Group Friendship Quotes Novels & Stories

Napalunok ako. Hindi na ako kaibigan ng mga 'yon pa. Friends don't forget each other. Nagkawatak-watak kami noong ibang school na ang pinasukan. Siguro kung maaga kong itinigil ang pagkontak sa kanila ay mas maagang naputol ang koneksyon namin. I was always the first to reach out to them. My messages are their reminder of my existence. Kaya noong itinigil ko, nakalimutan na ako.

natatawang sumbong ni Domingo. "Kahit kailan talaga lagi niyong sine stress ang daddy ni Shemaia." si Gail. Nagtawanan na naman itong mga lalaki na ito, ang sarap iuntog ng matauhan lagi pero kahit ganyan ang mga iyan naging thankful ako nakilala ko sila at ngayon nakabuo kami ng group of friends na magkaiba man ng personalidad at katangian at paniniwala pero yung nabuo namin bilang samahan ay malaking bagay na at sana kahit malayo kami sa isa't isa ay hindi mawawala ang samahan naming ito. Hindi man ito mauulit kagaya nito pero yung maibalik mo kung ano ang naging experience na kasama mo ang hindi mo man kadugo pero may connection kayo dahil sa ganito.

Anyway, hindi naman mahalag iyun. Natagal rin ng isang oras ang pag-uusap naming magkakaibigan bago nagpaalamanan. Lalabas daw silang dalawa para i-celebrate ang birthday ko kahit hindi nila ako kasama. Gumagayak na ako nang mag-vibrate ang cellphone ko. May bagong message sa group chat. Pagbukas ko, bumungad ang litrato nina Charie at Charls na magkasama sa isang restaurant, nakangiti habang may hawak na maliit na cake na may nakasulat na, "Happy Birthday, Sissy!" Napangiti ako nang malaki, ramdam ko ang init ng pagmamahal nila kahit malayo kami sa isa’t isa. Ang suwerte ko talaga sa mga kaibigan kong ito, kahit hindi kami magkadugo, para silang pamilya na hindi ko kailanman ipagpapalit.

Baka kasi hindi na matapos ang pagiging feeling grateful niya kung hindi ko pa siya pipigilan. “If you ever need help, you can tell me and I will gladly obliged.” “Me too,” segunda naman ni Nate. Napaka-solid talaga ng suporta niya sa kasintahan kaya hindi maiwasan ang mapangiti. “Hey, I want to remind you that we are friends. Please don’t make me say that repeatedly. If there's anything we can do for each other, we do it without asking anything in return.” Isang taon na kaming magkakaibigan and during those times ay hindi ko naramdaman na outcasted ako kahit na magjowa sila.

"Yes. Pero siyempre, nagpatulong ako kela Manang Ising at sa barkada." "Barkada?" Amused na tanong niya. "Uh - I mean.. barkada mo." Nahihiyang tugon nito. He chuckled. "Sweetie, they're your friends now. Mas gusto ka pa nga nila kausap kesa sa'kin." "Tama!" Sigaw ni Jeremiah mula sa likod. "True!" Tugon ni Colyn. "See?" Baling niya ulit kay Ellaine. Napangiti si Ellaine. "They're really nice and even though your group is crazy all the time, I can see that all of you care for each other."

“Maybe because they don’t want you to feel the pressure of being a part of their family. You know, being a mixture of Del Rio and Benitez is a pressure itself.” I blew some air. Inabot ko ang phone ko na nakapatong sa lamesa. I clicked the app where people use a lot to send messages and created a group chat. Since all of them are my friends, I added the three of them in the groupchat which I named, Del Rio X Benitez Family. I didn’t put lots of emojis. Isang heart lang na kulay blue ang nilagay ko roon. After I created the group chat, sunod-sunod ang pasok ng mensahe roon. Most of it are from Kuya Aaron.

sagot agad ni Wenneth. "Me too," sunod-sunod na sabi ng iba pa. Ngumiti ako, ramdam ko ang totoong pagpapahalaga nila sa friendship namin. Kaya na-appreciate ko naman sila lahat. "One for all, all for one and all!" humagikhik pa sila pagkatapos ng sinabi nila. "Salamat ng marami. Grateful ako na kayo ang naging totoong kaibigan ko," madamdamin kong sambit.

"Salamat sa inyo." Sila iyong nagpalakas ng loob ko na gawin ang tama. Kahit maaapektuhan ang pangalan ng grupo, pinili pa rin nila akong suportahan. Totoo nga iyong sinasabi ng iba na may mga tao kang makikilala na kahit hindi mo kaano-ano, ituturing kang parang kapatid. -Anaia's POV-

sabi ko naman habang nakayakap pa rin kami sa isa't isa. "Thank you so much, ang sarap sa pakiramdam," owshi talaga ang sarap lalo na at may masasandalan ka sa tuwing down na down ka. Kay sarap magkaroon ng ganitong klaseng mga kaibigan. Walang halong plastics at kaartehan. Kahit ano man ang mangyari at problemang dumating, mananatilig matatag at sabay sasabak ang lahat. Well kami yata 'yan. We called our group 'Animme" short for anim me, diba anim kami? Kaya animme. "I LOVE YOU ALL," Lyn.

Lima lang naman kaming magkakaibigan sa group chat at lahat naman sila ay mga best of friends ko simula high school pa lang ako. “Ano ang nangyari, bakit ang aga mo diyan?” message ni Joda “Oo nga..teka lang, hulaan ko, inaway ka na naman ni Zyra at ikaw ang napaligatan ng parents ninyo noh?” ani naman ni Karla. “Haysst, kawawa ka naman. Wait for me friend, maliligo lang ako tapos pupuntahan kita diyan.’ message naman ni Renier.