Fooled Tagalog Novels & Stories

May railings naman na hindi gaano kataas ang nakapaligid sa kama kaya satisfied na akong hindi malalaglag si Fierro. Kung malaglag man siya, may mat sa sahig. "Behave ka lang dito, saglit lang si Mommy." dagdag ko pa bago tumalikod. Pumasok na ako ng banyo dala yung roba at naligo. Nagulat ako nang paglabas ko ay naririnig ko ang tawa ni Fierro. "Peek-a-boo!"

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

"Tatlo" Pagkasabi niyon ay mabilis na tinanggal ko na ang blindfold ko. Napapikit pa ako para makabawi. Medyo blurry at kulay black kase ang nakikita ko. Marahil ay dahil sobrang tagal kong may soot na blindfold.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

mabilis na umiling ang katulong sa akin at hindi pa rin inaalis ang kanyang paningin sa babaeng nakayakap pa rin sa kanyang sarili. "Leave." Utos ko sa maid at agad naman itong tumalima. "Hey, what's your name?" I ask her at kahit sinabi na no'ng maid ang pangalan. Niya ay hindi pa rin ako naniniwala sa kanya. Napansin ko ang panginginig sa kanyang katawan habang mas sumiksik sa gilid ng pinto. "Anong pangalan mo?" I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya.

Oh come on guys, the tiger is mad. Dali dali kong tinapos ang pagligo ko at nagbihis tsaka pinuntahan si mommy. "Mom?" "Ano na naman ba itong niluto mo? Baka ma food poison itong mga kapatid mo pag nagkataon," mom said exaggerating. "Look mom, it's not bad at all. Kwiski is delicious trust me," I said reassuringly para malinlang ko siya na kumain ng luto ko.