Full Tagalog Horror Movies Novels & Stories

Dagdag pa ang mga baril na tila ba'y ginagawa nilang koleksiyon. Mga siraulo ba mga kaibigan ni Cameron? “A-Anong gagawin natin dito?” kinakabahan kong tanong. Pagkapasok namin sa loob ng silid ay lumiwanag ito. I roamed my eyes around, only to see different signs and skull decors around. Nasa horror house ba kami? Parang tanga naman, malayo pa Halloween. “We're here so I can finally mark you mine, Chloe.” Tinanggal nito ang pagkakakapit ko sa kaniya at hinarap ako. He caressed my cheeks. “You're mine, Chloe. Don't you ever forget that.”

PROLOGUE "Mama! Ayokong maiwan dito!" sigaw ko kay Mama habang lahat ng tao ay nagpa-panic na sa nangyayari. Ang bagay na hindi ko inaasahang magkakatotoo, Ay talagang mangyayari nga. Ang mga zombies ay nag-eexist.

Hindi pwedeng umalis ang mga kasamahan nila hangga't hindi mababawi ang mansyon ng mga Torquero. Ngunit bago pa man tuluyang makalayo si Hilda ay tuluyan nang natalo ng miyembro ng Devil's Angel Mafia Organization ang mga miyembro ng Triangulo. Kan'ya-kan'ya na silang pulasan. Nagkalat ang mga basiyo ng baril sa malawak na bakuran ng Torquero Mansion. Marami rin ang nasira dahil sa impact ng pagsabog. Ang guard house ay halos durog na durog na.

Agad na sumeryoso ang mukha nito at kinuha ang mga papel sa sofa. "After a series of hacking into the database of dog breeders here and abroad, I finally narrowed them down to three persons who all have Tibetan Mastiff dogs and a travel history here in the Philippines eight years ago. The first individual I identify is Kristine Han but I dropped her off because she only stayed here in the country for a day. Next is Hans Reeves. This one's fishy but I let him slide. He's from the US and only came here to give his puppy to our last person of interest, Lagma Rey." I straightened my back after hearing his name. "Lagma Rey. Lagma Rey. Saan ko ba narinig ang pangalang iyon?"

seryosong sabi nito, habang deretso nakatitig sa mga mata ko. Agad akong sumandal sa swivel chair ko at itinutok ang mata ko sa email na nasa laptop. "You want me to stop? Hindi ba't trabaho natin ang isiwalat ang katotohanan? So bakit ako matatakot?" Huminga siya nang malalim. “Yes, pero may presyo ang katotohanan. You don’t know what you’re getting into. Mara, Sebastian Velez isn’t just some billionaire. Hindi siya tulad ng ibang business tycoon na pinanganak na may yaman. His story is… darker.”

Isang babae ang kalaban niya. A girl with short black hair, naka-all black at may itim na lipstick. That girl has the same magic energy as Zora, I can feel it. Mas lalo akong nakaramdam ng excitement. This is going to be fun. Third POV Loud screams and cheers enveloped the grand hall. Tila naging laban lang ito sa pagitan ni Zora at ng babaeng kalaban niya. You can't blame the people watching, isang parte ng Haven clan ang sasabak sa entablado ngayon.

sagot ni Inay. Tumango na lang ako at hindi na nagreklamo. Kung ako ay tawag nila sa akin ay si Miss Manananggal, si Inay naman ang Reyna ng mga Aswang. Bakit? Simple lang ang basehan nila. Una, hindi kumakain ng luya si Inay. Nagsimula iyon nang may nag-alok sa kanya ng tinola na may maraming luya, tinanggihan iyon ni Inay dahil sa malalang ulcer niya. Pero sa mata ng mga tao dito, ang pag-ayaw sa luya ay katumbas ng pagkakaroon ng mahabang dila at pagnanasa sa dugo.

Chapter 34 The night ended in happiness for us. Ang gaan sa pakiramdam habang pinapanood ko sina Azrael at Ryo na masayang nagkukwentuhan habang kumakain. Spaghetti with marinara sauce at chicken parmesan ang ulam namin, simple pero espesyal sa puso ko. Para sa akin, iyon ang isa sa pinakamagandang tanawin, ang bonding ng mag-ama ko. Ang sarap pagmasdan. Nakikita kong unti-unting nabubuo ang dating pangarap ko lang.

Bakit may paganito siya? Biglang lumikot ang mga mata ko nang maalala ko si Antalia. Asan na nga pala ang batang iyon? Nawili ako sa panonood ng fireworks na akala ko hinanda para sa akin kaya nakalitaan ko ang tungkol sa kanya. Sa kaka-assume ko nakalimutan ko ang alaga ko. Mabilis akong kumilos at inilbot muli ang paningin ko kahit na ang maliwanag naparte lamang ay ang gitnang bahagi kung nasaan kami ngayon.

HERAIAH ‘Hera’ BAUTISTA “AHH! TULONG! TULONG!” malakas na sigaw ko habang tumatakbo papunta sa bahay ko. Lumakas na ang pagbuhos ng ulan. Wala akong kapitbahay at hindi ko rin alam kung may makakarinig ba sa akin. Hindi na rin ako lumilingon pa pabalik dahil sa takot ko sa pogi—este sa killer na ngayon ay siguradong hinahabol ako.