Novel & Cerita Forever And Always

Iyon lang wala ng iba. Mas pinaniniwalaan ko ang lifetime kaysa sa forever dahil ang lifetime ay through ups and down ay lagi silang nandiyan para sa isa't isa kasi nangako sila sa harap ng dambana ng Diyos na magsasama sila habang buhay hanggang sa kamatayan. Isa iyon sa pinaniniwalaan ko dahil sa nakikita ko sa magulang ko.

This is the start of a new beginning and a lovely ending for both of them. Alam niyang walang forever. Pero kung wala man ay gagawa nalang siya ng sarili nilang version ni Hellios ng forever. And their love would be Infinity.

As I slowly said. "Ego Semper Amabo Te." I can actually feel the increasing heart beats of Zachary Levi Esqueza. The heartbeats I really love to listen because its my favorite sound and it makes me fall for him even more. Because I know as long as it is beating I know my reason of breathing. He kissed the top of my hair, as he agreed. "Always and Forever." THE END.

🎶🎶🎶 You are the only one I'll ever love (I gotta tell ya, gotta tell ya) Yeah, you, if it's not you, it's not anyone (I gotta tell ya, gotta tell ya) Looking back on my life You're the only good I've ever done (ever done) Yeah, you, if it's not you, it's not anyone (anyone) Not anyone Forever's not enough time to (oh) Love you the way that I want (love you the way that I want) 'Cause every morning I find you (oh) I fear the day that I don't. Mas lalong namalisbis ang kan'yang luha habang pinapakinggan ang lyrics ng kanta. She knows that Joshua choose the wedding song for them.

“Okay siyempre. Pero mas okay kung mangangako ka rin sa akin na ako lang ang iibigin mo forever.” “Naku, walang forever 'no! Pero, sige, i-try natin at baka isa tayo sa mangilan-ngilang exceptions,” natatawang reaksiyon ni Ana. “Pangako, forever kitang iibigin. I-quote ko na rin ang isang linya sa kanta ni Sarah Geronimo. Sabi ro'n, forever's not enough to love you so. At hindi lang iyan, ipinapangako ko ring, maging ano ka man, mamahalin at mamahalin pa rin kita." mahabang sagot niya with matching panunumpa ng nakataas niyang isang palad. “Wow! Talaga?” namimilog ang mga matang reaksiyon ni Enrico.

“Alona, ikaw ang dahilan kung bakit naniniwala akong may himala. Ikaw at ang ating mga anak ang pinakamagandang regalo ng buhay. Hindi ko kayo pababayaan, at sisiguraduhin kong masaya tayo sa bawat araw.” At sa ilalim ng maliwanag na buwan at mga bituin, ang kanilang pagmamahalan ay naging mas matibay, tulad ng alon sa dagat—hindi napapagod, walang katapusan, at puno ng buhay. Sa gabing iyon, nagsimula ang kanilang forever—isang kwento ng pagmamahalan na kanila lamang.

"Sampung taon na tayong magkasama—sa hirap, sa gulo, sa sakit, sa mga tagumpay. Pero kahit sampung taon na ang lumipas, bawat umaga, nananariwa ang pagmamahal ko sa 'yo. At ngayong gabi… gusto kong marinig ulit ang oo mo." May inilabas siyang bagong singsing—simple lang, may ukit na "Forever isn’t enough." “Celeste, will you marry me… again? Sa puso ko, gusto kong araw-araw kitang pakasalan. Dahil deserve mong iparamdam na ikaw lang at wala nang iba.” Napahagulgol ako habang tinatawanan ng konti ang sarili ko. “Bakit ang galing mo palagi sa ganito?”

“Sa sunod na lang. May kailangan pa kasi akong puntahan at gawin.” “Okay, sige. Salamat sa pagbisita kay Maya.” Pinaandar na ni Fae ang sasakyan. Nagsimula siyang hindi na maniwala kung ang true love ba talaga ay nag-e-exist sa mundo, kagaya na lang ng kay Jago. Felicity once firmly believed that Odessa was his true love, but she died too early in her previous life and never had the chance to see the ending of the story.

Tahimik ang paligid, pero malakas ang tibok ng kanilang puso—isang himig ng panibagong pag-ibig, panibagong buhay, at panibagong pangarap na sabay nilang haharapin. At sa muling pagyakap nila sa isa’t isa, alam nila—hindi na ito panaginip. Ito na ang tunay nilang “forever.”