Novel & Cerita The Enemy Of My Enemy Is My Enemy

mariin kong saad. “Ang corny niyo naman. If it’s really true, edi sana hinayaan ka niya na masaksak lang at hindi ka na dito dinala,” saad nito. “No, you do not know how she gave me condition before she give me help,” tugon ko rito habang nakapatong ang isang kamay ko na walang sugat sa grills ng rooftop. “Dude thinks about this, if she really hates you and doesn't care about you at least she will never help you even if it has a condition. The enemy is your enemy. The enemy doesn’t give any conditions,” he said seriously.

tanung ko dito Sige balik na kayo sa mga ginagawa nyo sabi neto samen Umalis na kame ni shasha para bumalik sa area nang mag salita ako "Himala Mabaet sya ngayon" Alam mo gurl mukha naman syang Mabaet eh baka nung time na nakita nya tayong nag uusap mainet ang ulo Kaya intindihin mo nalang yun Nag kwekwentuhan nanaman kayo dyan makita kayo ni sir blue pagalitan nanaman kayo . Pagtingin namen si sir isidro "Good Morning sir isidro" sabay na

“Hindi ako makapaniwala!” “Brothers to enemy ?” Napuno ng bulungan mga taong nasa paligid.

Kumuha ito ng sigarilyo at nagsindi. “Ang totoo niyan, hindi ako ang mastermind nitong pagdukot sa 'yo ngayon.” Hinithit nito ang cigarette stick. “Pero binayaran ako nang malaking halaga ng pera malaman kong saan lokasyon ka mahahanap. At dahil galit na galit din naman ako sa 'yo, kaya nakipag-team up ako para mabalis jang mabura sa mundo. Hindi lang naman kasi ako ang may galit sa 'yo. Ang sabi nga nila, the enemy of my enemy is my friend." "Ibig mong sabihin—"

“I... hate you!” “Then get closer to me,” aniya. “Why would I dare?” “Because you hate me, can't even understand that much, hm? Then think this way,” lalong lumalapit ang kaniyang mukha, nararamdaman ko na ang hiningang dumampi sa leeg ko. “I've been your friend yet I don't feel close that much to you. I want you loosened up now and reveal the truest you... I'm your enemy, Liz,” halos mangilabot ako at napalayo sa kaniyang nahihibang na tinig.

Mahabang niyang litanya. Okay, royal ay family and battle is violence, got it. "In other words, your enemies are your comrades.." ANO?????? "The heck?" "That's awful!" Divine just grinned and then give us a menacingly laugh. "As I expected." Eeee, pati ako nahahawa mag-english!

They are throwing flames to the demon at nasusunog ang mga yun. Somehow, I find it manageable so far. Hindi siya kasing lala ng iniisip ko. Masyado ko lang talaga sigurong ino-overestimate ang kalaban. But that is my behavior at hindi yun basta-bastang mawawala. I have a motto to never underestimate the enemy, dahil minsan ang ugaling yun ang magiging dahilan para sa pagbagsak ng isang tao.

Hindi ko alam kung mas galit ako sa video o sa fact na… the world saw us not as enemies— …but as something else.

Natigilan naman ang binata sa mga sigaw ng kapatid. "You should never love your enemy? Dad? About business again?! That f*cking business!" Natawa ito ng mapakla. "Did you already forgot what Mom told us?" Bumaba ang nakataas na kamay nitong may hawak na baril, bumagsak ang balikat. "Love those who deserves to be loved. Everyone has a different story to tell. Never let the emotions overpowering you to hurt the innocent one's." Natahimik ang lahat. Umangat ang mukha n'ya upang tumitig sa luhaang mata ni Xienna.

Lumagok muna ako rito bago umupo. Naalala ko ang pagmamakaawa niya. Pero hindi ako pwedeng maawa sa isang mamatay tao. Ang misyon ko ay ang maghigante sa pamilya ni Enrico. Kailangan kong mabigyan ng hustisya ang mga taong pinatay niya. Kaya nga ako lumapit sa kaniya para mapadali ang gagawin ko. Nilagok ko na ang huling lagok ng beer saka ako nagbihis at natulog. CELINE'S POV