Novel & Cerita Ginapang Si Hipag

Hindi nawala ang sakit, pero binatukan niya ako nang napakalakas kaya bumagsak ako. Pero ang pinakamasakit sa lahat ay ang iba pa. Mas lalong napunit at napinsala ang sugat ko. Sobrang sakit... hindi ko mailarawan. Gusto kong sumigaw, pero tinakpan ko ang bibig gamit ang panyo para hindi marinig ng iba. Nang yumuko siya, alam kong sasaktan niya ulit ako. Lalo pa.

Ramdam kong pati siya ay nahihirapan nang pigilan ang sarili. "Ako na..." babala niya sa pagitan ng mabibigat na paghinga. "Ah... Finnian..." Sa huling malalim na galaw ay mahigpit niya akong niyakap, kasabay ng malakas niyang ungol. Nanatili kaming magkadikit, kapwa hinihingal habang unti-unting humuhupa ang init ng sandali. Pareho kaming napasandal sa isa't isa.

"How can someone so attractive be with someone like you? You look like... a hipon." Napatitig ako sa kanya. Hipon? Inubos ko ang huling lagok ng drink ko at malakas na ibinaba ang baso sa table. "For your information, hindi ko siya boyfriend. At wala kang alam tungkol sa akin, so stop calling me names. I am not a hipon." "Wait, tinawag mo ba siyang hipon?" Singit ni Kai. Kilala ko ang boses na 'yan. Magwawala na naman ang isang 'to.

Matagal siyang nakatitig kay Erin—sa sobrang tagal at talim nito, kinabahan si Erin at dahan-dahang napaatras. Pagkatapos, tumawa nang mahina si Jerwin, isang tawang walang bahid ng saya. “Ang mga personal kong desisyon,” sabi niya habang nakatitig nang diretso sa mga mata ng kaharap, bawat salita ay mabagal at paos, “ay hindi na kailangang... pakialaman pa... ng aking HIPAG.” Madiin niyang binigkas ang huling salita, na tila ba napakahirap itong sabihin.

"Ito nga pala ang iyong hipag, si Aurora." Hipag. Ang dating biyenan ko ngayon ay hipag ko na? Napatawa ako sa loob-loob ko. Napaka-ironic ng tadhana. Sarap sanang pumalakpak pero baka mapagkamalan akong takas sa mental. May panahon para magdiwang kaya pinigilan ko na lang muna ang sarili ko.

Naguluhan ako, hindi ko maalala na dinala ko ito. Bigla, may message sa phone ko mula sa matandang babae. “Naglagay ako ng insectong nang hyhypnotise sa bag mo, just in case. Ihagis mo ito sa tiyan ni Vanda; ang patay na fetus ay agad itong kakainin.”

dagdag pa niya dahilan para tumaas ang kaliwang bahagi ng kilay ko. Sabi ko na, ang hipokrito talagang ‘yon ang nagpakalat ng balita. Hinawakan ko sa dulo ang sombrero at marahan itong itinaas mula sa bunbunan atsaka binigyan ang mga ito ng sarkastikong ngiti. “He always come out of a business with clean hands. Iyon lang ang masasabi ko," saad ko rito.

sigaw ni Epifanio hindi kalayuan sa puno ng mangga. Mabilis na umakyat si Apollo, kahit pa nakakaramdam siya ng hiya dahil sa dami ng nanonood sa kaniya. Ang iba ay naririnig niya pag tumatawa ang iba naman ay pumapalakpak wt nagche-cheer sa kaniya. Hirap siya dahil sa bigat niya, pero hindi siya kaagad sumuko hanggat hindi siya nakakapag-qouta ng bete piraso.

Mas masarap pala ang lutong hipon kaysa sa hilaw. Hindi ko naman naiwasang pagmasdan si Indigo habang kumakain din ng hipon, ang gwapo rin pala niyang nilalang. Maliit ang kanyang mga mata. Ang kisig niya sa suot niyang tinatawag na sando at merong konting buhok ang kilikili niya. Natawa tuloy ako, ang mga sireno sa dagat ay walang buhok ang kilikili. Hindi ko tuloy maiwasang matawa, ngunit di ko pinahalata sa kanya.

"At higit sa lahat, bakit ka nagka-ganito kay hipag? Paano mo nagawang tawagin ng masama ang hipag ko?" Lumaki si Vivian na may maayos na edukasyon. Medyo spoiled siya, pero hindi siya natutong magsalita ng masasakit na salita laban sa ibang tao. Ngayon, nakikita niyang ganito ang ina niya—parang unti-unting nawawasak ang imahe nito sa kanyang isipan. Napansin ko agad na sina "Vince" at "Vivian" ang kahinaan ni Jennie. Kaya lumapit ako ng ilang hakbang, may bahagyang ngiti ng paghihiganti sa aking mukha.