasal namin ng aking bestfriend na si Trish. Dinampot ko iyon, who cares kung mabasag iyon tutal sira na rin naman ang relasyon namin.

dagdag pa nito. Tiningnan naman niya ang sinasabing mensahe ni Rhea at ganun nalang ang panlalaki ng kanyang mga mata nang makita ang mensahe galing kay Nate. 'Are you enjoying your day-off? You don't have to reply. Just enjoy your day. Don't forget to eat your lunch, sugar baby...'

Saad ko ng nakangiti dito. “This is my wedding day. Ako dapat ang maganda sa araw na ito!”. Natawa ako. “Bakit sino ba sa akala mo?”. Nakataas ang kilay kung tanong dito. “Gosh! Levy! Inagaw mo na pag pasok mo palang dito!”. “Sira ka!”. “This is unbelievable!”. I chuckle. Bumukas ang pinto at pumasok si Happy at Jano. Katulad ng reaksiyon ni Chimuel, kita din sa mukha nila ang gulat. I rolled my eyes.

Pumunta siya sa kumpanya ta hindi sinasadyang narinig si Noah na nagabing ang makita ang mga binti niya ay nakakapagpawala ng gana dito kaya nadurog ang puso niya at tumakbo palabas kung saan halos mabangga niya si Nadine sa elevator. Noong panahong iyon, hindi pa asawa ni ryan si Nadine, isa lang itong employee. Inalalayan siya nito, niyakap at nakita ang mga luha sa kanyang umiiwas na mga mata. Tinanong siya nito kung gusto ba nuyang maupo muna sa break room ng kumpanya. Syempre, hindi siya tumuloy, pero binigyan siya ni Nadine ng isang pirasong chocolate. Walang sinabi ito, pero sa wrapper ng chocolate ay nakasulat ang: “Happy Every Day.”