Bored In Tagalog Novels & Stories

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

CHAPTER 103 Yaya Lingling and the Billionaire's twin “Sorry Miss Dela Paz. Ang sarap mo palang kasama kaya hindi ko mapigilan na magkwento at magsabi ng kung ano-ano. Ang tagal kasi umuwi ng asawa ko kaya siguro ito ako at bored na bored sa bansang ito. Kung hindi lang ako wanted sa Pilipinas."

Looking confused. "Boris, wala ka naman sigurong girlfriend na magagalit? Kung meron man, don't worry hindi ako mahilig mang-agaw. Ililibre mo lang naman ako ng isang meal ngayon dahil gutom na gutom ako at parang mahihilo ako sa gutom."

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Tipid kong sagot. "Alright, sasamahan na lang kita. I'm bored here. I don't know what to do. Basta boring ako dito," seryosong sambit niya. Ngunit sa huli nagbigay siya ng kindat at matamis na ngiti. Nakakakilig naman talaga! "Oum! sige! Lumakad tayo at mamasyal kahit saan. Pero umuwi pa rin tayo ng maaga ah, hehe."

Literal na tagos ang patunay ng aking pagsuko at kahinaan. The indifference I was trying so hard to project wavered. My breath hitched, a small sound in the quiet room. "Good idea," pilit kong sabi, biglang naging paos ang boses ko. Tumayo ako kahit na nanghihina pa ang mga binte ko at pinwersa ang sarili kong umiwas ng tingin sa kaniya. "I'm going to take a nap. I'm tired."

paliwanag niyang wala namang kwenta. "Kaya ba pinagsabay mo kami? Kung na-bored ka sana ay nagsabi ka na lang ng totoo. Kahit masakit at least nagpakatotoo ka." Pinahid ko ang luha sa aking pisngi. Hindi niya lang ako sinaktan inapakan pa niya ang dignidad ko bilang isang babae.

BAKIT HINDI MO DIN SILA PATAHIMIKIN TULAD NG GINAWA MO SA IBA? Isang boses nanaman ang aking narinig na may kasamang halakhak na tila ba ay tagumpay sa mga plano niya. AHH TIGILAN MO AKO AYAW KONA LUMAYAS KA. Napasabunot ako sa ulo dahil sa narinig ko na iyon at hindi ko alam kung saan ba ito nanggagaling. HAHA HINDI MO AKO KAYANG TAKASAN HAHA.

“Oo, Paris. Bukas ng gabi ang dating namin ng Ate Zania mo. Bakit?” “Ah… may biglaan kasi akong lakad Kuya. Biglaan iyon at hindi ako nakatanggi. Naka-oo akong sa ano… kaibigan ko...” Tumikhim siya bago nagpatuloy. “Pupunta kaming Bohol at wala ako bukas.”

“M-Mama, umiiyak po kayo.” “Oo, d-dahil naaawa si mama sa big boy niya. Natatakot kasi ang big boy ni mama—” Kaagad na sinapo nito ang mukha niya. “Mama, hindi na po ako natatakot. Mama, papayag na po akong pumasok kayo sa school at work. Maglalaro na lang kami ni Toto riyan sa tabi ng bahay. Basta, Mama, may pasalubong po ako pag-uwi mo po.”