Gamot Sa Dengue Novels & Stories

Alam ko gustong-gusto na niyang lumapit pero pinipigilan lamang niya. “Ayaw magpadala sa hospital. I think mas mabuti iyon para mas masuri siya. Baka mamaya ay kung ano na iyan. Uso ngayon ang sakit na dengue. Umakyat pa naman ng bundok, baka nakagat iyan ng lamok.” Hay naku Azalea, ibang lamok ang kumagat sa akin. Hindi lang ako pinapak, literal na kinain niya ako.

"May gamot po ba para dito, Doc?" nag-aalalang tanong ni Celine. "Ang norovirus po ay isang self-limiting disease. Ibig sabihin, kusa itong gumagaling at wala itong specific antiviral na gamot. Usually, in 3 to 7 days, mag-i-improve na siya. Ang pinaka-focus lang ng treatment natin ay ang pag-hydrate sa bata para maiwasan ang dehydration at electrolyte imbalance. At isa pa po… sobrang bilis makahawa ng virus na 'to. Kailangang i-isolate ang bata sa bahay, at lahat ng ginamit niyang gamit, damit, at utensils ay kailangang i-disinfect ng nakahiwalay. Ang mga adults na nag-aalaga sa kanya ay kailangang laging maghugas ng kamay at, as much as possible, magsuot ng mask."

napag-alaman na Dengue pala ang sakit ng bata. mabuti raw at naagapan kaya hindi ito nauwi sa kapahamakan. Hindi pa sila maaaring umuwi dahil kailangan pa raw i monitor ng mga doktor ang platelets ng bata. kailangan pa raw nilang mamalagi sa ospital ng mga 2 o 3 araw.

Kinabukasan ay maagang bumisita ang doctor sa kwarto ni Sam, dala-dala rin niya ang resulta ng blood test nito. "Bumababa ang blood count ng bata,” panimula ng doctor. “Based din sa mga symptoms niya at results, Si sam ay may dengue, kaya kung maari ay mag stay muna siya dito sa hospital sa gayon, ay mamonitor namin ang circulation ng dugo niya." sabi ng doctor. “Humanap na rin kayo ng blood donor ng bata dahil mahirap na kapag hindi naagapan ang pagbaba ng platelet count niya.”

Mugto ang mata ng bata at maraming mapupulang pantal sa kamay at braso. “How is he?” tanong ko kay Jade na nakaupo sa tabi ng bata “Dengue fever.” Malungkot at nag-aalala na sabi ni Jade Nilapitan ko si Jade at hinawakan ang balikat nito. “He will be fine! Don’t worry.” pagpapalakas ng loob ko kay Jade. Kahit noon pa takot kasi ito sa hospital. Siguro unti unti nalang niyang na-overcome lalo ngayon at may anak na siya.

Chineck ng doctor ang temperatura at pinagmamasdan ang mga sintomas ng bata habang sina Mari at Clarence naman ay nakatingin lang at kinakabahan. "The child has a high fever, at ang ibang sintomas niya ay tumutugma sa dengue," sabi ng doctor habang tinitingnan ang kulay ng balat ni Gianni at pinapansin ang mga palatandaan ng pamumutla. "Symptoms such as high fever, skin paleness, and weakness are some of the signs of dengue fever. There are also instances where bleeding can occur in the body, kaya kailangan natin itong bantayan nang mabuti." "Gagaling pa ba siya, doc?" tanong ni Clarence, kabado.

Pinunasan namin siya ng malamig na bimpo at bahagyang bumaba ang lagnat niya, pero maya-maya ay bigla na naman itong tumaas. Mas lalo akong kinabahan nang magsimula siyang manginig. “Tumawag na kayo ng ambulansya!” sigaw ko. Mabilis siyang isinugod sa hospital. Halos hindi ako mapakali habang hinihintay ko ang resulta ng mga tests niya. Pagkalabas ng doktor ay agad akong tumayo. “Severe dengue po. Kailangan siyang bantayan dahil mababa ang platelets niya.”

"Yes?" "Symptoms of the dengue virus are mild to moderate or high fever, vomiting, pain in the muscles, bones, or joints, nausea, headaches, and rashes on the skin." Namamangha ko silang pinanood. So this is what they're doing on internship and residency, huh? I didn't know that this hospital is a teaching hospital. Hindi pa kasi ako masyadong nagre-research tungkol sa hospitals na may ganitong program dahil nasa pre-med pa lang naman ako. Maybe I should consider applying to this hospital when the time comes...

Ngayon na nakita at nakaharap niya si Rica nang mas matagal, para bang ang bigat ng dinadala nito ay nararamdaman niya. “Eh kase sir, sabi ng doctor, parang hindi na daw dengue ang kaso ni Angelo namin; hindi daw kase nagbabalik sa normal count ang dugo ni Angelo. Kaya baka kailangan daw itest pang maigi ang kaso wala ata ang clinic na ito ng gamit para sa ganung test yun nang pagkakaintindi ng pretty kong head”

Sana hindi ito dengue. "May dengue ang anak niyo." malungkot na anunsyo ni Doc Sam. Nanuyo ang lalamunan ko at binalingan ang anak ko na gising na pero pagod ang mga mata. "Hindi naman malala ang kanyang dengue. Imo-monitor naman namin ang platelets niya at hindi naman need na magsalin ng dugo." Pagkatapos na magpaliwanag ni Doc Sam ay naiwan kami nila Valerio. Tahimik pa rin siya habang dinadaluhan ang anak namin at kung minsan umaalis lang kapag may tumatawag sa phone niya.