Gamot Sa Mata Novels & Stories

tanong ni Kiana sa doctor. "Sorry pero hindi lang panlalabo ng mata ang maaring maapiktohan sa iyong ama. Ang panlalabo ng mga mata niya ay isa lamang sa kumplikasyon at sign na malala na ang tumor na tumubo sa ulo niya dahil sa iniinum na maling gamot."

Slim body, maputi, cute face with blue and green eyes,At hindi katangkaran. Yeah hindi pareho ang color ng mata ko kaya I usually used black Contact lense to cover my eyes. Nahagip ng mata ko ang isang namumulang parang pasa sa liig at hindi lang ito isa at marami rami din. Hindi konalamang inintindi at baka sign lang ito sa palapit kung moody days. Today is sunday kaya walang work, since maaga pa at mukhang wala si arjay ay hindi mona ako lumabas bagkus binuksan konalang ang laptap ko at sinimulang gawin ang dapat panf edit.

sabi niya habang hinahayaan ko siyang gamutin ang sugat ko. Binuhusan niya ito ng saline solution, para masanitize at hindi pamahayan ng bacteria. Pagkatapos ay pinapatuyo ito. Hinihipan niya ang palad ko, anupat damang-dama ko ang init na nanggagaling mula sa kanyang hininga. Ang ganda rin pala ng mga mata niya, malalaki at bilog na bilog. Ang ilong niya ay napakatangos. Perfect 10 siya para sa akin.

sabi niya at hinalikan ang tuktok ng ulo ko. “Everything looks fine.” sabi ng doctor na nag-check sa akin. “You will be pretty bandaged up for a little while. Just a little concussion and a lot of bruising. Kailangan mong inumin itong gamot three times a day, at ito namang ointment para sa sugat sa taas ng mata mo. Other than that, you are good to go.” Kung pwede lang humingi ng gamot sa puso, baka kanina pa ako nanghingi ng reseta para dito.

"May bara sa mga daluyan ng gatas – karaniwan ito pagkatapos manganak, lalo na kung hindi regular na napapakain ang bata o kung mas marami kang gatas kaysa sa kailangan niya." Bumuntong-hininga ako ng maluwag – luha na ang namumuo sa mga mata ko, dahil sa sakit at dahil na rin sa nalaman kong hindi ito masamang sakit. "Hindi po ba... cancer o iba pa?" mahinang tanong ko.

Sobrang higpit. Tumingala ako. Sinalubong ko ang nagbabaga niyang mga mata. Walang bakas ng sakit sa mukha niya. Para bang ang malalim na sugat na iyon ay isa lamang simpleng galos na nakuha niya sa paglalaro. “M-mahapdi 'to...” nanginginig ang boses kong paalala habang binubuksan ang bote ng betadine.

Alam kong pati sila matatakot sa itsura ko. Habang malalim ang iniisip ko, bigla na lang humangi. Huli na nang matakpan ko ang mata ko. Ramdam ko ang sakit na dinulot ng alikabok sa mata ko. Kinusot pa ko ito nang matindi kahit alam kong hindi ito basta-basta matatanggal. Mas lalo lang nitong pasasakitin ang mata ko. Hindi na ako matataka kung namumula na ang mata ko.

Nagsagawa ng examination sa mata ni Alia. “Mrs. Gadaza has missed the best time! Nagkaroon na ng necrosis ang nerves ng mga mata niya. Kung hindi siya mapapalitan ng cornea sa loob ng walong oras, ikinalulungkot kong ibalita na baka habangbuhay na siyang hindi na makakita.”

matapang nitong sabi kaya agad napako ang aking mga mata ang mga pakiti ng bawal na gamot. Kaya agad ko itong binitawan, kaya pala hindi ito matinong kausap dahil may tama na pala ito. Nilibot ko ang aking paningin hanggang napako ang aking mata sa mga litratong naka dikit sa dingding. Naningkit ang aking mga mata dahil lahat na litrato ay ako. Agad akong lumapit doon at binaklas ang lahat kaya sumigaw ito sa galit.

Nakita ko ang pagkabalisa at pag aalala sa mukha ni Akari habang hawak niya si Adeem. Nilibot kong muli ang tingin at ginamit ang kapangyarihan ng sampaguita upang pakiramdaman ang paligid sa pag asang mayroong halamang gamot na maaring makatulong upang mapabagal ang pagkalat ng lason sa katawan ni Adeem. Ngunit imbes na halamang gamot, napakaraming pares ng pulang mata ang aking nakita. Napapalibutan kami!