Full Tagalog Horror Movies の小説・ストーリー

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

'Di ko na tuloy alam kung saan kami patungo. Biglang pumasok sa isip ko si Mommy kaya bigla akong nakaramdam ng taranta. "Si Mommy! Si Mommy! Balikan natin siya! Kinuha siya ng mga terorista! Pakiusap, balikan natin siya—" Bakit ko nga ba Tinatagalog 'tong mga 'to? 'Di pala sila nakakaintindi ng Tagalog. "Calm down! I bet you're startled from the surprise attack the terrorist have caused," kalmadong ani ng babae sa'kin. Wala akong masabi dahil gulong-gulo pa ako sa mga pangyayari.

alagaan, pagbigyan at mahalin ang villain. Tinitigan ni Mary Joy si Belial hanggang sa dumilim ang kaniyang paningin at naisip na, ang bidang ito'y hindi na masasagip pa sa pagkakalunod nito. Nakakalungkot lamang dahil hindi maalala ni Mary Joy kung paano niya iyon nagawa.​

Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] The Devilish Billionaire [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Kalmadong sambit nito. "Kung sa tingin mo. Ano pa nga ba?" Tila naghahamon niyang tugon. Biglang napatayo ang lalaki kasabay nang paghampas ng malakas nito ng kamay sa lamesa, dahilan para magulat siya't mapayuko. Nanliliksing mga matang tinitigan siya nito kasabay ng pagtiim-bagang nito. Walang-salitang hinawakan nito ang Pala bagay na labis niyang ikinatakot. Tila anumang oras ay maaari siya nitong hampasin ng Pala. Mahilig siya manuod ng horror kaya posibleng hindi niya maranasan 'yong napapanuod niyang may gore ang genre. Nagsukatan sila ng tingin ng lalaki kapagkuwan siya na ang umiwas ng tingin dahil niya mawari kung may halong lagkit. Mayamaya'y naramdaman niya ang paglapit sa kanya n

Tumalima naman ang mga ito kaagad at hindi na nagtanong. Amoy na amoy ni Neo ang dugo at mga negatibong enerhiya sa lugar, isa ‘yong palatandaan na napakarami ng namatay sa lugar para lamang sa mga pag-aaral. Maging ang kinakain ng higanteng serpiyente niya na mga kalabang sumusugod sa kanila ay amoy patay na—ibig sabihin, mga zombie vampire na ito kaya lumalaban ang mga ‘to kahit pa putol-putol na ang katawan. Kahit nga ulo na lamang ng mga ito na natagpas ay nagpipilit pang kumilos.

Halos paliparin na nito ang sinasakyan nila. “What? Can you tell me what is happening? You‘re scaring the hell out of me!” inis na sigaw niya. “Nasa hospital ang Ate mo, nakita nila itong nakabulagta sa kwarto nito.” Nanlaki ang kanyang mga mata. Halos isigaw niya kay Adam na mas lalong bilisan. Kumabog ng malakas ang puso niya, takot na takot siya. Sa takot na naramdaman ay hindi niya maiwasang manginig, nanghihina ang buo niyang katawan. Si Adam ang nagdala ng maleta niya, habang nakaalalay sa kanya. Dahil sa pagkatulala ay tuloy hindi niya napansin na nakarating na sila sa Manila.

Palagi itong nakasuporta sa lahat ng plano at pangarap niya sa buhay. Iba ang galit sa mukha nito at para sa kanya 'yon ang nakakatakot nitong itsura. Alam niyang matapang at prangka itong tao pero hindi umabot na maiisip niya na para itong nawawala na sa sarili at kaya siya nitong tingnan na para bang gusto na siyang ibaon sa lupa. She's afraid to blink because of the knife that Anna's holding. Baka bigla nalamang iyon nitong itarak sa kanya at yon na ang magiging katapusan niya. Mas lumakas ang kaba sa dibdib niya dahil sa naisip. No, she's my bestfriend.

umpisa niya sa malakas na boses. Awtomatikong nagsibalikan ang mga tao sa kanya-kanyang puwesto. “Patay! Nahuli tayo ni Miss Terror,” sabi ng isa naming kasamahan sa pinakamahinang boses. “Oo nga, eh! Tiyak masasabon na naman tayo nito ngayon,” bulong naman ng isa. Napailing at natawa ako sa hitsura ng mga ito. Alam naman pala, eh. Ba’t nagpapahuli pa? Tsk.