Novel & Cerita Group Friendship Quotes

"Sinabi ko naman sa'yo noong nakaraan na gusto ko pang mag-explore at mag-travel!" I kinda love this feeling being with my best friends. It's sad knowing that Lowell, Dom, Dani, and Jangkit couldn't make it because of their work and stuffs. We only communicated through social media this past few years, updating the happenings in our lives to our group chat which exist up 'til now. "Grabe, ilang taon rin noong mula tayong nagkita, kailan uli kaya tayo mabubuo?" Wala sa sarili kong tanong.

The laugh that I can only hear whenever his with his friends. Isang senaryo ang nasaksihan ko ngayon. A very strong bond between friendship. Pagkakaibigang hindi mabubuwag ng kahit sino. These guys will help one another without hesitations. Handa silang pumatay para sa kaibigan, or perhaps they called themselves brothers? Once again, insecurities filled my whole system. When will I find my true friends? A strong bond like these guys have?

Napalunok ako. Hindi na ako kaibigan ng mga 'yon pa. Friends don't forget each other. Nagkawatak-watak kami noong ibang school na ang pinasukan. Siguro kung maaga kong itinigil ang pagkontak sa kanila ay mas maagang naputol ang koneksyon namin. I was always the first to reach out to them. My messages are their reminder of my existence. Kaya noong itinigil ko, nakalimutan na ako.

natatawang sumbong ni Domingo. "Kahit kailan talaga lagi niyong sine stress ang daddy ni Shemaia." si Gail. Nagtawanan na naman itong mga lalaki na ito, ang sarap iuntog ng matauhan lagi pero kahit ganyan ang mga iyan naging thankful ako nakilala ko sila at ngayon nakabuo kami ng group of friends na magkaiba man ng personalidad at katangian at paniniwala pero yung nabuo namin bilang samahan ay malaking bagay na at sana kahit malayo kami sa isa't isa ay hindi mawawala ang samahan naming ito. Hindi man ito mauulit kagaya nito pero yung maibalik mo kung ano ang naging experience na kasama mo ang hindi mo man kadugo pero may connection kayo dahil sa ganito.

Anyway, hindi naman mahalag iyun. Natagal rin ng isang oras ang pag-uusap naming magkakaibigan bago nagpaalamanan. Lalabas daw silang dalawa para i-celebrate ang birthday ko kahit hindi nila ako kasama. Gumagayak na ako nang mag-vibrate ang cellphone ko. May bagong message sa group chat. Pagbukas ko, bumungad ang litrato nina Charie at Charls na magkasama sa isang restaurant, nakangiti habang may hawak na maliit na cake na may nakasulat na, "Happy Birthday, Sissy!" Napangiti ako nang malaki, ramdam ko ang init ng pagmamahal nila kahit malayo kami sa isa’t isa. Ang suwerte ko talaga sa mga kaibigan kong ito, kahit hindi kami magkadugo, para silang pamilya na hindi ko kailanman ipagpapalit.

Baka kasi hindi na matapos ang pagiging feeling grateful niya kung hindi ko pa siya pipigilan. “If you ever need help, you can tell me and I will gladly obliged.” “Me too,” segunda naman ni Nate. Napaka-solid talaga ng suporta niya sa kasintahan kaya hindi maiwasan ang mapangiti. “Hey, I want to remind you that we are friends. Please don’t make me say that repeatedly. If there's anything we can do for each other, we do it without asking anything in return.” Isang taon na kaming magkakaibigan and during those times ay hindi ko naramdaman na outcasted ako kahit na magjowa sila.

sabi ko naman habang nakayakap pa rin kami sa isa't isa. "Thank you so much, ang sarap sa pakiramdam," owshi talaga ang sarap lalo na at may masasandalan ka sa tuwing down na down ka. Kay sarap magkaroon ng ganitong klaseng mga kaibigan. Walang halong plastics at kaartehan. Kahit ano man ang mangyari at problemang dumating, mananatilig matatag at sabay sasabak ang lahat. Well kami yata 'yan. We called our group 'Animme" short for anim me, diba anim kami? Kaya animme. "I LOVE YOU ALL," Lyn.

Lima lang naman kaming magkakaibigan sa group chat at lahat naman sila ay mga best of friends ko simula high school pa lang ako. “Ano ang nangyari, bakit ang aga mo diyan?” message ni Joda “Oo nga..teka lang, hulaan ko, inaway ka na naman ni Zyra at ikaw ang napaligatan ng parents ninyo noh?” ani naman ni Karla. “Haysst, kawawa ka naman. Wait for me friend, maliligo lang ako tapos pupuntahan kita diyan.’ message naman ni Renier.

Tumango-tango naman si Chantal sa sinabi ni Trishana. “Yes! Bait bait kaya ng parents mo at understanding pa.” Ngumiti ako sa kanila tapos tumayo. “Group hug nga! the best talaga kayo. Ang swerte ko dahil may kaibigan akong katulad niyo.” “Sus, inuto mo pa kami. pero tara na nga! Group hug!” “Group hug!” Masayang kaming nagyakap na apa't. Habang nagtatawanan. Masaya at maswerte akong may kaibigan akong katulad nila. Handa akong intindihin, unawain at payuhan.

Hindi naman diba? Lagi kaming nasa likuran ng bawat -isa. Sandalan sa tuwing napapa-disaster ang lahat. Ahahaha. Sinusuportahan at ginagabayan sa tamang landas ang friendship namin. @Death Wish