Fooled Tagalog Novels & Stories

Halos pawalan na ako ng katinuan nang maramdaman ang tahasan nitong pagpasok. Napapikit ako habang kagat ang mga labi. My legs are shaking, my fingers digging hard to his. I feel so much pain when he trying to push his hard thing on mine.. "Ohh! Fück!" Tumigil ito sandali, and muttered a cursed while shook his head with astonishment..

Mahinang pagtawag ko sa pangalan niya, ngayon na kaharap ko na siya ay parang nawala lahat ng mga salita na pinag-practice ko pa na sabihin. “What’s wrong? You look so troubled. Tell me, pinagalitan ka na naman ni Tita?” Nag-aalala nitong tanong. Her innocent eyes make me feel the guilt, stronger. “No, it’s not, first we should go home.” I said. Maybe, kailangan ko rin kumuha pa ng lakas ng loob para sabihin ang lahat sa kaniya.

bakit parang ang corny? “Ang dami mong alam,” saad ko saka ko siya inirapan. Tumawa naman siya. Sabi niya, “Promise me first, saka ako lalapit. Baka kasi habulin mo na naman ako ng hampas,” aniya. “Isa!” “Promise—” “Dalawa!” Hindi na niya ako pinaabot pa sa pangatlong bilang dahil agad akong natahimik sa susunod niyang sinabi.

Naestatwa ako dahil doon. "So fluffy, kaya pala nahumaling ang anak ko sa iyo," sabi niya na humigpit pa ang yakap. Napalabi ako at yumakap na rin. Oo, aminado ako, medyo bumabalik na naman ang katawan ko sa dati. Kasalanan ni Adonis dahil pinapalamon niya ako.

Tangina! Bigla tuloy sumakit ang ulo niya nang maalala ang nangyari kagabi. Hindi siya makapaniwala na tandang-tanda niya ang nangyari. Fake news naman pala ‘yong nabasa niya sa isang novel na makakalimutan ang mga nangyari kagabi. Tangina ang sakit ng ulo ko at masakit pa ang kepay ko. Tangina talaga! Uminom na lang siya ng kape para kahit papa’no ay gumaan ang pakiramdam niya. Pumasok na rin sa kusina si Manang Fe at nagulat ito nang makita siya.

tanong ni Ma'am Cataleya. Bigla kong nahila ulit ang kumot upang itakip sa mukha ko dahil hindi ko alam ang isasagot sa ginang. Yun nga lang, napalakas yata ang pagkakahila ko dahil nawalan na rin ng takip sa kanyang hubad na katawan si Franco. “Dammit!” he hissed. Nagtagpo ang aming mga mata at kita ko ang gulat sa kanyang mukha na tila alam na niya ang nangyayari.

I can't help but feel my heart warming up and my cheeks reddening as he continues, And this time, he looked proud to sing. At mahal, mamahalin kita hanggang 70 tayo At baby, ang puso ko ay maaaring mahulog nang kasing lakas ng 23 At iniisip ko ‘yung kung paano umibig ang mga tao sa mahiwagang paraan Dampi lang siguro ng kamay Well, ako-nahuhulog ako sa iyo araw-araw At gusto ko lang sabihin sa iyo na ako

Hihilain ko sana papalayo ng bigla niya dinilaan ang perlas ko at sinipsip. Halos mawalan ako ng hininga sa sarap na pinapalasap nito sa akin. "F*cking sh*it. Oh jelly heavenly.... Ahhhhhhh.... ohhh. Ang s-sarap!! F*ck!" Mababaliw ako ng wala sa oras dahil sa sarap na nararamdaman ko. Mapapatanong nalang talaga ako sa aking sarili kung deserve ko ba ang ganitong sarap. Nakakabaliw!! It makes me addicted to this thing. F*ck!!

F L A S H B A C K “Halika iha, may pupuntahan tayo. Para hindi ka mahirapan sa paghawak sa pera mo. Puwede mo siyang ilagay sa bangko I hindi kaya ay magpagawa ka ng card.” Taka kong tinignan si Lolo pero sumunod nalang ako. Nang matapos ang lahat lahat ay halos maghapon kami. 'Di ko nga alam ang ginawa ni Lolo siya na raw bahala eh.

“Malakas.” Nag-init ang mukha ko sa hiya. “Sorry, baby. Hindi ko sinasadya.” “Okay lang po,” sagot niya agad, tapos hinawakan niya ang pisngi ko gamit ang maliliit niyang daliri. “You can cry, Mama.” Kinagat ko ang labi ko. Hindi ako dapat umiiyak ulit. Hindi na ngayong hawak niya ako. “Sabi ni Tito Harold,” patuloy niya, “crying is like rain para tumubo ulit ang plants.”