Halik Kamikazee Novels & Stories

Hindi todo't pigil ang lakas na gamit nito. Nakapagtataka dahil kilala ko si Aux for some reason at may dahilan ako kung bakit nag-insist ako na s'ya ang bantayan. Kung susuriin ng mabuti, s'ya ay si Silent kung tawagin. Lamang na lamang ang kakayahan n'ya at nakakapagtaka kung bakit hindi s'ya ang pinuno. Siguro kung wala akong alam sa ganito, 'yon na 'yon ang iisipin ko. Pero alam ko kung bakit. I have my ways. Phoenix ay si Wage, Killer ay si Raze, Dark ay si Dellio at Death ay si Frethz. Together, they called themselves 'Brute'.

Lauren Masayang lumabas naman na ako ng office ni Camela. Paano naman kasi naka score ako dito ng halik. Hayst dapat talaga dinadaan ito sa mga ganung diskarte para hindi na siya makapalag pa. Kung ginawa ko na pala sana yan kaninang umaga sa kanya eh di sana sabay pa kami nag lunch ngayon at hindi na nadagdagan pa ang galit nito sa akin kanina. Pero okay na rin yun atleast nakita ko kung paano mag selos ang isang Camela. My god nakakatakot pala ito mag selos. Hindi ko na gagawin pa ang anumang bagay na mag trigger dito para mag selos siya baka sa susunod hindi lang ako nito masakal. Grabi todo kaba ko talaga kanina mabuti na nga lang at inalis din nito kaagad ang pag kakasakal sa akin dahil

Sa isang nguya, tila checharon ang tunog ng ulo, masagang dumadaloy ang dugo sa bunganga ni Crokon na para bang isa 'yong sauce. Nandiri, nangilabot, at nilamon ng takot ang mg kalaban. Si Klinton ang halimaw sa laranggan ng mapya, ngunit ang dalawang hayop na nasa kanilang harapan . . . Hindi lamang isa kundi tatlo! Buwaya at Ahas ang tunay na halimaw! “This can't be!” Joko uttered. Halos maubos na ang lahat ng kasamahan ni Joko na tumitilapon at agad na nawawalan ng buhay. Kinakain ng buhay ni Whike at Crokon.

"Sige, kami na lang ang pupunta. Ituro mo na lamang sa amin ang lugar, Tatang Lucio." "Sa Bundok ng Malaya. Siya ay makikita sa pinakakarurok ng bundok. Pero mapanganib ang lugar na iyon. May mga halimaw na malayang pagala-gala sa lugar na iyon." "Anong klaseng halimaw po?" tanong ni Alea. "Iba't-ibang klase ng halimaw ang naroon. May nakakatakot at mapanganib. Maari kayong mapahamak sa lugar na iyon."

malamig at seryoso na boses ni Haze Mababang utos iyon ni Haze ngunit sapat na para manginig ang buong katawan ni Lea. Mabilis niya akong binitanit at agad naman akong napadaing at napahawak sa masakit kong anit. Habang si Ninang Lea naman ay sa halip na matakot ay mabilis na nagbago ang ekspresyon niya, Agad siyang nagkunwaring kawawa at paluha na tumitingin kay Haze.

Kung titingnan sila sa malayo ay para silang naghahalikan. “Hindi mo ba lalayuan ang lalaking ‘yan?!” Narinig niyang wika sa isang speaker, kaya agad itong tiningnan ni Hazel. Nakita nito na nasa ilalim ito ng kama, kasama ng isang maliit na camera. Kinuha ito ni Hazel at binasag. Hinalughog din niya ang buong silid at may mga camera pa siyang nakita nan aka-dikit sa isang staff stoys.

Chapter 166 Pagdating namin sa sikat na cave sa Hawaii, napanganga si Kiera sa ganda ng tanawin. Ang entrance ng kuweba ay napapalibutan ng mga luntiang halaman, at ang banayad na lagaslas ng tubig mula sa lagoon sa loob ay tila isang awit na nagbibigay ng kakaibang kapayapaan. Ang sikat ng araw na tumatama sa tubig ay lumikha ng mala-kristal na reflection na tila sumasayaw sa dingding ng kuweba.

Halos berde ang buong paligid dahil sa halamanan at mga puno. Inayos ng mga lalaki ang aming dalang gamit habang hindi magkamayaw sila Lara sa pag picture taking. Pumasok kami sa mga puno at nakitang may nag aabang doon na mga van. Kahit sila kuya na may sinasabi na sa buhay ay simple lamang at hindi nagpapalandakang mapera. Kaya nila makipagsabayan sa simpleng pamumuhay.

Keilani POV Pagod na pagod ako. Parang ang bigat ng buong katawan ko, parang mababasag ang bawat buto sa bigat ng nararamdaman ko. Nasa kama ako ngayon, nakahiga, pero kahit pahinga ang habol ko, parang mas lalo akong hinihila pababa ng bigat ng konsensya ko. Kanina pa tahimik ang buong bahay. Tanging tunog ng electric fan at mahinang tiktik ng orasan ang naririnig ko. Pumikit ako, pilit inaalis ang alaala ng hapon na iyon. Ngunit kahit pilit kong kalimutan, bumabalik pa rin sa isip ko ang bawat sandali. Ang bawat haplos, ang mga sulyap na puno ng pagnanasa, at ang mga salitang sinabi ni Sylas. Lahat ng mga wild naming ginawa, ang kababuyan, kadirian at kung ano-ano pa, basta, grabe, k akaib

Halos lahat yata kaming mga babae roon ay napalingon sa kanya. Swabeng swabe kung kumilos, simpatiko, iyong tipo na makalaglag panty. Sabi ko nga sa sarili ko, kahit na hindi siya mukhang koryano, siya na yata ang destiny ko. Siya na ang inilaan ni Lord para sa akin. Yes, kine-claim ko na siya na ang para sa akin. Siya na ang destiny ko.