Novelas y relatos de Gamot Sa Pamamaga Ng Atay

“Gamot? Bakit? Mainit ba sila?” “Oo, Ate. Dalawa silang nilalagnat. Naglalaro lang kami kanina, eh. Pero nung papalitan ko na sana sila ng damit, nakapa ko na mainit sila kaya tsinek ko agad ang body temperature nila.” I sighed. “Mataas ba ang lagnat nila?” “Pareho silang thirty-seven—” “Sige, uuwi na ‘ko. Dadaan lang ako saglit sa botika para makabili ng gamot. Punasan mo na lang muna sila, saka lagyan ng cold fever patch. ’Wag mong iiwan.”

Gulat na napaatras ako palayo sa bintana nang may humampas na ibong itim sa salamin nito. Habol ang hiningang dahan-dahan ulit akong lumapit sa bintana. Bakas ang konting dugo doon, na marahil ay mula sa ibon nang tumama ito sa salamin. Nagkaroon din ng maliit na lamat ang bubog dahil sa malakas na impact ng pagkakatama ng ibon dito. "Sh*t! Saan galing 'yon?"

At ang tanging nagawa ko na lamang ay mapamulagat habang nakatingin sa mga maliliit na bahagi ng nabasag na salamin ng windshield na lumilipad papunta sa akin. Tumakbo ang daddy ko para kunin ako at ilayo sa harap ng gate at para rin hindi ako tamaan ng mga nabasag na salamin ngunit huli na. Tinamaan na ako sa mukha ng mga maliliit na bahagi ng nabasag na salamin. At ang mas masakit ay pumasok pa iyon sa mga mata ko. Napasigaw ako ng malakas sa sobrang sakit na aking naramdaman. Tinakpan ko ng nanginginig at maliliit kong kamay ang aking mga mata na punong-puno na ng aking dugo. Sa sobrang sakit ng nararamdaman ko ay bigla na lamang akong hinimatay.

Halata ring hindi pa rin siya fully recover sa pag-atake ng allery niya kanina. Nagmadali akong pumasok ng camp sa pamamagitan ng pagbabakod at agad na pumasok sa flat. Ini-lock ko rin at pinalitan ng code para walang makapasok dahil gagamutin ko pa ang sugat ko. At least, nabawasan ang galit sa puso ko. Maligamgam na tubig ang ipinanghugas ko sa aking sugat. Wala akong gamot na inilagay dahil wala naman akong alam sa gano'n. Binendahan ko na lang at saka natulog na.

Hindi na ako halos makahinga atsaka nangangatog na kaagad ang tuhod ko dahil sa pagod. Umayos na ako ng tayo atsaka bumuntong hininga. “I'm fine. In fact, mas dapat pa akong magaalapa sa kalagayan ng katawan mo. Look at you—” Tinignan ko ang duguan niyang damit at ang kamay niyang mayroon ding mga sugat na patuloy na nagdurugo ngayon. “Marami kang sugat, kaya halika na't gamutin na natin 'yan kaagad para hindi ma-infection.”

Bagamat hindi nagawang ikubli ng ngiting iyon ang lambong sa asul nitong mga mata. Gusto niyang magtanong kung bakit malungkot ito. Kung para saan ang kalungkutang nakikita niya sa sulok ng mala-anghel nitong mga mata. Subalit may pangamba sa kanyang puso na baka tulad ng gumawa ng MoonValley ay hindi rin komportable si Athrun na ipagkatiwala sa iba ang kahit anumang emosyon nito.

Hindi makapaniwala ang lalaking may tattoo at ang kanyang kaibigan. "Hindi kaya? Anong gamot ang napakalakas na kaya niyang makalakad nang mabilis pagkatapos mabaril?" Sinaway ni Leon, "Ano ang alam mo? Si Master Yamamoto ang may pinakamahusay na gamot sa pagpapagaling. Ito ay higit na kahanga-hanga kaysa sa anumang ospital sa bansa!"

Pagkabili niya nang mga Gamot ay nagpasya na itong magtungo sa isang Restroom na public at doon ginamot ang mga sugat nito, Uminum din ito nang Painrelever upang hindi niya maramdaman ang sakit sa kanyang katawan. Makalipas ang ilang oras nang kanyang paggagamot, lumabas siya na parang walang nangyari sa kanyang katawan. "Magbabayad kang bata ka sa ginawa mo sa akin! ' Hindi ako titigil hanggat hindi kita napapat*y! ' Ang saad ng lalaki sa kanyang sarili habang pasakay na ito nang taxi patungo sa hospital na pinagdalhan nila kay fatima.

Wala na sa kanila ang atensyon ng kalaban kaya medyo mabilis ang paglapit sa iba pang sundalong may sugat. Ang una niyang ginamot ay ang may malubhang sugat sa bandang tiyan. Maraming dugo na ang nawala kaya nag aalala siya nang husto. Mabilis ang paglagay niya ng gamot at pagtakip ng gasa sa sugat upang kahit papaano ay maampat ang paglabas ng dugo.

"Ito ang tinatawag nilang magic shot. pag tinusuk ko ang karayom na to sa ugat mo, , pindutin ang plunger, at boom tapos na ang problema. Ang laman nito ay magdudulot sa'yo ng atake sa puso." "Diyos ko! Alam kong babalik siya para tapusin ako! Mawawala na ako sa isang iglap!" "pero wag kang mag-alala. Hindi ko iyon gagawin kya kalma ka lab saway niya nang walang awa. "Hindi?" paos kong tanong.