Novel & Cerita Funny In Tagalog

singhal ko dito, at nakita ko naman sa mu'ka n'ya ang pagkunot ng noo. “I'm so sorry miss, hindi ko talaga sinasadyang mabangga ka, nagmamadali kasi ako” pagpapaliwanag nito sa akin na ikinairap ko at naglakad paalis. Nagulat din ako ng magsalita ito ng tagalog. “Tsk, stupid” sabay lagpas sa kan'ya. Narinig ko pa ang pag banggit n'ya ng sorry sa'kin pero hindi ko na 'yun pinansin.

Hinalikan s'ya nito sa sintido habang nakayakap pa rin sa kan'ya mula sa likod. "Relax baby, we are here to relax and enjoy our day, ok? Don't stress yourself." "Eh kasi naman yang bunganga mo Kyle nakakainis," maktol na sagot n'ya rito. "What's wrong with my mouth? Mabango naman ang hininga ko ah, maputi naman ang ngipin ko at walang tooth decay, malambot naman at masarap ang labi ko, hindi ba?" sagot nito sa kan'ya na mas lalo pang ikinainit ng kan'yang pisngi.

Relaxed si Jigo habang nagkukuwento. “You’re kidding me,” sabi pa niya. Nag-iinit ang mukha niya. Naalala pa niya ang sayaw na iyon kagabi. Ganoon ba talaga ka-sync ang mga utak nila ng lalaking ito na pai sa mga naaalala at iniisip ay nagkakapareho?

dismayado nitong sagot na may himig ng panunumbat. Mahina siyang natawa sa naging reaksyon nito. "Just kidding. I enjoyed it. You're fucking good, Baby . . ." bawi niya. Kaagad naman umaliwalas ang mukha nito. Tumayo ito at saka tinungo ang kusina, pagbalik nito ay may bitbit na itong isang baso na tubig. "Heto, uminom ka. Hingal na hingal ka kasi kanina."

Inabutan kaagad sya ni Jerome ng Tagay. "Wohoah! Ang taas!" Natatawa ng sabi ni mart matapos simsimin ang baso na may alak. Tila natahimik ang lahat. Ang kaninang mga bumabangka ay parang mga napipi. Well, wala kasi sa mga narating nila ang narating ng best friend ko.

Gaano niya ba ako kagusto makasayaw para magalit siya ng ganito? "Ayaw mo bang sumayaw o ayaw mo lang akong makasayaw?" Kung may kinakain o iniinom lang ako ngayon, malamang ay nasamid na ako dahil sa kaniyang sinabi. Tagalog iyon at isang buong pangungusap. He's really serious and now I can tell that he's really losing his patience with me. At hindi ko alam kung nahihibang na ba ako pero nahimigan ko ng pait ang kaniyang tuno na tila ba nasasaktan siya. Kung totoo man, bakit?

ahhh HAHAHAHA YAN PATAYIN MO HAHAHA SIGE PA GILITAN MO PA YAN SIGE HAHAHAHAH Yan sige huwain mo pa HAHHAHA HAHAHAHA pinatay kona siya hahha patay na siya hahaha Dapat walang makakita sakanya teka teka saan ko siya dadalhin? ?????doon doon Dapat ikaw ang inilalagay dito s drum..danasin mo ang hirap na dinanas ko sa mga kamay mo peeo kulang pa ang hirap ko sayo sa tagal ng panahon na pinagmalupitan mo ako..

Tumango si Shaun at unang sumagot, "Oo, kakalabas lang namin mula sa tindahan matapos kumain ng ice cream." "At ang una ninyong naging reaksyon ay..." "Siyempre, magtago." Sagot ni Shaun na parang karaniwan lang. May ngiti sa mukha ng kapitan, ngunit may pagsusuri sa kanyang mga mata, "Kapag nakarinig ang karamihan ng ingay, ang una nilang ginagawa ay hanapin ang pinagmulan nito at mag usisa , hindi magtago, tama? O agad mo bang naisip na putok ng baril iyon?"

Ibig sabihin lamang iyon na hindi mo malalaman ang totoong pagkatao ko kung hindi mo mailalagay ang sarili mo sa kinatatayuan ko. "Next time pahiram ng sapatos mo prof para ma-try ko buhay mo hahaha." Humalakhak ito ng tawa na hindi ko mapigilan ang sarili kong matawa na rin. "You are so funny and really unbelievable, ang pagtawa ng kagaya sa'yo ay nais kong maranasan rin para itago lahat ng hirap." "Gusto mong turuan kita?" Mabilis akong tumango rito.