April Fool In Tagalog Mga Nobela at Kwento

May railings naman na hindi gaano kataas ang nakapaligid sa kama kaya satisfied na akong hindi malalaglag si Fierro. Kung malaglag man siya, may mat sa sahig. "Behave ka lang dito, saglit lang si Mommy." dagdag ko pa bago tumalikod. Pumasok na ako ng banyo dala yung roba at naligo. Nagulat ako nang paglabas ko ay naririnig ko ang tawa ni Fierro. "Peek-a-boo!"

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

Pakiramdam ko tuloy parang ako lang ang hindi nakakakilala sa kumag na yun, kasi yung mukha ni bakla mukhang kilalang kilala niya yung mga hudas na yun. “Ma at Pa ko sa kanila.” Sagot ko dito (Ma at Pa, means malay at pakealam). “Bakit sino ba sila?” tanong ko nalang din, thought wala din naman akong plano na kilalanin pa sila at hindi ko narin hinihiling na makita pa sila, naku, panigurado mangangati ang kamay ko na sapakin ang walanghiyang lalaki nay un.

kasi kung lalaki sana daw ba gwapo Kahit gwapo yun kontento na ako kay hubby,wala akong paki kung sino man iyong owner na iyon " May instinct kaba hubby? ". mahinang bulong ko kay Hash " I don't have instinct ". english niya Grabe talaga toh,nasa Pilipinas tayo tapos nag-ienglish, nakaka-nosebleed " Akala ko meron,baka kasi may instinct ka..mind reader haha ". mahinang tawa ko " Psh.. ". tanging anas niya " Good Morning class! ". bati ni Ma'am saamin lahat

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Hanggang sa maumpisahan ang tanungan. "What do you do, Isabella?" Lolo asked. "I'm sorry... But please, I want you to call me Hope," sa halip ay sagot niya, napatingin ang matanda sa asawa nito na tumango lang. "I don't understand, but if it is your wish, Hope?" Si Agusto ulit. Maliit siyang ngumiti sa pagtawag nito sa kanya ng Hope. "I'm a Chef... Sa maliit na hotel & resort sa San Gabriel..."

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

ang sinabi nito sa akin at muli ko na namang naramdaman ang pagkalam ng sikmura ko sa sinabi nito lalo na't naamoy ko na ang hinanda nito which is foreign to me. "What are these?" hindi ko maiwasang hindi itanong dahil sa totoo lang ngayon lang ako nakakita ng ganitong almusal since simula pagkabata ko ang almusal sa amin ay pancakes, sausage, sunny side up eggs or scrambled eggs, bacons, kaya naman hindi ko alam ang hinanda nito. "My goodness hindi mo ba alam ang danggit sa Cebu?" hindi naman nito makapaniwalang tanong.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.