Novel & Cerita Fragment In Tagalog

) Napalingon ako sa tinitignan kong babae at nawala na siya kasama ng mga babaeng kausap niya. Paano ko kaya siya makikita ulit? Keith, parehas pa kami ng pangalan. "Anong nangyari sa'yo?" tanong ni Jung sa akin at isa sa barkada ko. "Oo nga, natulala ka na akala namin napa-ano ka na!" sita naman ni Kim sa akin inakbayan nila ako. Silang dalawa ang halos kausap ko dahil, gumagamit kami ng salitang Tagalog.

"Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?" Talaga namang hindi! Actually parang sinabuyan pa ng tubig ang mga insekto sa tiyan niya at pakiramdam niya ay kinikiliti ang mga bituka at puson niya. Kung susuka man siya baka iba't ibang kulay at laki ng mga puso ang lumabas sa bibig niya. "Hindi ka man lang ba kikiligin?" He pouted. Hitsurang nagpapaawa.

sagot ko “Ay oo tama yan, para naman makasama na ang mga baby sa outing natin! Eh alam niyo naman, sabi ng matatanda, hindi pwedeng ilayo pag hindi pa binyagan.” masayang sagot ni Tita Sophia “Tuloy ba yung outing natin sa Palawan, Tita?” Regina asked “Oo iha! Bakit?” Tita Sophia answered at nung hindi kumibo si Regina ay si Ate Maegan na ang sumagot

Untag ng dalaga rito. “U-uhm, come on. N-nagugutom na rin ako.” Tila nagbara ang bikig sa lalamunan na sagot ni Frank. Lalaki siya at hindi dapat magpakita ng kahinaan at emosyon, ngunit sa mga sandaling ito ay hindi niya alam kung hanggang saan niya kayang pigilin ang samo’t saring emosyon na umaapaw sa dibdib niya.

"Fragile?" "In Tagalog, marupok." Natawa siya. "Pinasosyal mo lang e." "Oo naman, para may class. I'm fragile." "Cute mo!" Pinisil niya ang pisngi nito. "Palangga ta gid ka, Sushi." Lalo siyang napangiti. "Palangga kaayo ta ka." "Ano 'yong ikalawa?" "Mahal na mahal kita." "Iki-kiss kita pag-uwi natin, huwag lang sa labas. Baka may makakita sa'tin." Hinila na niya ito. “Kaya dalian mo na riyan.”

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Katunayan ay ang Bhutanese, Spanish at Tagalog ang first official language n'ya bago ang iba. "Khyod n lu ga ci 'bdw smo?" matigas na tanong nito ngunit hindi s'ya nagpasindak sa lalaki. Baka kapag nalaman nito kung sino s'ya ay baka luluhod ito para magmamakaawa sa kan'ya. Ngunit hindi n'ya iyon gagawin dahil hindi s'ya ganong uri ng tao. Hindi s'ya ganon kasama katulad ng nakatira sa loob ng mala-palasyong bahay na nasa harapan n'ya.

paghingi n'ya ng tawad sa dalaga. Tipid itong ngumiti habang hilam sa luha ang mga mata na nakatingala sa kan'ya. "I-I'ts ok, Red! I understand! Naintindihan ko ang lahat at patawarin mo ako, dahil sa akin ay nalagay sa panganib ang buhay mo. Nang dahil sa akin ay hindi ka nakasama sa mga kasama mo at naiwan sa lugar na iyon. Muntik ka pang napahamak ng dahil sa akin," naiiyak na paghingi nito ng paumanhin. Hinaplos n'ya ang pisngi nito at gamit ang kan'yang mga daliri ay pinahid n'ya ang mga luha na sunod-sunod na nagbagsakan.

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako