Fractured In Tagalog Novels & Stories

At sobrang sakit, dahil umasa siya na pareho sila ng nararamdaman ng kanyang kababata. "You break my heart into a thousand pieces," iyon ang salitang gusto niya ipabatid sa dalaga, pero hindi iyon lumabas sa kanyang bibig. Lihim na umiiyak ang kanyang puso dahil sa sakit!

Nang makalapit sa ina ay mahigpit niya itong niyakap habang umiiyak. "I'm sorry, Mommy. I'm sorry. It was all my fault. Kung hindi sana ako naglayas, hindi niyo na sana ako hahanapin. Hindi sana kayo maaksidente. It was all my fault. I'm sorry, mommy. I'm really sorry." She said while crying, ang kanyang mukha ay nakasubsob sa leeg ng kanyang ina.

You don't have to worry a thing. Mas lalong napahigpit ang kanyang pagkakahawak sa baso. Sa sobrang higpit nito ay hindi niya inaasahang mabasag ito sa kanyang kamay. The broken glass fell down, leaving his hand with minor scratches. Nakita niya itong humugot ng malalim na hininga at mahinang napailing. “Don’t you ever disappoint me, Caius. Ne dovodite menya do predela.” [translation: Don't push me to my limits.]

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

bati niya sa mga ito at inilagay na ang bandehado ng fried rice sa lamesa. "Morning, love..." ani ni Adrian sabay halik sa labi niya. "Ehem! May brokenhearted dito wala naman sanang bastusan," narinig nilang ani ni Percy na ikinapula ng mukha niya. Nakangisi ito sa kanila. "Tito Ninong what is broken hearted?" inosenteng tanong ni Lexa. "Ninong Pogi's heart is broken!" sagot naman ni Axel na ikinatawa nilang lahat.

Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ng binata, masyado ng pagod ang utak ni Danica para tiisin pa ang mga salita nito patungkol sa issue. “You dare to slap me? Seriously, Danica sa tingin mo ba ay may karapatan ka pa para umakto ng ganiyan? Hindi ako ang mawawalan kundi ikaw, baka nakakalimutan mo iyon.” Namumula ang mukha dahil sa galit ng lalake. “Ikaw ang lumapit hindi ako, kaya hindi ko kailangan i-baby talk ka dahil lang nasa gilid ka na ng bangin.”

Bahagya siyang natawa. "Tss. Tapos na akong umiyak nang todo. It's still hurting pero naniniwala kasi akong pag patuloy mong bine baby ang sakit, mas sasakit siya kaya kailangan tuloy ang buhay." Ngumiti siya rito. Tumango tango ito sa kanya. "Oh well, sana katulad mo ang kapatid ko. Masyadong OA kasi 'yon eh," natatawang sambit pa nito. Kumunot ang noo niya.

The side of my lip split open, pinunsan ko agad ang dugong umagos, tinulak ko siya at natumba siya sa semento, tapos sinipa ko siya sa tadyang. Hinawakan niya yung binti ko at pinilipit, natumba ako, pero bago pa ako makabawi ay pumaibabaw na siya sa akin at sinuntok ako sa mukha. Pangalawang putok na sa kilay ko, and blood started to flow down my face. Nakuha ko siya at itinulak ng malakas.

Nag aminan? "Stop that or you will break your own heart." Anito at hinila na siya papunta sa kanilang upuan. Parang lagi siyang pinoprotektahan ni lucas, "Ah lucas okay lang ba kung uuwi na ako?" Paalam niya sa binata. "What? Ang aga pa." Tutol naman ni tasia na tila may tama na. "It's okay. Hahatid na kita?" Sabi ni lucas tatanggi sana siya kaso naisip niya di pala niya dala ang kotse niya at nakisakay lang siya kay tasia.

Lang ako sagot ko dito. Kung nasasaktan ka Hindi ko na itutuloy nito. Okey.... lang ako Hon...Saad ko Kay Bryan. Kaya itinuloy nito Ang paggalaw sa ibabaw ko. At mayamaya ay mawala na Rin Ang sakit sa pagitang Ng mga hita ko. Hindi lang isang beses kami naniig nang gabing iyon. At pinagsaluhan namin Ang gabing iyon ni Bryan.