Ginapang Si Hipag Novels & Stories

KABANATA 88 Nanlamig ang titig ni Enzo habang walang pasintabing sinipa ang lalaki sa harapan niya. Hindi man lang nakapalag ang hip-hop na lalaki. Para bang sa lakas ng tama, nagkabaligtad ang loob nito. Napalipad siya paatras at bumagsak sa sahig na parang naputulan ng tali ang saranggola. Umalingawngaw ang sigaw niya sa paligid—malakas, pilit, at puno ng sakit.

Saad niya bago ngumiti. Kumuha na'ko ng konting kanin at hipon. Kinamay ko ang isang hipon at sinipsip ang balat nito. Binalatan ko na ito at kinain ng buo ang isang malaking hipon. Napapikit ako sa sobrang sarap ng pagkakaluto ng hipon. Perfect na perfect! Ang sarap ng pagkakatimpla, napakabalanse ng tamis na may konting alat.

"Huwag kang mag alala, tutulungan kita upang hindi mangyari iyan!" Napangiti si Jenny nang makita ang determinasyon sa mukha ng hipag upang tulungan siya. Alam niyang matalino ang hipag pagdating sa diskarte. Umaasa siya na makatulong sa kaniya ang pagiging pasaway nitong mag isip.

Sabi ni Nigel, "Tala...talaga, Sabrina?" "Tawagin mo siya bilang hipag mo!" "Tawagin mo siya bilang hipag mo!" "Tawagin mo siya bilang hipag mo!" Silang tatlo ay sabay-sabay siyang pinagalitan. Sabi ni Nigel, "Hi...hipag."

Sandaling tumahimik ang paligid, maliban sa mahinang tunog ng mga kubyertos at sa sensor na paminsan-minsang maririnig mula sa tindahan. Habang inaayos ni April ang mga ulam sa harap niya, napansin niya ang isang malaking pinggan ng hipon sa gitna ng mesa. Napatingin siya roon nang may pagtataka bago muling ibinaling ang tingin kay Crisanto. “Ha? Saan galing ang mga hipon na ’to?” Bahagyang yumuko si Crisanto habang patuloy sa pagkain. “Sa alaga ko sa sea pit.”

Naguluhan ako, hindi ko maalala na dinala ko ito. Bigla, may message sa phone ko mula sa matandang babae. “Naglagay ako ng insectong nang hyhypnotise sa bag mo, just in case. Ihagis mo ito sa tiyan ni Vanda; ang patay na fetus ay agad itong kakainin.”

dagdag pa niya dahilan para tumaas ang kaliwang bahagi ng kilay ko. Sabi ko na, ang hipokrito talagang ‘yon ang nagpakalat ng balita. Hinawakan ko sa dulo ang sombrero at marahan itong itinaas mula sa bunbunan atsaka binigyan ang mga ito ng sarkastikong ngiti. “He always come out of a business with clean hands. Iyon lang ang masasabi ko," saad ko rito.

sigaw ni Epifanio hindi kalayuan sa puno ng mangga. Mabilis na umakyat si Apollo, kahit pa nakakaramdam siya ng hiya dahil sa dami ng nanonood sa kaniya. Ang iba ay naririnig niya pag tumatawa ang iba naman ay pumapalakpak wt nagche-cheer sa kaniya. Hirap siya dahil sa bigat niya, pero hindi siya kaagad sumuko hanggat hindi siya nakakapag-qouta ng bete piraso.

Mas masarap pala ang lutong hipon kaysa sa hilaw. Hindi ko naman naiwasang pagmasdan si Indigo habang kumakain din ng hipon, ang gwapo rin pala niyang nilalang. Maliit ang kanyang mga mata. Ang kisig niya sa suot niyang tinatawag na sando at merong konting buhok ang kilikili niya. Natawa tuloy ako, ang mga sireno sa dagat ay walang buhok ang kilikili. Hindi ko tuloy maiwasang matawa, ngunit di ko pinahalata sa kanya.

hila na sa isang kamay niya ni Bethany, nakatulis ang ngusong nagpahila naman siya sa kanyang hipag. Ngumiti lang si Briel, kahit kailan talaga hindi nagbago ang hipag niya. Napakabuti nitong tao. Naiintindihan niya na kung bakit mahal na mahal ang hipag ng kanyang kapatid. True love nila ang bawat isa. Tahimik niyang nahiling pa rin na sana, si Giovanni rin ang lalaking true love niya kaso parang ang imposible naman na ibigay iyon sa kanya. Kikilalanin nito ang anak, pero hanggang doon lang iyon. Ang anak na lang nilang dalawa.